UPDATED: 14-7-2007 Δήλωση Παπανδρέου:
“Και αν χρειαστεί να διαπραγματευτούμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ξέρετε και ξέρουμε, ότι έχουμε αυτήν την δυνατότητα, διότι έχουμε αποδείξει, και σήμερα και παλιότερα, ότι εμείς μπορούμε να διαπραγματευτούμε.
Έχουμε αποδείξει, ότι όταν θέλουμε, η Ελλάδα μπορεί να πιάσει πολύ μεγάλους στόχους. Και είχαμε πρόσφατα ένα παράδειγμα πατριωτισμού, από έναν άλλο ηγέτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τον κ. Σαρκοζί, ο οποίος σε πλήρη αντίθεση μ’ αυτά που έκανε ο σημερινός πρωθυπουργός της χώρας μας, πήγε και διαπραγματεύτηκε, όχι να έρθουν να τον επιτηρήσουν, όχι να έρθουν για να εποπτεύσουν, όχι να έρθουν να κάνουν απογραφή εις βάρος της γαλλικής οικονομίας, αλλά να ζητήσει μεγαλύτερα περιθώρια για τη γαλλική οικονομία, για να κάνει, αυτός, τις δικές του μεταρρυθμίσεις, ή το πολιτικό του πρόγραμμα.
Αυτό, ας το δει ο κ. Καραμανλής, ας το δει και ο κ. Αλογοσκούφης και η κυβέρνηση, για να δουν ποια είναι η διαφορά πατριωτισμού, υπηρεσίας προς την πατρίδα, σε ό,τι αφορά άλλες χώρες.
Εμείς, ξέρουμε να υπηρετούμε τα συμφέροντα της πατρίδας, εμείς, έχουμε αποδείξει, πως όταν θέλουμε να διαπραγματευτούμε, διαπραγματευόμαστε και πετυχαίνουμε τους στόχους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είτε είναι η ΟΝΕ, είτε είναι τα κοινοτικά κονδύλια, είτε είναι η ένταξη της Κύπρου, είτε είναι η Βαλκανική μας πολιτική, είτε είναι η Ευρωτουρκική πολιτική”.
updated by: papaioannou.
——————————————————————————————-
Εχθές 6-7-2007 πήγα στην παρουσίαση των βιβλίων του γνωστού καθηγητή και συνταγματολόγου Δημήτριου Τσάτσου με τίτλους Ευρωπαϊκή συμπολιτεία και Η μεγάλη παρακμή.
Στην εκδήλωση -που έλαβε χώρα στην Λάρισα- παραβρέθηκαν ως ομιλητές οι κκ Αναστάσιος Πεπονής πρώην υπουργός, οι Μιχάλης Παπαγιαννάκης και Γιώργος Δημητρακόπουλος πρώην ευρωβουλευτές.
Η εκδήλωση ήταν ενδιαφέρουσα και τα θέματα που τέθηκαν από τους παρευρισκόμενους αφορούσαν την διαδικασία της Ευρωπαικης ολοκλήρωσης όπου οι ομιλητές μετέφεραν τις εμπειρίες τους.
Ο φοιτητής του ΕΑΠ και bloger Ιωάννης Παπαϊωάννου μετά το τέλος της εκδήλωσης σε κατ ίδιαν συνομιλία ζήτησε την γνώμη μερικών εκ των ομιλητών για την Ευρώπη.
Έθεσα την ίδια ερώτηση στους κκ. Δημήτριο Τσάτσο, Μιχάλη Παπαγιαννάκη και Αναστάσιο Πεπονή.
Η ερώτηση ήταν εάν ο ευρωσκεπτικισμός έχει θέση στην Ελλάδα ως πολιτική πρόταση ή ως μέσο για την δημιουργία των κατάλληλων συνθηκών Δημόσιου διάλογου για την θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη.
Η γνώμη μου ήταν και είναι ότι ο Ευρωσκεπτισμός θα δώσει το μέτρο και το έναυσμα της κουβέντας γύρω από το ποια Ευρώπη θέλουμε.
Οι απαντησεις:
Ο κ Αναστάσιος Πεπονής απάντησε ότι η Ελλάδα πρέπει να συμμετέχει σε όποια προσπάθεια δημιουργίας ενός σκληρού ηγετικού πύρινα στην ΕΕ. Επιπλέον απάντησε ότι δεν καταλαβαίνει τι θέλουν οι ευρωσκεπτικιστές και ποιος είναι ο στόχος τους δεν καταλαβαίνει τι θα πει ευρωσκεπτισκισμός.
Ο κ. Δημήτριος Τσάτσος στην ίδια ερώτηση απάντησε ότι προφανώς πρέπει να υπάρξει ευρωσκεπτικισμός στην Ελλάδα στα πλαίσια που τίθεται η ερώτηση.
Ο κ. Μιχάλης Παπαγιαννάκης απάντησε ότι ήδη υπάρχει ευρωσκεπτικισμός στην Ελλάδα.
Τον ξαναρώτησα εάν είναι υποδόριος και οριζόντιος ανάμεσα στα κόμματα γιατί κάτι τέτοιο πολιτικό δεν φαίνεται. Μου απάντησε ότι δεν πρέπει να χαρίζομαι στον κόσμο γιατί είναι υποκριτές.
Προφανώς ενοούσε ότι υπάρχουν πολλοί που αισθάνονται ευρωσκεπτικιστές αλλά δεν το λένε γιατί η λέξη και μόνο τοποθετείται στα άκρα του πολιτικού συστήματος.
Στα πλαίσια όμως του διαλόγου που πρέπει να ανοίξει στη Ελληνική κοινωνία και πριν οι ακραίοι του πολιτικού συστήματος πάρουν την μπάλα ανοίγω μια νέα σελίδα στο blog για την επεξεργασία και τον σχολιασμό αυτών των απόψεων.
2 responses so far ↓
Γιάννης αρ // Ιούλιος 13, 2007 at 3:42 μ.μ
Αν βλέπαμε ιστορικά την εξέλιξη της ΕΚ αρχικά και της ΕΕ τελικά θα βλέπαμε ότι το πρόβλημα προέκυψε από την μεγάλη απόσταση που χωρίζει πολιτικές από τον κόσμο λαό. Ο ευρωσκεπτικισμός ξεκίνησε από θεωρίες πολιτικών που εκφράστηκαν και ανδρώθηκαν πάνω στα προβλήματα μετάβασης από την μία κατάσταση στην άλλη και στην δυνατότητα που απέκτησαν κάποια λόμπι (κυρίως οι βιομηχανίες παραγωγής και εμπορίας ειδών διατροφής και ειδών καθημερινής χρήσης) να κερδοσκοπήσουν με βάση το ευρώ.
Αν δεν είχε υπάρξει αυτή η κερδοσκοπία όλα τα άλλα θα ήταν αδύνατον να δημιουργήσουν “ευροσκεπτικισμό” στον λαό της Ευρώπης.
Το επίτευγμα της ύπαρξης της ΕΕ δείχνει υψηλό πολιτισμό, που σκόνταψε στα προσωπικά συμφέροντα των κατά τόπους αρχόντων.
Πως θα λυθεί ο γόρδιος δεσμός δεν ξέρω, το σίγουρο όμως είναι ότι η εξέλιξη θα επιβραδυνθεί και αν οι οικονομίες της Γερμανίας και της Γαλλίας έχουν ανάγκη για περισσότερη επιτάχυνση τότε θα δούμε την Ευρώπη των δύο ταχυτήτων (μπορεί και περισσότερων) αν όχι τότε θα σπεύδουμε βραδέως
papaioannou // Ιούλιος 14, 2007 at 10:39 π.μ.
Φίλε Γιάννη
Αυτό που έχασε η κοινότητα είναι η αίσθηση της κοινότητας. Φτιάχτηκε ήδη μια ΕΕ του Ευρώ και μια ΕΕ της συνθήκης του Σενγεν και δεν φτιάχτηκε ακόμα μια Ευρώπη των καταναλωτών
Θα φέρω ένα παράδειγμα. Ξέρουμε πολύ καλά όλοι μας ότι ο καταναλωτής όταν αγοράζει μεγάλες ποσότητες από ένα αγαθό δύναται να διαπραγματευτεί και να πετύχει καλύτερη τιμή.
Γιατί δεν γίνεται αυτό και στο πετρέλαιο. Γιατί η Ευρώπη ή μέρος της δεν αναζητά καλύτερες τιμές για την ενέργεια, αφού είναι ένας από τους μεγαλύτερους καταναλωτές παγκοσμίως; Γιατί δεν στήνεται μια επιτροπή κεντρικής διαχείρισης και αγοράς ενέργειας με στόχο την επίτευξη καλύτερων τιμών αγοράς.
Αντιλαμβάνεσαι βεβαίως το συγκριτικό πλεονέκτημα και το κέρδος για τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, προϊόντα καταναλωτές και για τις αγορές της Ευρώπης από μια πιθανή εισροή φθηνής ενέργειας. Φθηνότερης από τους ανταγωνιστές σου. Αντιλαμβάνεσαι ότι αυτό θα σταματούσε ως ένα βαθμό της διαδικασία αποβιομηχάνισης της Ευρώπης. Έχω την εντύπωση ότι η Κίνα απολαμβάνει ήδη φθηνότερο πετρέλαιο από εμάς.
Ξέροντας ότι όσο θέλω εγώ ως Ευρώπη να αγοράσω, τόσο Θέλουν οι χώρες παραγωγής να πουλήσουν.
Σε αυτό το πλαίσιο ακόμα και η εντύπωση προς τις αγορές ότι πάει να γίνει κάτι προς αυτό τον σκοπό θα ρίξει τις τιμές στην ενέργεια αυτόματα.
Ποιος άφησε το πετρέλαιο να παίζεται στα χρηματιστήρια;
Είναι άλλο να παίζουν οι εταιρίες τα χαρτιά τους και οι παίκτες (που έχουν ρευστό)να αγοράζουν και να πουλάνε χαρτάκια (μετοχές) και άλλο να παίζονται χαρτιά που τα πληρώνω εγώ. (Έτσι δεν είναι;).
Γιάννη δεν είμαι ιδιοφυΐα ούτε κάποιος ξεχωριστός που τα σκέφτεται αυτά από το πουθενά .Σίγουρα υπάρχουν και άλλοι που τα σκέφτονται αλλά αυτές οι προσεγγίσεις δεν ακούγονται στην νεοφιλελεύθερη Ευρώπη μας. Για αυτό και για άλλους λόγους είμαι Ευρωσκεπτικιστής.
Γιατί οι αγορές καταστρέφουν την Ευρωπαϊκή κοινότητα την κοινότητα των ευρωπαίων.
Ας συνεχίζουμε όμως την κουβέντα.
Leave a Comment