Σε κάθε κρίση υπάρχουν ευκαιρίες για τα άτομα τις χώρες, τις οικονομίες, τις κοινωνίες.
Παρακολουθώ διάλογους και δημόσιες τοποθετήσεις που δεν λαβαίνουν υπόψη τον καπιταλισμό ως δεδομένο της Ιστορίας που αλλάζει μορφές. Έτσι οραματίζονται την πτώση του χωρίς να έχουν κάτι νέο και ρεαλιστικό να αντιπροτείνουν πάρα μόνο ευχολόγια.
Διακρίνω μια αδυναμία κατανόησης του καπιταλισμού ως ευκαιρία. Διακρίνω μια αδυναμία κατανόησης του κεφαλαίου ως μοχλό ανάπτυξης, μέσο δημιουργίας και προσφοράς εργασίας, πλούτου, δυνατότητας κατανάλωσης.
Διακρίνω μια αδυναμία κατανόησης ότι οι διάφορες μας με την ΕΕ και τις ΗΠΑ είναι το γεγονός ότι αυτοί άρπαξαν το κύμα του καπιταλισμού και βρέθηκαν πλουσιότεροι, ψηλότερα, και ποιο ασφαλείς απέναντι στην κρίση.
Ο καπιταλισμός είναι προτιμότερος από την ανεργία και την οικονομική μετανάστευση Ελλήνων για δουλεία σε άλλη χώρα. Είναι προτιμότερος από την φτωχιά της ανατολικής Ευρώπης.
Ο καπιταλισμός δημιούργημα της αστικής τάξης σε βάρος του φεουδαλισμού της γης, αιτήθηκε την μαζική παράγωγη και μοιρασιά του πλούτου. Μοιρασιά που θα γίνονταν έξω από του κύκλους των ευγενών και των γαιοκτημόνων.
Έδωσε ευκαιρίες στο άτομο και άφησε την κοινωνία να εξελιχτεί σε αυτό που πάντα ήταν: “Μια ομάδα ατομικών συμφερόντων σε αλληλεπίδραση”.
Οδήγησε στην συμμετοχική και τελικά στην αδιαφορία στο βαθμό που αυτή (η αδιαφορία) δεν βλάπτει το άτομο.
Έτσι κατάφερε και δημιούργησε της σημερινές “καταναλωτικές δημοκρατίες” όπου η δυνατότητα κατανάλωσης ανεβοκατεβάζει κυβερνήσεις.
Ακόμα και οι μαρξιστικές θεωρήσεις -δεν ήταν κατά την εκτίμηση μου κατά του καπιταλισμού άλλα- μάλλον επιχείρησαν ένα καπιταλισμό με ίσες ευκαιρίες για όλους και ίσα μερίδια κέρδους.
Ο νόμος και η φύση δεν επέτρεψαν να συμβεί ένας καπιταλισμό με ίσες ευκαιρίες για όλους και ίσα μερίδια κέρδους μέχρι τώρα .Έτσι στήθηκε γύρω από τα κέντρα του καπιταλισμού μια νέα φεουδαρχία της αγοράς την οποία παρατηρούμε και μας ενοχλεί.
Φεουδαρχία που εμπεριέχει όλα τα στοιχειά της κλασικής φεουδαρχίας που είναι συσσώρευση πλούτου και δύναμης σε λίγους ,κακές αμοιβές εργαζόμενων, απουσία ασφάλισης και ωραρίου, εκμετάλλευση των πρώτων υλών και εξάντληση των αποθεμάτων.
Δευτερογενώς δημιούργησε μόλυνση στον πλανήτη πείνα, δουλεμπόριο, και μετανάστευση για δουλειά, πολέμους, εξαθλίωση φτώχια άστεγους, και γενικά όλα όσα υπήρχαν και στην φεουδαρχία.
Όπως και να έχει…
Ακόμα και εάν έχει “τελειώσει” με την σημερινή μορφή του ο καπιταλισμός θα επανέρθει δριμύτερος με στόχο να μας κάνει σκλάβους.
Ο στόχος μας ως χώρα θα πρέπει να είναι όχι άπλα να είμαστε μέρος του νέου καπιταλισμού άλλα να γίνουμε το κέντρο του. Σε κάθε κρίση υπάρχουν ευκαιρίες. Η Ρωσία βγήκε από την κρίση της πανίσχυρη γιατί εκμεταλλεύτηκε τα ενεργειακά της αποθέματα.
Η Ελλάδα ειδικότερα, πρέπει άμεσα να επενδύσει σε ΑΠΕ (ηλιακή και αιολική ενέργεια) και έτσι με κέντρο το αρχιπέλαγος του αιγαίου να γίνει η ενεργειακή Μέση ανατολή της διψασμένης για ενέργεια Ευρώπης.
Είναι εθνική ανάγκη και θα συμβάλει και στην άμυνα της χώρας στην εξωτερική πολίτικη και στην σταθερότητα.
Θα προσφέρει δουλειές πλούτο, φθηνή ενέργεια για τα εργοστάσια μας, Ανάπτυξη, συγκριτικό πλεονέκτημα σε βάρος των ανταγωνιστών μας.
Εμείς πρέπει να έχουμε αυτή την φορά ένα πλεονέκτημα την φθηνή οικολογική ενέργεια.
Άμεσα λοιπόν πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων σε ΑΠΕ με στόχο την εξαγωγή ενέργειας σε μια 5ετια..
Επιπλέον πρέπει να επενδύσει στις μεταφορές μεταξύ ανατολής και δύσης σε όλα τα επίπεδα και όλα τα προϊόντα. Ότι περνά για την ΕΕ από την ΑΣΙΑ πρέπει να περνά ή να σταμάτα στην χώρα μας.
Ενδιάμεσα χρειάζεται μια εντυπωσιακή ανακατανομή σε επίπεδο ΕΕ του πλούτου καθώς μέσα από την κατανάλωση θα στηριχτεί η ζήτηση και η εργασία, ενώ θα συντηρηθεί το επίπεδο ζωής των Ευρωπαίων συνολικά. Χωρίς λεφτά δεν αγοράζεται καμιά ανάπτυξη. Ενώ η βια καραδοκεί .
Με τα λεφτά που θα περισσέψουν θα κάνουμε κοινωνική πολίτικη με στόχο την κοινωνική συνοχή και την συνολική άνοδο του επίπεδου διαβίωσης. Ενώ ως σοσιαλιστές θα πρέπει να δούμε τα νέα μέσα παράγωγης σε ατομικό και συνολικό επίπεδο.
Σε ατομικό επίπεδο το μόνο μέσο παράγωγης που μπορώ να δω στο βάθος της εικόνας είναι η παιδεία.
Η γνώση που θα μας κάνει όλους καλύτερους και αποδοτικότερους (έστω) καπιταλίστες και θα κάνει την χώρα μας να εξάγει μυαλό και πολιτισμικής επιρροή.
Σε συλλογικό επίπεδο το μέσο παράγωγης είναι η ενέργεια και πρέπει έστω (για τελευταία φορά ως κοινωνία) να στοχεύουμε στην παράγωγη και την εξαγωγή της..
με όποιο κόστος… Μέσα από συμβόλαιο με τον λαό έστω. Mέσα από εταιρείες λαϊκής βάσης Ίσως .
Ας αφήσουμε τα ουμανιστικά σωτηριολογικα και Χριστολογικα περι πτώσης του καπιταλισμού και
Δημιουργίας μιας δικαίας κοινωνίας.
Ας πιούμε το αίμα των Ευρωπαίων και αμερικάνων καταναλωτών όπου μπορούμε.
Αν είναι να τους το πίνει η Ρωσία και το ακριβό δολάριο. Αν είναι να μας το πίνουν αυτοί…
το προτιμώ
Για τα παιδιά μας και τις γενιές που έρχονται
Για να φορούν τουρμπάνια και να το παίζουν σεΐχηδες της αγοράς ενεργείας στο μέλλον. (Αστεϊσμός)
Είναι εθνικά ανάγκη είναι εθνική ευκαιρία!