Αυτο-οράνωση και φυλές ΠΑΣΟΚ.

Διαβάζω και ακούω για αυτό οργάνωση και όσο διαβάζω τόσο σιγουρεύομαι ότι κανείς δεν είναι σίγουρος για το ακριβώς θέλει να κάνει αλλά και πως γίνεται. Μαθημένο το κομματικό ακροατήριο του ΠΑΣΟΚ χρόνια τώρα να υπακούει σε εντολές, εγκυκλίους (οι παλιότεροι) και γραμμές από την Χαρ. Τρικούπη παραμένει μουδιασμένο και ανήμπορο να δράσει.

Να σκεφτεί κανείς ότι από της βασικές λέξεις -λέξη κλειδί- των εσωκομματικών εκλογών ήταν η λέξη οργάνωση- οργάνωση- οργάνωση- (τρις) καθώς πολλοί σύντροφοι χρησιμοποιώντας τα λόγια του Γ. Γεννηματά προσπαθούσαν να δώσουν αιτία στην κακοδαιμονία που έχει χτυπήσει το ΠΑΣΟΚ στην έλλειψη οργάνωσης.

Πολλοί σύντροφοι έλεγαν μάλιστα ότι αιτία της ήττας του 2004 αλλά και του 2007 ήταν η διάλυση του κόμματος από την εποχή Σημίτη.

Ας δούμε όμως τα πράγματα ψύχραιμα.

Το ΠΑΣΟΚ υπήρξε το όχημα και το σχήμα που λειτούργησε ως μέσο έτσι ώστε να υπάρξει κοινωνική κινητικότητα και γενιές ανθρώπων (σχεδόν η μισή Ελλάδα) να ανέλθει στην κοινωνία. Υπήρξε το μέσο για την είσοδο πολλών αριστερών στο δημόσιο Τομέα και σε θέσης κλειδιά του Κράτους.

Άνθρωποι που για χρόνια είχαν βρεθεί στο περιθώριο αποτέλεσαν την μαγιά και έδωσαν την απαραίτητη πίεση και ώθηση για την έναρξη της κοινωνικης κινητικότητας. Το Αίτημα για Αλλαγή αποκρυστάλλωσε συνθηματικά αυτό το αίτημα για κοινωνική κινητικότητα.

Ο νεφελώδης Σοσιαλισμός και η ακόμα ποιο νεφελώδης αριστερά δεν εφαρμόσθηκε ποτέ παρά μόνο στιγμιαία και ανά τομέα όπου χρειάστηκε να επιστρατευτούν επιχειρήματα για να δικαιολογήσουν πράξεις.

Ο Στόχος ήταν πάντα η ενσωμάτωση και η συμμετοχή συνάνθρωπων στις δομές του κράτους και της εξουσίας και όταν επετεύχθη ήρθε ως αποτέλεσμα και η εθνική συμφιλίωση.

Αυτό όμως τώρα τελείωσε. Μαζί με τον εθνικό διχασμό τελείωσαν σταδιακά και τα «καύσιμα» για το ΠΑΣΟΚ. Η Νίκη του Ανδρέα το 1993 ήταν η πρώτη συντηρητική νίκη για το ΠΑΣΟΚ. Ήταν μια Νίκη με στόχο να διατηρηθούν τα κεκτημένα.

Οι Πολίτες τότε αντιστάθηκαν στην Κυβέρνηση Μητσοτάκη και στις επώδυνες αλλαγές που έφερνε και έδωσαν ψήφο στο ΠΑΣΟΚ.

Η Νίκες του Σημίτη ήταν και αυτές συντηρητικές Νίκες απέναντι στον Έβερτ (αν δεν κάνω λάθος) και απέναντι στο ανέτοιμο Καραμανλή.

Το ΠΑΣΟΚ σταδιακά είχε χάσει την ορμή του και η κοινωνική πίεση του 1981 είχε αποφορτιστεί. Κοινωνικοί λόγοι για την Νίκη η ποιο απλά «όραμα» δεν υπήρχε αλλά το κατεστημένο κυβερνητικό ΠΑΣΟΚ (θα μπορούσαμε ένα πούμε) στήριξε τον Σημίτη για να μπει η χώρα στην ΟΝΕ και για να γίνουν οι Oλυμπιακοί Αγώνες. Παρόλα αυτά οι Νίκες του Σημίτη κατατάσσονται στις συντηρητικές Νίκες για το ΠΑΣΟΚ.

Εκείνη την εποχή ξεκίνησε μια κουβέντα για το Νέο ΠΑΣΟΚ με νέα σύμβολα και νέα διακήρυξη αλλά αυτοί που συμμετείχαν στην κουβέντα ήταν χωρισμένοι στα δυο.

Αλλά είχαν άλλα στο μυαλό τους το, Ένα κομματικό ακροατήριο της εξουσίας των εκσυγχρονιστών και αλλά το άλλο ακροατήριο των «αντιεξουσιαστών». Ο όρος δεν περιγράφει πλήρως την συλλογική σκέψη αυτού του Μισού ΠΑΣΟΚ. Περισσότερο θα ήταν δόκιμο να τους πούμε «αντιδεξιούς». Το Ακροατήριο αυτό μπλεγμένο σε μια συλλογική μνήμη με τρανταχτά αντιδεξιά σύνδρομα διαμορφώνει την πολιτική του θέση αντιδραστικά στην δεξιά σε όποια μορφή και να είναι αυτή.

Αυτό το ακροατήριο, όταν αντιλήφθηκε ότι ο Σημίτης ασκεί δεξιά πολιτική -αφορμής δοθείσης του ασφαλιστικού και ειδικότερα όταν τα ΜΑΤ έδειραν του Παππούδες έξω από το Μάξιμου-, έστρεψε την πλάτη στο Σημίτη και από τότε τον κατηγορεί για την κακοδαιμονία του ΠΑΣΟΚ.

Το κυβερνητικό ΠΑΣΟΚ βρέθηκε στην γωνία έκτοτε και πιέζει τον εκάστοτε συγκυριακό πρόεδρο για εξουσία. Ένας πρόεδρος -ο κάθε πρόεδρος- που είναι αιχμάλωτος τόσο της δίψας για εξουσία του ενός ΠΑΣΟΚ όσο και της δίψας για αντιδεξιά πολιτική του άλλου ΠΑΣΟΚ. Οταν τα δυο αυτά ΠΑΣΟΚ βρεθούν μαζί αν δεν Νικούν κανουν ανατροπές.

Αυτή είναι η κατάσταση σήμερα. Μπορούμε να κάνουμε καλές απεργίες μπορούμε να κάνουμε καλή οργάνωση και κινητοποιήσεις μόνο όμως σε αντιδεξια μέτωπα και αντιδεξια πλατφόρμα.

Αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε επαφή με τους νέους καθώς ένα ΠΑΣΟΚ έχει μείνει πολύ πίσω ακόμα και από το 1981. Καθώς το εσωτερικό πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ δεν εκφράζεται στην κορφή. Γιατί ο Κάθε ηγέτης έχει το κόμμα λάφυρο και η άλλη άποψη δεν ακούγεται ή όταν ακούγεται περνά στα πολύ ψιλά.

Χαρακτηριστικό των όσων λέω δυο σημεία:

*Ο Στέφανος Τζουμάκας μίλησε “για την δεξιά εντός του ΠΑΣΟΚ” και τάχθηκε υπέρ Παπανδρέου.

*Ο Βαγγέλης Βενιζέλος είπε ότι το ΠΑΣΟΚ “δεν δικαιούται να χάσει της εκλογές” και το άλλο μισό ΠΑΣΟΚ αντιλήφτηκε υπονόμευση του προέδρου.

Έγινε η διαδικασία εκλογής και τα αποτελέσματα τα βλέπουμε. Το ΠΑΣΟΚ μπροστά στα προβλήματα του ξανά. Το Κυβερνητικό ΠΑΣΟΚ -που έχει ονομαστεί κατά καιρούς από ηγέτες που μπορούν να διεκδικήσουν την εξουσία ή την έχουν κατακτήσει ( Βενιζελικοι Σιμητικοι)- πιέζει ήδη τον ΓΑΠ για επιτάχυνση των διαδικασιών επανόδου στην εξουσία. Σε λιγους μήνες θα ζητά εκλογές ίσως.

Από την άλλη πλευρά μεγάλο στέλεχη που βρίσκονται ή βρέθηκαν κοντά στον ΓΑΠ θέλουν και αυτά την εξουσία γιατί έτσι όπως εκτέθηκαν θεωρούν ότι εάν χάσει χάνονται . Ήδη προγραμματίζουν και δουλεύουν πάνω στην διαχείριση της επόμενης ήττας. (Παράταση… Σε ένα χρόνο δεν μετράει ως ήττα κλπ κλπ.).

Ο Γιώργος Παπανδρέου μες τον χαμό μιλά για αυτό οργάνωση. Τι το εννοεί είναι απόλυτα σαφές σε μεγάλο μέρος μια κοινωνίας με ανώτερη και ανωτάτη μόρφωση.

Για το κοινό του όμως σύντομα ο όρος αυτό-οργάνωση θα σημαίνει «βγάλτε πέρα μόνοι σας».

Αυτό οργάνωση σημάνει μοριοποιήση του ΠΑΣΟΚ ως στέρεα δομή και επαφή με την κοινωνία και τα κινήματα .

Αυτό-οργάνωση σημαίνει ότι οι ηγέτες της κοινωνίας και των κινημάτων έρχονται στο ΠΑΣΟΚ ή είναι ΠΑΣΟΚ και μας λένε τι να κάνουμε. Επιβάλλουν την ατζέντα Γίνονται ηγέτες η ηγετίσκοι στο ΠΑΣΟΚ.

Αυτό-οργάνωση δεν σημαίνει στροφή στην γειτονία γιατί ποτέ η γειτονία δεν ήταν συνεκτικός στοιχείο της «πόλης των πολιτών», αλλά μάλλον μια συγκυριακή κατάσταση όπου ο γείτονας δεν μιλά πολλές φορές με τον διπλανό του.

Αυτό-οργάνωση δεν σημαίνει οργάνωση σε επίπεδο πόλης ή νομού γιατί κάτι τέτοιο υπάρχει ήδη.

Αυτοοργανωση σημαίνει κινήματα φτιαγμένα από πολίτες με αυτόνομη δομή και δράση.

Κίνημα Καταναλωτών, Κίνημα για το blue event, κίνημα για το pet coke, κίνηση για τον Πηνειό, Κίνημα των blogers, Κινήματα φτιαγμένα από πολίτες ΠΑΣΟΚ με στόχο την επαφή με την κοινωνία. Κινήματα χαλαρά χωρίς τις περισσότερες φορές συνεκτικό ιστό σε όλη την κοινωνία.

Το άνοιγμα αυτό -του δημόσιου χώρου και διάλογου- μπορεί να ωφελήσει την κοινωνία και το ΠΑΣΟΚ, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι το ΠΑΣΟΚ έχει εκπαιδευτεί σε αυτό το πράγμα .

Οι νέοι που θα κάνουν τα κινήματα απουσιάζουν από το ΠΑΣΟΚ. Δεν είμαι αισιόδοξος ειδικότερα γιατί όταν μίλησα για το blue event σε κάποιους συντρόφους δηλαδή Για μια χαλαρή γιορτή για την Ευρώπη αντιληφθηκα ότι κάποιοι ψαχνούν ακόμα και χωρίζουν Βενιζελικους και αντιβενιζελικους.

Έτσι δεν θα πετύχει τίποτα αν και ελικρινά θελω να πετύχει

Φτιάξτε μου λοιπόν ένα κίνημα. Περιμένω.