Πέθανε ο Χριστόδουλος. Άσχετα τι πίστευε ο καθένας για αυτόν πρέπει να παραδεχτούμε
ότι με τον τρόπο του υπήρξε ένας από εμάς.
Ένας άνθρωπος που πήρε ένα μέσο στα χέρια του και προσπάθησε να επικοινωνήσει τις ιδέες του και πολέμησε για αυτές με παθος.
Δεν έχει τόσο σημασία το τι είπε ή το τι έκανε πια…
καθώς εάν έκανε κάτι λάθος μπορεί πια να φτιαχτεί….
ενώ για τα σωστά του μπορούμε να πούμε μπράβο
και άξιος… άξιος
Τα υπόλοιπα ας τα κρίνουν οι θεοί (όλοι οι θεοί και όλων μας)..
και ας είναι επιεικείς μαζί του
γιατί ήταν ένας από εμάς!
Συλλυπητήρια.
14 απαντήσεις so far ↓
peppas // Ιανουάριος 29, 2008 στο 3:28 π.μ.
Καλά επικοινωνείς με τον εγκέφαλο σου ή η πολύ τηλεόραση σου έχει κάνει πλήρη πλύση?
Από που και ως που ο Χριστόδουλος ένας από εμάς? Ημασταν όλοι υμνητές της Χούντας και πειθήνια δεκανίκια της δεξιάς?
Μαζεύαμε και εμείς εκατομμύρια υπογραφές για να μπορούνε να καταπατούνται τα ευαίσθητα και προσωπικά μας δεδομένα και να μας φακελώνει το κράτος ή κάναμε και εμείς συλλαλητήρια και κουνούσαμε λάβαρα προκειμένου να πέσει η κυβέρνηση Σημίτη?
Μάλλον τον Χριστόδουλο τον κάνει έναν από εμάς το γεγονός φαίνεται ότι σε συνεργασία με την ΝΔ διακινούσε 10.000! έντυπα μέσω ΕΛΤΑ σε όλες τις εκκλησίες της Ελλάδος με συκοφαντικό και υβριστικό υλικό εναντίον του Γιώργου Παπανδρέου λίγο πριν τις εκλογές.
Και αυτά είναι είναι μόνη η κορυφή του παγόβουνου. Γιατί δεν ξέρεις από που να αρχίσεις και που να τελειώσεις με τον βίο και την πολιτεία του Κ. Παρασκευαϊδη.
Για αυτό την επόμενη φορά αν ακόμα θέλεις να θεωρείς τον εαυτό σου αριστερό και μέλος του Πα.Σο.Κ. σου προτείνω να σκέφτεσαι 2 φορές πριν αναρτύσεις τέτοια εμετικού και γλυψιματικού περιεχομένου σχόλια για τύπους σαν τον Χριστόδουλο.
Σίγα μην του στήσουμε και ανδριάντα που ήθελε να κάνει την Ελλάδα Ιράν και την εκκλησία ανώτατο άρχοντα και κριτή των πάντων.
Έχουμε μπερδέψει στην σημερινή εποχή μου φαίνεται τον Σοσιαλισμό με τον Σουσελισμό!
dudi // Ιανουάριος 29, 2008 στο 7:53 π.μ.
υγεια! ειναι οπως πολιτηκη ..παμε απο την μια μερια στην αλλη- η ιστορια..και βλεπουμε. πυρρχονιστικα
στην υγεια
Νίκος-ΣΥΡΙΖΑ // Ιανουάριος 29, 2008 στο 1:18 μ.μ
Ο αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος (κατά κόσμον Χρήστος Παρασκευαϊδης) από χθες πέρασε στην ιστορία. Συχνά, πριν το χώμα σκεπάσει το φέρετρο, συνηθίζεται να λέγεται ότι ο “αποθανών δεδικαίωται”.
Κανείς θάνατος όμως δεν δικαιώνει τη ζωή που ζει κάποιος, όταν μάλιστα αυτός ο κάποιος είναι μια προσωπικότητα που με τη δράση του υπήρξε σημείο αναφοράς, μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Είχε πολλούς, φανατικούς και πιστούς οπαδούς, όπως και πολλούς αντιπάλους. Είναι πράξη σεβασμού προς τον τεθνεώτα η κριτική για τις επιλογές που ενσυνείδητα έκανε.
Ο Χριστόδουλος μετέφερε τον άμβωνα στην τηλεόραση, το θυσιαστήριο και τα λάβαρα στις πλατείες, διεκδίκησε και πέτυχε πολιτικό ρόλο, δηλαδή υπήρξε πρόσωπο που εκτόξευσε και δέχθηκε την κριτική, αντιμετώπισε τους πολίτες συχνά ως θρησκόληπτους πιστούς, επιχειρώντας να αναβιώσει τον ρόλο της Εθναρχεύουσας Εκκλησίας, αμφισβητώντας την κοσμική συγκρότηση της κοινωνίας και του κράτους. Από πολλούς έχουν επισημανθεί οι ομοιότητες με τους αγιατολάδες…
Σε εποχή που η παραδοσιακή πολιτική και οι φορείς της βούλιαζαν ολοένα και περισσότερο στην κρίση, ο Χριστόδουλος πρόβαλλε ως “εναλλακτική” λύση, πετυχαίνοντας τελικά, ιδιαιτέρως με τη μάχη για τις ταυτότητες, να εμπλέξει την Εκκλησία στην πολιτική αντιδικία.
Σε αντίθεση με την κοινωνική πολιτική, η εξωτερική πολιτική υπήρξε το προσφορότερο πεδίο των παρεμβάσεών του, με προφανή επιδίωξη να προσδώσει “θείο” κύρος σε αναχρονιστικά και εθνικιστικά στερεότυπα και να κατοχυρώσει την “εξ αποκαλύψεως” πολιτική του παρουσία. Υιοθέτησε μάλιστα και τη συνθηματολογία κατά της παγκοσμιοποίησης.
Οι αντιφάσεις και τα αδιέξοδα του εκσυγχρονιστικού πειράματος της εποχής Σημίτη διευκόλυναν τον πολιτικό Χριστόδουλο να εμφανιστεί και ως καταφύγιο για τους ξεριζωμένους του εκσυγχρονισμού και της παγκοσμιοποίησης, την ίδια ώρα που η Ν.Δ. εξορμούσε προς την εξουσία προβάλλοντας το “κοινωνικό” πρόσωπό της.
Στο έδαφος των αφορισμών κατά της παγκοσμιοποίησης και των “φωταδιστών” της Δύσης, εν ονόματι της “Αγίας Ελληνορθοδοξίας”, όπως χαρακτηριστικά είχε πει κατά την ενθρόνισή του, ο μακαριστός προσπάθησε να διευρύνει το κοινό της Εκκλησίας πετυχαίνοντας συμμαχίες, εκτός από την παραδοσιακή δεξιά και ακροδεξιά βάση του, ακόμα και με τμήματα ψηφοφόρων ή προσωπικότητες του πατριωτικού ΠΑΣΟΚ και του ΚΚΕ.
Η Εκκλησία, η οποία υπήρξε ο μοναδικός θεσμός στον οποίο δεν συνετελέσθη η Μεταπολίτευση του 1974, επί των ημερών του Χριστόδουλου, περίπου 30 χρόνια μετά, ταυτίστηκε ανοικτά με τη δικτατορία, με τη γνωστή δικαιολογία ότι “εγώ τότε διάβαζα”. Για να φθάσουμε στην κοινή δράση με παρακρατικές δυνάμεις και παραδικαστικά κυκλώματα, όπως αποδείχθηκε με την υπόθεση Βαβύλη.
Η ανεξέλεγκτη προσπάθεια για εξουσιασμό ήταν αναμενόμενο να εκδηλωθεί και στις σχέσεις της Αρχιεπισκοπής με το Φανάρι, όπου σημειώθηκε μείζων κρίση, που αντανακλούσε και δυο διαμετρικά αντίθετες αντιλήψεις για τον ρόλο της Εκκλησίας σήμερα -η οικουμενική Ορθοδοξία του Φαναρίου και η εθνοκρατική- ενοριακή “θεολογία” του Χριστόδουλου.
Παρά το άτεγκτο ύφος των κηρυγμάτων του, ο μακαριστός δεν ευτύχησε ούτε στο θέμα της ηθικής κάθαρσης, όταν η αποφορά των σκανδάλων, οικονομικών και σεξουαλικών, έφτασε μέχρι την αίθουσα της Ιεράς Συνόδου στη Μονή Πετράκη. Αλλά και το καθεστώς της δεσποτοκρατίας, με τη διαιώνιση των εκκλησιαστικών στρατοδικείων, των ιεροδικείων, όπου το ίδιο πρόσωπο, ο δεσπότης, ασκεί προανάκριση, παραπέμπει και δικάζει τον άτυχο παπά, επιβεβαιώθηκε με τη νέα νομοθεσία.
Η ίδρυση του εκκλησιαστικού πανεπιστημίου, του πρώτου κατ’ ουσίαν ΑΕΙ στη χώρα μας που δεν τελεί υπό την εποπτεία του κράτους, δεν εφαρμόζει συνταγματικές αρχές όπως είναι η ισότητα των δύο φύλων και υπόκειται στην ιδιωτική εξουσία του δεσπότη, συνιστά άλλη μία παρεκτροπή της Εκκλησίας από το δημοκρατικό κεκτημένο της εκκοσμικευμένης κοινωνίας.
Η αλήθεια είναι ότι, χωρίς την υποστήριξη της πολιτικής εξουσίας, το φαινόμενο Χριστόδουλου δεν θα κέρδιζε, και μάλιστα αμαχητί, τις συνειδήσεις πιστών. Δεν ήταν η χαρισματική προσωπικότητα που κέρδιζε, αλλά η ανοχή ή και η ιδιοτελής σύμπραξή της με την πολιτική εξουσία.
Στην αρχή υπήρξε η αυταπάτη των εκσυγχρονιστών του ΠΑΣΟΚ (ο τότε υφυπουργός Προεδρίας Γ. Πασχαλίδης συμπεριφέρθηκε ως κομματάρχης του Χριστόδουλου στην κρίσιμη μάχη). Μετά ήρθε η κορυφαία σύγκρουση για τις ταυτότητες, κατά την οποία ο Χριστόδουλος μετατράπηκε σε απροκάλυπτο ψηφοσυλλέκτη της “Δεξιάς του Κυρίου”, θεματοφύλακας της κοινωνικής δεξιάς στη χώρα μας και μετά το 2004, κατά κάποιο τρόπο “συνεταίρος” της κυβέρνησης Καραμανλή.
Η τελευταία περίοδος, πέρα από τις θεσμικές νίκες (εκκλησιαστικό πανεπιστήμιο και Δικαιοσύνη), υπήρξε και προσοδοφόρος για την Εκκλησία, αν κρίνουμε από την πλουσιοπάροχη χρηματοδότηση της ΜΚΟ “Αλληλεγγύη”, την ένταξη εκκλησιαστικών προγραμμάτων στο Γ’ ΚΠΣ και την οικοπεδοποίηση βασικών φιλέτων που ανήκουν στην Εκκλησία.
Η μοίρα έπαιξε άσχημο παιχνίδι στον αρχιεπίσκοπο. Βέβαια, από χριστιανικής απόψεως, ο θάνατος οδηγεί στην αιώνια ζωή. Ο άνθρωπος Χριστόδουλος, αντιμέτωπος με τη δυσκολότερη μάχη της ζωής του, μίλησε με ειλικρίνεια όταν εξέφρασε το κατανοητό παράπονό του: “Γιατί σε μένα, Θεέ μου;”.
Οι πιστοί για τέσσερις μέρες θα δώσουν τον τελευταίο ασπασμό. Το τετραήμερο πένθος και οι κοσμικές τιμές δεν αφορούν τόσο τον τεθνεώτα αρχιεπίσκοπο, όσο τις ζωντανές εξουσίες. Εμείς, αυτή τη στιγμή, ξεπροβοδίζουμε τον Χριστόδουλο με τη φιλοσοφημένη Εξόδιο Ακολουθία του Ιωάννη Δαμασκηνού: Τι πλούσιος, τι πένης, τι βασιεύς, τι στρατιώτης… επελθών γαρ ο θάνατος…
grammateas // Ιανουάριος 29, 2008 στο 3:35 μ.μ
Ότι και να έκανε τώρα πλέον έχει περάσει στην Ιστορία. Απλά ελπίζω αυτός που θα το διαδεχθεί να μην κάνει τα λάθη του και να ορίσει την Εκκλησία στο καθαρό πνευματικό της πεδίο χωρίς διάθεση να ανεβοκατεβάζει κυβερνήσεις και να ελέγχει την πολιτική ζωή του τόπου. Μπορούμε να τα κάνουμε σαλάτα και από μόνοι μας…
Νίκος-ΣΥΡΙΖΑ // Ιανουάριος 29, 2008 στο 4:54 μ.μ
Είστε πλήρως γελασμένοι όλοι αν νομίζετε ότι ο επόμενος δεν θα κάνει τα ίδια “λάθη”……Είστε μακριά νυχτωμένοι……Δεν έχετε δει τις δηλώσεις των παπάδων και που θα το πάνε???? Ακόμα δεν καταλάβατε?????????????????????????????????????????
ΑΛΗΘΕΙΕΣ-GR // Ιανουάριος 31, 2008 στο 2:47 π.μ.
peppa, ούτε εσύ ούτε εμείς είμαστε δικαστήριο της Χάγης για να απονέμουμε κατηγορίες και να βγάζουμε καταδικαστικές αποφάσεις. Ο μακαριστός Χριστόδουλος θα κριθεί για τις πράξεις του από τον Ιστορικό του μέλλοντος.
Ο Γιάννης δεν έκανε κανένα γλυψιματικού περιεχομένου σχόλιο (γιατί να το έκανε άλλωστε). Αυτά τα κάνουν κάτι άλλοι από τις τηλεοράσεις για να ξεφύγουν όσο μπορούν από τη δίνη των σκανδάλων. Απλώς ανέδειξε την ανθρώπινη πτυχή των τελευταίων μηνών της ζωής του αρχιεπισκόπου και πολύ καλά έκανε. Συγκινήθηκε το πανελλήνιο, συγκινήθηκαν και οι πολέμιοί του. Όταν λέει ότι “ήταν ένας από μας” δεν εννοεί φυσικά ότι ήταν σοσιαλιστής ή αριστερός αλλά ότι ήταν ένας απλός άνθρωπος που πάλεψε με την αρρώστεια του με περισσή γενναιότητα και θάρρος.
Αυτό που είπες για το Γιάννη, που μας έδειξε την ευαισθησία του σαν άνθρωπος, το θεωρώ άκρως προσβλητικό, μάλλον εσύ πρέπει να το ψάξεις αν επικοινωνείς με τον εγκέφαλό σου και να σκέφτεσαι δυό φορές πριν γράψεις τέτοιους απαράδεκτους χαρακτηρισμούς για αξιόλογους ανθρώπους όπως ο Γιάννης
Δημήτριος Μωρίδης // Φεβρουάριος 1, 2008 στο 12:54 π.μ.
Ο Χριστόδουλος ήταν όντως ένας από εμάς αφού ήταν ένας άνθρωπος θνητός. Πέθανε από τη χειρότερη αρρώστεια, όπως οι περισσότεροι πλέον.
Το τι έκανε όμως όσο ζούσε πλέον δεν μας αφορά. Η ψυχή του βρίσκεται στα χέρια του Κριτή. Αυτός ξέρει για τον καθένα μας τι έχουμε κάνει. Θα τον κατατάξει εκεί που πρέπει … Ένα είναι βέβαιο εμείς θα τον θυμόμαστε..
peppas // Φεβρουάριος 2, 2008 στο 7:09 π.μ.
@ΑΛΗΘΕΙΕΣ-GR
Siga kai mhn kri8ei mono apo ton Ihsou xristo. Na arxisoume na logokrinomaste dhladh mhn tyxon kai poume kati kako kai 8iksoume ton xristodoulo sou. an einai pote dynaton. Den hksera na sou paroume thn adeia ti gnwmh 8a exoume kai ti 8a poume. San den ntrepomaste ligo.
makaristos xristodoulos! Ma toso douloprepeia, ma toso eu8ygramismos me ta MME? ti na pw pragmatika anarwtiemai ti kaneis ston xwro tou pasok afou o emfytos xwros sou einai ths deksias tou kyriou. alla ti na pw benizelo den sthrizeis? tyxaio einai? profanws oxi apo oti fainetai. o kryfosynthrhtismos ypo to proswpeio tou aristerismou se olo tou to megaleio.
Eida kai to site sou kai to’ biografiko’ (o 8eos na to kanei mias kai einai to arxiglypsimo tou aiwna) tou xristodoulou pou anerthses. Frontises blepw na mhn kaneis kamia anafora se oles tis skoteines ptyxes tou makaristou sou. oti diabaze kai den phfe xampari oti eixame xounta gia 7 xronia (auto 8e pei filoma8eia, oute kefali den shkwse apo ta biblia). Ta enypografa antitypa tou bibliou tou patakou pou tou estelne apo thn fylakh kai tis idioxeires epistoles tou xristodoulou pros auton opou twn prosfwnouse Strathge mou! kai alla wraia gia thn epanastash ! ktl. H drash tou kai h diaplokh me paraeklhsiastikes organwseis blepe XRYSOPHGH, kai 8a katalabeis pws egine arxiepiskopos etsi sta ksafnika opws les. Ta ekatomyria se epixeixwrhghseis pou epairne h allhleggyh «Αλληλεγγύη» apo to ypourgeio ekswterikwn kai ta string! pou estelne ws boh8eia stous plhgentes tou tzounami kai alla teteia wraia ktl. ktl. ktl. ama psakseis ligo ta briskeis ola, alla profanws kai esy opws kai o xristodoulos oute hkseres oute akouses tipota ola auta ta xronia giati mallon kati diabazes kai esy ola auta ta xronia pou se kratouse apasxolhmeno.
Epishs 8elw na sou oti kserw poly kala ti grafw kai ta skeftomai kai to idio 8a sou proteina na kaneis kai esy ektos kai an pragmatika ta pisteueis ola auta pou grafeis gia ton xristodoulo kai den einai o ephreasmos twn MME autes tis meres, opote pragmatika 8a me kaneis na anyshxhsw ti kosmo exei stous kolpous tou to PASOK.
Otan elega oti den einai enas apo emas den anaferomouna sta politika tou fronhmata. Den 8elw na se sygklonhsw me auto pou 8a sou pw alla ksereis yparxoun kai alloi xiliades karkinopa8eis sthn ellada kai polloi pe8ainoun ka8hmerina. Alla den eidame olo auto to tsirko oles autes tis meres. opote arketa me auth thn mparoufa htan enas apo emas giati opws kai na to deis den htan. Dekto kai sebasto to proswpiko tou drama opws kai h fysikh sympa8eia se ka8e synan8rwpo se teteies stigmes eite ton ksereis eite oxi, eite sou einai sympa8eis eite oxi alla nomizw to pragma exei ksefygei. egw xarhka thn anakoinwsh tou KKE mia grammh lith kai ousiastikh xwris ypokritika stolidia kollakias. ‘Ta syllhphthria mas sthn synodo gia ton 8anato tou arxiepiskopou xristodoulo’ h kati teteio. Dhladh mexri kai to KKE na to exei xeiristei kalhtera apo olous? Ti na pw kataferes na me bgaleis apo ta rouxa mou oxi gia kana allo logo alla giati 8eleis na legesai kai aristeros kai pasokshs (ektos an kanw la8os opote paw paso). Giati ama ta akous apo kanena deksio les paei kai erxetai deksios einai exei ena elafryntiko alla otan ta akous apo atoma pou ypoti8etai einai syntrofoi sou, kineistai ston idio xwro kai se teteio ba8mo tote se kanei na anarwtiesai pou briskesai kai pou pame!
Oso gia ton Giannh pou 8eleis na to paizeis dikhgoros tou den ton akousa na paraponietai kai den nomizw oti exei anagkh apo opoiondhpote autappagelto dikhgoro gia na ton yperaspistei. Doksash o kyrios kai eksypnos einai kai kserei na grafei. Alla profanws den se kaei auto alla to gegonos oti exeis anarthsei ta idia kai (pollakis) xeirotera sto blog sou kai ousiastika prospa8eis na dikaiologhseis ton eauto sou emmesws plhn safws. Se ka8e periptwsh an 8ewrei o giannhs h esy oti sas prosbalei to yfos h oi xarakthrismoi mou na zhthsw a priori sygnwmh mias kai den einai epi proswpikou to 8ema alla me to ti grafetai kai yposthrizetai. h ousia twn legomenwn mou pantws paramenei h idia kai epimenw se auta pou lew mexri teleutaiou kommatos.
Elpizw na se ebalan se skepsh auta pou eipa parapanw kai na analogisteis ti shmainei na eisai proodeutikos kai aristeros sthn shmerhnh epoxh sthn ellada sthn praksh. Aristeros kai proodeutikos den ginesai eksymnhontas ton arxiepiskopo ths Elladikhs eklhsias, estw kai meta 8anaton, alla otan polemas olous autous pou 8eloun na periorisoun tis proswpikes kai atomikes eleu8eries sou, autous pou 8eloun na kanoun thn xwra 8eokrateia kai thn politikh kai politikous ypologous tous ktl.
Κώστας Λάμπος // Μάιος 16, 2008 στο 11:57 μ.μ
_____________________________________________________________
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΟΥΜΑΝΙΣΜΟ
__________________________________________________________
http://www.infoneuhumanism.blogspot.com
http://www.globala.blogspot.com
http://www.epithesh.blogspot.com
________________________________________________________________
ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ ΣΕ ΕΝΑ ΦΙΛΟ ΠΟΥ ΠΕΝΘΕΙ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟ
Του Κώστα Λάμπου
prodial21@gmail.com
Αγαπητέ μου φίλε, σήμερα με το «ΣΗΜΕΡΑ ΠΕΝΘΩ ΕΙΛΙΚΡΙΝΩΣ» με ξάφνιασες αρνητικά και συγκεκριμένα για τους παρακάτω, μεταξύ άπειρων άλλων, λόγους:
1.Οι θρησκείες γενικά και οι εξουσιαστικές θρησκείες ειδικότερα δεν έχουν, φίλε Γιάννη, σχέση με την αγάπη, γιατί η αγάπη δεν είναι υποκρισία, σκοταδισμός, ψέμα, μίσος, εκμετάλλευση, ρατσισμός, βία, φόβος, πόλεμος, πείνα, θάνατος. Τα θρησκευτικά-εκκλησιαστικά ιερατεία υπηρέτησαν και υπηρετούν τα εξουσιαστικά ιερατεία, όταν δεν μπορούν να ασκούν τα ίδια οικονομική και κοινωνική εξουσία, με τόση απανθρωπιά και βιαιότητα και έγραψαν τις πιό μαύρες σελίδες στην ιστορία της ανθρωπότητας.
2. Ο φονταμενταλιστής Χριστόδουλος Παρασκευαϊδης διαπλέχθηκε με όλες τις αντιδραστικές κοσμικές εξουσίες, αναρριχήθηκε χάρη σ’ αυτές και γι’ αυτό τις υπηρέτησε με ‘συνέπεια’, σκληρότητα και φανατισμό μέχρι το τέλος της ζωής του. Αγάπησε κομπλεξικά την εξουσία και όλα όσα τη συμβολίζουν, ξεπερνώντας προσχήματα περί ‘ιεροσύνης’ για να τιμήσει το χουντικό παρελθόν του και να κερδίσει ηγετικό ρόλο στη “Δεξιά του Κυρίου”.
3. Μίσησε όσο κανένας άλλος τη φτώχεια, τον αγώνα για τη γνώση , για την αλήθεια, για την πρόοδο. Μίσησε την επιστήμη και όσους πασχίζουν για ένα νέο Διαφωτισμό και για ένα καλύτερο (επίγειο, γιατί δεν υπάρχει άλλος) κόσμο. Μίσησε , ως πιστός υπηρέτης της κοσμικής εξουσίας που καλύπτεται από τους πέπλους της παλαιάς και κενής-καινής Διαθήκης, όσο κανένας άλλος τις αρχαιοελληνικές ρίζες του ανθρώπινου πολιτισμού και ‘δίδαξε ‘ την υποταγή στους σύγχρονους καίσαρες, με την ελπίδα πως θα τον κάνουν Πάπα, ή Πατριάρχη, αν όχι Κωνσταντινουπόλεως, τουλάχιστον στο Ελλαδιστάν.
4. Τέλος πάντων, ο Παρασκευαϊδης ‘εκοιμήθη’, ενώ εμείς οι άλλοι, οι κοινοί θνητοί πεθαίνουμε. Βλέπεις, ακόμα και στο θάνατο , στη “Δημοκρατία της Φύσης”, όπου όλα τα όντα είναι ίσα, αυτή η ‘φάρα’ του μαύρου ιερατείου θέλησε να ξεχωρίζει από το ‘ποίμνιο’. Και ξέρεις γιατί; γιατί όσοι ‘κοιμούνται’ και δεν πεθαίνουν ‘αγιάζουν’. Και να μου το θυμηθείς, αργά ή γρήγορα θα τον ‘αγιοποιήσουν’ τον Παρασκευαϊδη. Μορφωμένος άνθρωπος είσαι και ασφαλώς θα ξέρεις πως αυτά τα ‘καραγκιοζιλίκια’, κρύβουν ατομικές ματαιοδοξίες ‘περί (επίγειας γιατί αυτοί γνωρίζουν καλύτερα από το ‘ποίμνιο’, πως δεν υπάρχει άλλη) αθανασίας’ και ιερατική πανουργία.
5. Στις μέρες του η ‘ιερή’ αγυρτεία ξεδιπλώθηκε σε όλο το μεγαλείο της, για να έχει ‘το μαγαζί’ πελατεία και να γεμίζουν τα παγκάρια, από τον ‘οβολό’ των πιστών και από τα εκατομμύρια των κρατικών και των ευρωπαϊκών ταμείων, ανάλογα με το μέγεθος της πολιτικής επιρροής και της πολιτικής χειραγώγησης του πνευματικά λεηλατημένου και κατατρομοκρατημένου ‘ποιμνίου’. Ο Χριστόδουλος υπήρξε άριστος διαπλεκόμενος Manager της επιχείρησης “Εκκλησία-Απάτη Α.Ε.” , αλλά ένας πολύ κακός “ιεράρχης” με την έννοια του ‘αγαπάτε αλλήλους’, γιατί έσπειρε το γνωστό μίσος ‘της ορθοδοξίας’, για όλους τους ‘άπιστους’, πολιτική μισαλλοδοξία για όλους τους ‘άλλους’ και εφιαλτικούς μεταφυσικούς φόβους για όλους τους ‘αφελείς’, δηλαδή τους καλοπροαίρετους πιστούς.
6. Ο διάδοχός του στο ‘θρόνο’, ας φροντίσει , μεταξύ των πολλών άλλων, να επιστρέψει στο υπουργείο εξωτερικών της Ελλάδας τα 5,5 εκατομμύρια ΕΥΡΩ που πήρε η “Αλληλεγγύη” του Χριστόδουλου, για να στείλει, ως ‘ανθρωπιστική’ βοήθεια στους πεινασμένους Αφρικανούς κάμποσους τόνους σάπια κοτόπουλα, σκάνδαλο την εξέλιξη του οποίου ευτυχώς σταμάτησε κάποιος συνειδητός και σεμνός τελωνειακός υπάλληλος. Τα χρήματα πρέπει να επιστραφούν στα δημόσια ταμεία γιατί είναι φόροι από τον εργαζόμενο ελληνικό Λαό, γιατί το πάμπλουτο ιερατείο , όπως είναι γνωστό δεν πληρώνει φόρους και διαχειρίζεται τη μυθική εκκλησιαστική περιουσία με σκανδαλώδη τρόπο.
7. Ας φροντίσει επίσης να αφήσει την παιδεία στα χέρια της επιστήμης, των εκπαιδευτικών και της κοινωνίας. Ήσυχα ας αφήσει επίσης τα κρατικά ταμεία, όπως συμβαίνει με όλες τις εκκλησίες σε όλες τις αναπτυγμένες χώρες. Και αφού επιστρέψει την τεράστια εκκλησιαστική περιουσία στο φτωχό Λαό που υποφέρει, ας ασχοληθεί ‘με τα του οίκου του’, με τη δύναμη της πίστης του και όχι με τη δύναμη των κρατικών ταμείων και των κομματικών ανταλλαγμάτων.
8. Διαφορετικά, αν συνεχίσει να στηρίζει την αντιλαϊκή και απάνθρωπη εξουσία, ως κρατική θρησκεία, που ασκείται από αντιπαραγωγικούς και διαπλεκόμενους ‘ψυχοφύλακες-δημοσιουπαλλήλους’, που ζουν (ως ‘άγιοι’ Πρεβέζης, Περιστερίου, Αθηνών και περιχώρων κλπ κλπ) στη χλιδή και στην ακολασία σαν παράσιτα σε βάρος της κοινωνίας, καλό είναι να γνωρίζει, πως η ‘πίστη’, ως Φόβος των πιστών κάποια στιγμή θα εξελιχθεί σε μίσος ενάντια στην εξουσία και στους λακέδες της και σε αγώνα για ελευθερία και αξιοπρέπεια.
9. Οι πληγές και οι φοβίες που φύτεψαν στην ανθρωπότητα οι εξουσίες και όλες ανεξαίρετα οι εξουσιαστικές θρησκείες με πρώτη ύλη τη βία και το Φόβο υποχωρούν σταθερά και τη θέση τους την καταλαμβάνει μιά Νέα Αυτοπεποίθηση, μιά Νέα Συνείδηση, ένας Νέος Ουμανισμός και ένας νέος αγώνας που θα οδηγήσει σε ένα καλύτερο κόσμο.
10. Η Πρωτοβουλία Διαλόγου για ένα Νέο Ουμανισμό, http://www.infonewhumanism.blogspot.com, αντιλαμβάνεται απόλυτα την κρισιμότητα του θέματος της θρησκευτικής πίστης, πάνω στην οποία ‘οικοδομήθηκαν’ από κάθε λογής αγύρτες και εξουσίες θρησκευτικοί μύθοι και δοξασίες, εκκλησίες και ιερατεία που καταδυναστεύουν πνευματικά, οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά, χιλιάδες χρόνια τους πιστούς, την Ανθρωπότητα και τον Πολιτισμό. Και επειδή ταυτόχρονα εκτιμά πως το επόμενο βήμα της Ανθρωπότητας, για να μην είναι προς την καπιταλιστική βαρβαρότητα, θα πρέπει να είναι με «αρετή και τόλμη προς την Ελευθερία», προς μια Νέα Ελευθερία, χωρίς το Φόβο κάποιου θεού και κάποιας εξουσίας, γι’ αυτό προτείνει να ανοίξει ένας Διάλογος χωρίς Φόβο και σκοπιμότητες, για να ριχτεί άπλετο φως στην ιστορία, στην ουσία και στο ρόλο των θρησκειών και τότε να αποκατασταθεί, για όποιον θα το έχει ανάγκη, η πίστη ως αυστηρά ατομική υπόθεση, την οποία η κοινωνία δεν θα επιτρέπει σε κανέναν επαγγελματία αγύρτη να την εκμεταλλεύεται. Ας τολμήσουμε μια ζωή χωρίς Φόβο. Μια ζωή της οικουμενικής αγάπης και της Ανθρωπιάς.
Εσύ, καλέ μου φίλε Γιάννη, για ποιό πράγμα πενθείς;
papaioannou // Μάιος 17, 2008 στο 12:16 π.μ.
Πέθανε ο Χριστόδουλος. Άσχετα τι πίστευε ο καθένας για αυτόν πρέπει να παραδεχτούμε ότι με τον τρόπο του υπήρξε ένας από εμάς.
Ένας άνθρωπος που πήρε ένα μέσο στα χέρια του και προσπάθησε να επικοινωνήσει τις ιδέες του και πολέμησε για αυτές με παθος.
Δεν έχει τόσο σημασία το τι είπε ή το τι έκανε πια…
καθώς εάν έκανε κάτι λάθος μπορεί πια να φτιαχτεί….
ενώ για τα σωστά του μπορούμε να πούμε μπράβο
και άξιος… άξιος
Τα υπόλοιπα ας τα κρίνουν οι θεοί (όλοι οι θεοί και όλων μας)..
και ας είναι επιεικείς μαζί του
γιατί ήταν ένας από εμάς!
papaioannou // Μάιος 17, 2008 στο 12:17 π.μ.
Νομίζω είμαι σαφής
Κώστας Λάμπος // Μάιος 18, 2008 στο 2:35 μ.μ
Συγνώμη, αγαπητέ φίλε Γιάννη,
και γιατί τάχα ο Παρασκευαϊδης “ήταν ένας από μας”. Δηλαδή ο Παρασκευαϊδης ήταν ένας από όσους έχασαν τη ζωή τους ,τη δουλειά τους, τους ανθρώπους τους, την ελευθερία τους και βασανίστηκαν στη χούντα, από όσους βγάζουν τίμια το χωμί τους, από όσους πασχίζουν να πετάξουν από πάνω τους τις βδέλες που του πίνουν το αίμα, από τους άνεργους, τους νέους που δουλεύουν για 400,500 Ευρώ το μήνα κι’ ας έχουν προσόντα μεγαλύτερα από τον Παρασκευαϊδη και τους ομοίους του όλων των ιερατείων και Αδερφάτων . Και φυσικά δεν ήταν ένας από μας ο Παρασκευαϊδης, γιατί όλος ο βίος και η πολιτεία του βούν ότι ήταν ένας από τους “άλλους” και μάλιστα ο πιό φανατικός και ο πιό ξεδιάντροπος.
αλλά αυτό το λιβάνισμα στο διαπλεκόμενο, εξουσιομανή,αμφιλεγόμενο, ιντριγκαδόρο, μισάνθρωπο, φασίστα…, Χριστόδουλο Παρασκευαϊδη το ξαναδιάβασα σε προηγούμενο στάδιο του διαλόγου που γίνεται στην ιστοσελίδα σου. Στο μεταξύ προστέθηκαν κάποιοι νέοι προβληματισμοί, κάποια νέα επιχειρήματα. Εσύ όμως το χαβά σου , ξανάβαλες την κασέτα, με το “άξιος,’αξιος”, για τά όσα καλά έκανε (αλήθεια δεν μας λες κανένα
Γι’ αυτό τώρα δικαιούμαι να συμπληρώσω το κενό που άφησα στο προηγούμενο σημείωμά μου, ότι δηλαδή είναι ύποπτη αυτή η “αγάπη” σου για τον Παρασκευαϊδη, για ένα σκοταδιστή-εξουσιαστή που τόσο μίσος έσπειρε στον τόπο. Συνπληρώνω λοιπόν, επειδή το μορφωτικό επίπεδό σου δεν συμβιβάζεται με αυτή τη λατρεία του Παρασκευαϊδη, ότι η στάση σου είναι ύποπτη κάποιας ιδιοτέλειας. Επιλογή σου , άλλωστε δεν είσαι ο μόνος, και τη σέβομαι, με την οποία όμως διαφωνώ και το διατυπώνω χωρίς άνοστες περικοκλάδες. Δεν τολμώ να υποθέσω πως αυτή η θέση σου δεν ακουμπάει σε ιδιοτέλεια. Κάτι τέτοιο θα ήταν τουλάχιστο αφέλεια και δεν φαίνεσαι ούτε και είσαι αφελής, γι’ αυτό μας προσβάλεις όταν αντιμετωπίζεις εμάς ως αφελείς.
Ευχαριστώ και πάλι για τη φιλοξενία.
Να είσαι καλά
Κώστας Λάμπος
papaioannou // Μάιος 18, 2008 στο 2:55 μ.μ
Αγαπητέ μου φίλε .
Οι σχέσεις μου με την εκκλησία είναι τυπικές. Εκκλησιάζομαι τακτικώς μόνο κάθε μεγάλο Σάββατο 23:55 με 00:05 σε απόλυτη αρμονία με τους υπόλοιπους Έλληνες.
Δεν υπάρχει καμία ιδιοτέλεια στο άρθρο μου καθώς δεν περιμένω τίποτα από κανένα και πολύ περισσότερο από κάποιον παπα.
Οι επιταγές του πολιτισμού μας οι οποίες σε πολλά σημεία καθορίζουν την στάση μας -καθώς είμαστε μετέχοντες αυτού του Πολιτισμού- και η παράδοση, επιβάλουν να αναφωνήσουμε συχωρεμένος για κάποιον που πέθανε.
Το παρών άρθρο είναι ακριβώς αυτό
Αναφωνώ συχωρεμένος και δηλώνω ότι:
“Δεν έχει τόσο σημασία το τι είπε ή το τι έκανε πια…
καθώς εάν έκανε κάτι λάθος μπορεί πια να φτιαχτεί….
ενώ για τα σωστά του μπορούμε να πούμε μπράβο
και άξιος… άξιος
Τα υπόλοιπα ας τα κρίνουν οι θεοί (όλοι οι θεοί και όλων μας)..
και ας είναι επιεικείς μαζί του”.
Τώρα εάν θες να με κατατάξεις στα δυϊκά επίπεδα που έχεις συνηθίσει ή εγκλωβιστεί ή αγαπάς, να εργάζεσαι αγαπητέ μου φίλε…
Σου προτείνω να χρησιμοποιήσεις Το «ύποπτος ή βλαξ»!
Παρακαλώ όμως να με εντάξεις στους Βλάκες γιατί ύποπτος δεν είμαι.
Κώστας Λάμπος // Μάιος 18, 2008 στο 11:32 μ.μ
Αγαπητέ μου Φίλε Γιάννη,
στη ζωή , όπως ξέρεις, δεν κρινόμαστε από τις προθέσεις, αλλά από τις θέσεις , τη στάση ζωής και τα αποτελέσματα των πράξεών μας.
Δεν έκρινα λοιπόν τις προθέσεις σου, γιατί άλλωστε και με ποιό δικαίωμα . Διατύπωσα απλά και μόνο τη γνώμη μου για τις θέσεις σου, όπως όφειλα να κάνω σεβόμενος τη φιλοξενία σου για ένα έντιμο και υπεύθυνο διάλογο.
Το γεγονός πως , ακόμα κι’ όταν “θυμώνεις”, αντιδράς πολιτισμένα
δείχνει πως δεν έχεις καμιά σχέση με τον κόσμο του Χριστόδουλου Παρασκευαϊδη και συνεπώς δεν είσαι ένας “χριστιανός” ύποπτος ιδιοτέλειας. Δεν είχα την τιμή να σε γνωρίζω και συνεπώς μπορώ να εκτιμήσω μόνο από τις θέσεις σου και τον τρόπο που συζητάς. Με αυτά τα δεδομένα καταλήγω πως είσαι ένας καλοπροαίρετος άνθρωπος, που συγχωρεί ακόμα και εγκλήματα, όπως αυτό του Χριστόδουλου Παρασκευαϊδη, που αποπειράθηκε να στείλει “ανθρωπιστική” βοήθεια σε πεινασμένους Αφρικανούς συνανθρώπους μας 300 τόνους σάπια κοτόπουλα, ( πρόκειται για τη γνωστή περίπτωση της ΜΚΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ) προκειμένου να εισπράξει 5 εκατομμύρια Ευρώ από το κρατικό ταμείο, δηλαδή από τους φόρους του φτωχού φορολογούμενου Έλληνα και ευτυχώς κάποιος συνειδητός τελωνειακός απεκάλυψε την απάτη και σταμάτησε το έγκλημα με αποτέλεσμα σήμερα να εγκαλείται το ιερατείο να επιστρέψει τα 5 εκατομμύρια, χαρακτηριστική περίπτωση εγκλήματος κατά της Ανθρωπότητας.
Το Χριστόδουλο Παρασκευαϊδη έπρεπε να τον κρίνει η ελληνική δικαιοσύνη, η οποία ασκεί το μέγιστο της σκληρότητάς της στους φτωχούς και πεινασμένους, αλλά αυτοαναιρείται, ως ταξική και διαπλεκόμενη, μπροστά στην όποια εξουσία.
Το να συγχωρεί κανείς τέτοια εγκλήματα δεν σημαίνει απαραίτητα, πως είναι ύποπτος κάποιας ιδιοτέλειας, (αν και για τους λεγόμενους “πιστούς” και η προσδοκία “άφεσης των αμαρτιών” για να μπουν στον επίγειο, γιατί άλλος δεν υπάρχει, “παράδεισο” είναι καραμπινάτη ιδιοτέλεια), σημαίνει όμως πως είναι “αγαθός”, με την έννοια του καλού,
μέχρι βλακείας, με την έννοια του καλοπροαίρετου.
Οι θρησκείες, όλες ανεξαίρετα οι εξουσιαστικές θρησκείες και τα ιερατεία κατασπαρόσουν τις σάρκες της Ανθρωπότητας χιλιάδες χρόνια τώρα, ακουμπώντας στην αμάθεια, στο φόβο, στο ψέμα και στην ωμή βία και γι’ αυτό δεν δικαιούνται τη συμπάθειά μας ούτε και την ανοχή μας, ανεξάρτητα από το τι είπε και τι λέει ο κάθε Βολταίρος, γιατί τελικά κανένας απολογητής της όποιας εξουσίας δεν είναι υπεράνω της υποψίας άμεσης ή έμμεσης ιδιοτελούς διαπλοκής.
Αγαπητέ μου Φίλε Γιάννη, τιμώ το διάλογο, εκτιμώ την ουσιαστική συμβολή σου σ’ αυτόν και σε ευχαριστώ γιατί ακούς και τις δικές μου απόψεις.
Να είσαι καλά
Κώστας Λάμπος
Υποβολή σχολίου