Στον Καραμανλή ο Παπανδρέου!

Πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης Καραμανλή και αίτημα για ονομαστική ψηφοφορία για το ασφαλιστικό. Αναμένεται πρόταση για δημοψήφισμα απόψε. Πορεία προς τον λαό αρχής γενόμενης από το Κιλελερ!

Πολιτικό συμβούλιο στην επαρχία και συγκεκριμένα στην Λάρισα. Επανασύνδεση με τα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα. Στροφή προς την αγροτιά που πεινάει!

Μοίρασμα τομέων ευθύνης για τα στελέχη!

Τέρμα η ανοχή προς την ΝΔ… Αυτά εχθές!

Σήμερα παράσταση διαμαρτυρίας Παπανδρέου προς τον αμερικανό πρέσβη για την τρόπο που φέρονται οι Αμερικανοί. Αύριο δε, πάει στο Καραμανλή για να τονώσει το ηθικό του και να δείξει ότι το εσωτερικό μέτωπο στα εθνικά θέματα είναι αρραγές.

Όλα δουλεύουν ρολόι τελικά. Βάση της θεωρίας του “ώριμου φρούτου”.

Όπως πρέπει να δουλέψουν και καθιστούν την αλλαγή… θέμα χρόνου!

Την αλλαγή που θα φέρει ελπίδα σε όλους !

Άυριο ειναι πρωταπριλιά!

 

“Ισότης, Αδελφότης, Ελευθερία”

Ο Μαρίνος Αντύπας γεννήθηκε στο χωριό Φερεντινάτα της περιοχής Πυλάρου στην Κεφαλονιά το 1872 από μικροαστούς γονείς. Αποφοίτησε το 1897 από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.  Ήταν υπέρμαχος των λαϊκών ελευθεριών και των φυσικών δικαιωμάτων του ανθρώπου, κυρίως των ανθρώπων του μόχθου. Αγωνίστηκε σ’όλη του τη ζωή για την αφύπνιση του λαού, και μάλιστα των αγροτικών και εργατικών τάξεων.

Κατά την Κρητική Επανάσταση, πολέμησε μαζί με άλλους φοιτητές στο πλευρό των Κρητών (1896). Πολιτικοί και κοινωνικοί αγώνες ως σοσιαλιστής αποτελούν ένα βασικό γνώρισμά του: πραγματοποιεί συλλαλητήρια όπου διώκεται, δικάζεται αλλά τελικά αποφυλακίζεται. Το 1906 μετά την αποτυχία του στις εκλογές στην Κεφαλλονιά (ως βουλευτής Κρανιάς) φτάνει στη Θεσσαλία και διευθύνει τα κτήματα του θείου του Γ. Σκιαδαρέση. Εκεί, αγωνίζεται για τα δικαιώματα των εξαθλιωμένων αγροτών της Θεσσαλίας. Οι ενέργειές του προκαλούν το μίσος των τσιφλικάδων, που προσπαθούν να τον εκμηδενίσουν. Ο Μ. Αντύπας διατρέχει τα χωριά του Θεσσαλικού κάμπου και κινητοποιεί τους αγρότες για τα δίκαιά τους, με αποκορύφωμα το συλλαλητήριο στο Λασποχώρι αρχές του 1907. Οι τσιφλικάδες της Θεσσαλίας, βλέποντας πως με κανένα μέσο δεν μπορούν να τον κάμψουν, αποφασίζουν τη δολοφονία του στις 8 Μαρτίου 1907 στον Πυργετό Λάρισας. Ηθικός αυτουργός, ο Ιω. Κυριακός. Οι τελευταίες λέξεις του Μαρίνου Αντύπα ήταν: “Ισότης, Αδελφότης, Ελευθερία”. Η δολοφονία του προκαλεί λαϊκές εκδηλώσεις και αντιδράσεις σε όλη την Ελλάδα.

***

Στις 6 Μαρτίου1910 μεγάλη διαδήλωση λαμβάνει χώρα στη Λάρισα. Νωρίτερα την ίδια μέρα έχουν δολοφονηθεί 4 αγρότες στο χωριό Κιλελέρ στην προσπάθεια τους να επιβιβαστούν στο τρένο για την διαδήλωση. Οι αγρότες τις Θεσσαλίας βαδίζουν πλέον στα χνάρια του Μαρίνου Αντύπα που έχει δολοφονηθεί από την 8η Μαρτίου του 1907.

Τα επεισόδια στο χωριό Κιλελέρ θα αποτελέσουν σταθμό στην Ιστορία της Ελλάδος καθώς το κύμα συμπάθειας που θα δημιουργηθεί υπέρ τους θα οδηγήσει σύντομα σε απαλλοτρίωση της γης της Θεσσαλίας και την επίλυση αγροτικού ζητήματος.

Γνωρίζουμε ότι λίγο πριν την έκδοση του αγγέλματος για την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας το 1881, οι αποχωρούντες τούρκοι Τσιφλικάδες πωλούσαν όσο-όσο την γη τους σε Έλληνες πλουτοκράτες. Αποτέλεσμα αυτού ήταν ο Αγρότης της Θεσσαλίας να μην γευτεί την απελευθέρωση αφού το μόνο που άλλαξε για αυτόν ήταν το αφεντικό του.

Η γη παρέμεινε σκλαβωμένη. Από το Ε Ιστορικά βρίσκουμε επιπλέον “Στη Θεσσαλία 584 τσιφλίκια ελέγχουν τις παραδόσεις μιας αναχρονιστικής δομής. Εξάλλου, στο συνολικό ελλαδικό χώρο για μια σειρά δεκαετιών περίπου το 1/6 του καλλιεργήσιμου εδάφους είναι στη διάθεση των μικρογεωργών. Το υπόλοιπο, αν δεν κατέχεται από γαιοκτήμονες, «ευλογείται» από εκκλησιαστικούς κύκλους…”

πηγές: http://el.wikipedia.org

           : Ε Ιστορικά

Την Κυριακή 29 του Μάρτη 12:00 το μεσημέρι ως ΠΑΣΟΚ τιμούμε το ΚΙΛΕΛΕΡ!

Ο Μ. Obama δήλωσε: “Εάν μπορούμε  να δώσουμε δισεκατομμύρια δολάρια για να σώσουμε τις τράπεζες στη wall street από την χρεοκοπία,  τότε σίγουρα μπορούμε να δώσουμε αυτά τα δισεκατομμύρια στους εξαθλιωμένους πολίτες μας που βρίσκονται σε αυτή την θέση άδικα!  “

Υ.Γ.:  Ανδρών επιφανών… πάσα γη τάφος!

 

Αγαπητέ κ. Παπαϊωάννου,

Πρώτα απ’ όλα συγχαρητήρια για την προσπάθειά σας.

Πιστεύοντας στη δυναμική και τις προοπτικές αυτών των νέων μορφών
επικοινωνίας και διαλόγου (blogs,sites κλπ) και εκτιμώντας τον
ριζοσπαστικό χαρακτήρα των απόψεων σας, αποστέλλω δύο (2) κείμενα μου για τον
εμπλουτισμό
και την ανάπτυξη αυτού του διαλόγου.
1ο. Συγχύσεις και αποσαφηνίσεις:πατριωτισμός, εθνικισμός, διεθνισμός,
δημοκρατία, εθνικά θέματα.
2ο. Ποιος ενδιαφέρεται να κλείσει, τώρα, το ζήτημα των Σκοπίων;

Ευχαριστώ θερμά για τη φιλoξενία.

Ε.Τζιόλας

Υ.Γ. Περισσότερα στο www.tziolas.gr

 

Α. κείμενο:

Συγχύσεις και αποσαφηνίσεις: πατριωτισμός, εθνικισμός, διεθνισμός, δημοκρατία, εθνικά θέματα.

 

Του Ελευθερίου Τζιόλα

Χημικού Μηχανικού

Μέλους του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

“Το εθνικό, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, επιστρέφει στο προσκήνιο, δενμόνο ως ανοιχτές, μαχόμενες συλλογικότητες σ’ έναν κόσμο ανταγωνιστικό. αναιρείται. Η σύγχρονη εμφάνιση του εθνικού φαινομένου, έχει μια ουσιώδη διαφορά από το παραδοσιακά «εθνικό» : Μέχρι τώρα τα έθνη, συχνά, έτειναν προς την εσωστρέφεια και την αυτάρκεια. Αναπαράγονταν ως κλειστά συστήματα, ως «φρούρια». Αυτή η έννοια του «οχυρού», είναι πλέον αναχρονιστική. Τα σύγχρονα έθνη θα επιβιώσουν μόνο ως ανοιχτά συστήματα σε ροές πληροφοριών, επιτευγμάτων και ανταλλαγών με τον έξω κόσμο. Θα επιβιώσουν

Πρέπει να γίνει ξεκάθαρο πως ό,τι είναι εθνικό δεν είναι εθνικιστικό. Η προάσπιση του εθνικού συμφέροντος δεν είναι εθνικισμός. Ο εθνικισμός σαν ιδεολογία και πολιτική αρθρώνεται πάνω σε δύο άξονες : πρώτος, διαιώνιση της ολιγαρχικής εξουσίας και θεοποίηση του κράτους, και ιδιαίτερα των σκληρών μηχανισμών του, δεύτερος, εθνικός ρατσισμός και επεκτατισμός. Ενώ, η εθνική συνείδηση (ο πατριωτισμός) και ο εθνικός αγώνας βρίσκεται στον αντίποδα του εθνικισμού. Το κοινωνικό πρόβλημα και η κοινωνική προοπτική της χώρας δεν μπορεί να νοηθεί ξέχωρα από το εθνικό. Το κοινωνικό πρόβλημα, ο μόνος τρόπος που μπορεί να τεθεί είναι ο συγκεκριμένος ιστορικός τρόπος. Κι ο τρόπος αυτός καθορίζεται απ’ τη διεθνή πραγματικότητα των κρατών: των σχέσεων μεταξύ τους (παγκόσμια πραγματικότητα) και των σχέσεων στο εσωτερικό τους (εθνική-κοινωνική πραγματικότητα). Αυτή η πραγματικότητα επιβάλλει την ταυτόχρονη κλιμάκωση
Ο πατριωτισμός (δηλαδή, η εθνική συνείδηση και ο αγώνας) αποτελεί την αναγκαία προϋπόθεση του διεθνισμού, ενός νέου διεθνισμού. Και ο διεθνισμός (ο νέος διεθνισμός) ολοκληρώνει τον πατριωτισμό. Ο πατριωτισμός, αποτελεί παράλληλα απαραίτητο συστατικό μιας σύγχρονης δημοκρατίας. Παντού, η δημοκρατία για να επικρατήσει και να λειτουργήσει δημιουργεί με τα κινήματα της μια συλλογική ταυτότητα, την εθνική συλλογικότητα. Η δημοκρατία και ο πατριωτισμός είναι ιστορικά και πραγματικά δύο έννοιες αδιάσπαστες. της μεγάλης κοινωνικής προσπάθειας, της κοινωνικής αλλαγής και σε εθνικό και σε διεθνικό επίπεδο.

Κάθε απειλή εναντίον της χώρας μας είναι, σε τελική ανάλυση, απειλή εναντίον της κοινωνικής προοπτικής του Λαού της χώρας μας. Η συνύπαρξη εθνικών και κοινωνικών αγώνων, η σταθερή σχέση πατριωτικής και κοινωνικής συνείδησης είναι αναγκαία, και όταν συντελέστηκε τα αποτελέσματα ήταν μοναδικά (ΕΑΜ – ΕΛΑΣ, ΠΑ.ΣΟ.Κ.).

Ο εθνικός μας πολιτισμός με βαθύ το κοινωνικό του περιεχόμενο αποτελεί σημαντικό κεφάλαιο. Η πολιτιστική αφύπνιση, σε συνθήκες προϊούσας πολιτιστικής κρίσης, η ανάδειξη ενός πολιτισμού με καίρια στοιχεία στον προσανατολισμό του, με ρίζα στις αγωνιστικές εθνικές-λαϊκές παραδόσεις και τις βαθιές, από την αρχαιότητα, αξίες της πατρίδας και της δημοκρατικής πολιτείας είναι υψηλές προτεραιότητες. Αυτή η προσπάθεια παραπέμπει στον διαρκή ιδεολογικό αγώνα απέναντι στις αξίες του ατομισμού, της αγοράς, του κοσμοπολιτισμού, της εξουσιολατρείας.

Τα ανοιχτά εθνικά θέματα αποτελούν τα μέτωπα όπου κρίνεται η σταθερότητα και ο δυναμισμός της χώρας, καθώς και η δυνατότητα νέων προοπτικών. Τα ανοιχτά εθνικά θέματα δεν είναι οι «χρόνιες πληγές», που ως μόνη θεραπεία τους επιδέχονται τους ποικίλους ακρωτηριασμούς, αλλά οι ανοιχτές προκλήσεις, τα ανοιχτά κεφάλαια της Ιστορίας μας, που επιζητούν θετικά αποτελέσματα. Η Κύπρος, το «Μακεδονικό», οι ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι οι αιχμές – όχι, όμως τα μόνα – των εθνικών μετώπων.

Στις ελληνοτουρκικές σχέσεις: η Τουρκία και δείχνει, και από τις πραγματικότητες της, δεν μπορεί να κερδίσει το ευρωπαϊκό στοίχημα. Τον Δεκέμβριο 2004, με ευθύνη του κ. Καραμανλή, κατά τη φάση απόδοσης του τίτλου «υποψηφίου μέλους» προς την Τουρκία, χάθηκε η μεγάλη ευκαιρία της δέσμευσης της για την επίλυση των προβλημάτων σύμφωνα με τις θέσεις της Ελλάδας. Η εμμονή σ’ έναν προσανατολισμό ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε. παγιδεύει τη χώρα, δημιουργεί σε βάρος της μέγιστη ανισορροπία στη γεωστρατηγική μας περιοχή και της στερεί δυνατότητες εναλλακτικών κινήσεων. Η Ε.Ε. πρέπει να διαμορφώσει ειδική σχέση με την Τουρκία, στην οποία θα περιλαμβάνονται ως στοιχεία της οι όροι διασφάλισης των κατοχυρωμένων από διεθνείς συνθήκες εθνικών μας δικαίων.

Στην Κύπρο, η θέση μας είναι ξεκάθαρη: ενιαία, χωρίς στρατεύματα κατοχής, βιώσιμη δημοκρατική – ομοσπονδιακή λύση με ισχυρή κεντρική εξουσία.

Στα Σκόπια: ο αλυτρωτισμός πρέπει να αντιμετωπισθεί. Αν το «Μακεδονία» είναι τέτοιο όχημα – και είναι, εκ μέρους των Σκοπίων – η άρνηση τέτοιας ονομασίας, είναι η μόνη ρεαλιστική κι αποτελεσματική θέση. Και, η Αθήνα πρέπει να πάψει να μιλάει για το θέμα σαν παρατηρητής, υποχρεωμένη να «κάνει κάτι», λόγω της ευαισθησίας της Βόρειας Ελλάδας! Και να εφαρμόζει, ενώ στα λόγια εξορκίζει, τη γραμμή: «Βόρειοι – Νότιοι» (απ’ το κυρίαρχο αθηναϊκό κέντρο).

Συνολικότερα, η θετική αντίληψη και διέξοδος στα εθνικά θέματα σχετίζεται με μία ενεργή πολύπτυχη εξωτερική πολιτική, μέσα από την ολόπλευρη κατανόηση των διεθνών εξελίξεων, των ιδιαίτερων περιφερειακών συνθηκών και των νέων ισορροπιών.”

 

 

***

Β΄ κειμενο: 

 

Ποιος ενδιαφέρεται να κλείσει, τώρα, το ζήτημα των Σκοπίων;

 

Του Ελευθερίου Τζιόλα

Χημικού Μηχανικού

Μέλους του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

 

Είναι ν’ απορεί – και να εξανίσταται κανείς – με την απόλυτη εξάρτηση της σημερινής ελληνικής εξωτερικής πολιτικής από τις πρωτοβουλίες και τις κατευθύνσεις των Η.Π.Α..

Επί τέσσερα (4) χρόνια, δεν ανέπτυξε καμία ουσιαστική δραστηριότητα αξιοποιώντας τις φίλιες δυνάμεις και πιέζοντας τις άλλες για θετικές τοποθετήσεις τους. Δεν πραγματοποίησε σχεδιασμένα καμία κινητοποίηση της όποιας ελληνικής διπλωματίας και των δυνάμεων του οικουμενικού Ελληνισμού. Άδεια, ψεύτικα χαμόγελα, δεξιώσεις, κούφιες προπόσεις, σαλόνια και «προμήθειες» εξοπλισμών.

Και, τώρα, τρέχουν πίσω από τον Νίμιτς!…Κατ΄ όνομα διαμεσολαβητή του Ο.Η.Ε., στην ουσία διαμεσολαβητή των Η.Π.Α.. Εξ άλλου, η στρατηγική του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια είναι ωμή και ξεκάθαρη, όπως και το ενδιαφέρον τους για την ένταξη των Σκοπίων, καθώς και τα δείγματά τους  (προσφάτως, απτά και στο Κοσσυφοπέδιο).

Όλος ο κόσμος, σ’ Ανατολή και Δύση, σ’ Ευρώπη, Αμερική κι Ασία μετρούν τις μέρες που απομένουν για την έξοδο του κ. Μπους απ’ τον Λευκό Οίκο, για την απαλλαγή από έναν πρόεδρο και μια ομάδα που έφερε στον πλανήτη μόνο συγκρούσεις, αίμα, εξαθλίωση και αδιέξοδα… Και στην Ελλάδα, Καραμανλής και Μητσοτάκη-Μπακογιάννη, κάτω από μια τέτοια ηγεσία (την ηγεσία Μπούς) σε σύμπλευση με τις επιδιώξεις της, μιλούν για τη «μοναδική ευκαιρία» στο ζήτημα των Σκοπίων! Τόσο μοναδική και τόσο ευνοϊκή η εξ Αμερικής ευκαιρία, που για να την εκμεταλλευτούν είναι –λένε – έτοιμοι να εξαντλήσουν και το έσχατο διπλωματικό μέσο, το «βέτο»! Κολοσσιαίες αντιφάσεις… Δίχως αιδώ κι ευθύνη, τις « πετάνε» σ’ ένα ακροατήριο χωρίς αρμούς και αντισώματα. Ιδιαίτερα, σήμερα, που η Αριστερά αισθάνεται ένοχη να μιλάει για τα εθνικά ζητήματα (πέρα από μια αντιϊμπεριαλιστική ρητορική), και ο πατριωτισμός κουρελιάζεται με τη εξομοίωση του με τον εθνικισμό της ακροδεξιάς.

Αντί να στείλουν καθαρό μήνυμα προς τους πάτρονες των Σκοπίων (στην Ουάσιγκτον) και να διαμορφώνουν προϋποθέσεις για μετά τις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου στις Η.Π.Α., στριμώχνονται χρονικά και στρατηγικά σ’ ένα καταστροφικό τούνελ.

Άτολμοι – ως γνήσια τέκνα της ελληνικής δεξιάς – δεν μπορούν να αξιολογήσουν τις νέες τάσεις και τα πιθανά ενδεχόμενα με την προεδρική υποψηφιότητα του Μπ. Ομπάμα. Παγιδευμένοι στο δίπολο των κυρίαρχων κέντρων : Μακ Κέην – Κλίντον. Κι όχι μόνο αυτό, ούτε καν κερδίζουν χρόνο, με την μετατόπιση του θέματος μετά τις αμερικάνικες εκλογές. Ούτε καν, επιτρέπουν στο χρόνο να αναδείξει την πραγματικότητα των εσωτερικών αποσχιστικών τάσεων στα Σκόπια και την αναγκαιότητα ισχυρών πυλώνων στην περιοχή.

Επιζητούν έναν συμβιβασμό με γεωγραφικό πρόθεμα, δηλώνοντας ότι έτσι εξουδετερώνουν το αλυτρωτικό «μακεδονικό» όχημα. Μα, ακριβώς, με ένα τέτοιο όνομα (π.χ. Άνω Μακεδονία ,ή, Βόρεια Μακεδονία) διατηρείται ζωντανός και αναζωπυρώνεται ο επεκτατικός αλυτρωτισμός. Γιατί, αν τα Σκόπια είναι η Βόρεια Μακεδονία, δεν είναι στον πυρήνα της αλυτρωτικής τους λογικής το παρακάτω επιχείρημα του οποίου τις βάσεις η κυρίαρχη πολιτική τάξη των Αθήνων κοντόθωρα τους προσφέρει; Ιδού, το επιχείρημα τους: «η Νότια (ή, κάτω) Μακεδονία είναι τμήμα τους υπό ελληνικό έλεγχο και αναμένει την ενσωμάτωσή της στο ενιαίο μακεδονικό κράτος, στο οποίο η μαχητική εμπροσθοφυλακή είναι η ελεύθερη Βόρεια Μακεδονία».

Λύση, με βάση την ιστορική ταυτότητα, τα εθνικά δίκαια και τον σεβασμό των πραγματικών δικαιωμάτων των λαών δεν πρόκειται υπό τις παρούσες συνθήκες να δοθεί στο θέμα των Σκοπίων. Όπως, εξ άλλου, και σε άλλα μείζονα εθνικά ζητήματα επί χρόνια (Κύπρος, Αιγαίο, ελληνισμός της Κωνσταντινούπολης κ.ά.).

Τουλάχιστον, ας αποφύγουμε τα χειρότερα, τα οποία μάλιστα οι υπεύθυνοι χειριστές τα προβάλουν ως τα καλύτερα. Φέρνοντας στη μνήμη μας τα ιστορικά ανάλογα της ίδιας παράταξης, τις συμφωνίες Ζυρίχης – Λωζάνης (για την Κύπρο).

Ας αναβάλλουν τη λήψη οποιασδήποτε απόφασης. Ας μην δεσμεύσουν τη χώρα με μια ακόμα αρνητική, δυσβάσταχτη, ταπεινωτική συμφωνία.

Αναβολή και επανατοποθέτηση του ζητήματος σε μια νέα περίοδο με την διαμόρφωση νέων πολιτικών όρων και προϋποθέσεων.

Αναβολή, τώρα…

Αυτό, θέλουμε να πιστεύουμε, ότι είναι στα μέτρα των δυνατοτήτων τους. Ίδωμεν…

***

 

 

Προς κύριο Αλαβάνο ενταύθα:Η Καλομοίρα σας θυμίζει Μαριονέτα!

“Οι θεσμοί δεν είναι παιδότοπος”! Απάντησε ο Ευάγγελος Βενιζέλος στο εξυπνακίστικο σχόλιο: «καλώς τα τα παιδιά!» του Αλέκου Αλαβανου για την πρόταση Δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης που κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ.

Ενώ η τοποθέτηση του ως πρώτου ομιλητή του ΠΑΣΟΚ δείχνει αν μη τι άλλο ότι ο Γιωργος Παπανδρέου έχει κάνει όχι ένα… αλλά πέντε βήματα πίσω από την ρητορεία που -με ευθύνη του- κυριάρχησε πριν την 11/11 και δίχασε την βάση.

Διατηρώντας της συμπαθείες μας… Ας τα κάνουμε και εμείς τα όσα μας αναλογούν και ας πιάσουμε δουλειά!
Καιρός ήταν!

Υ/Γ.: Προς κύριο Αλαβάνο ενταύθα: “Η Καλομοίρα σας θυμίζει Μαριονέτα”... ή μήπως να πω “Η μαριονέτα σας θυμίζει Καλομοίρα”;

Ας αφήσουμε το κοινό να αποφασίσει!

 

Λόγια σταράτα για τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ.

Μερικά ακόμα στοιχεία που έχουν ενδιαφέρον από τις Δημοσκοπήσεις.

Διαφεύγει της προσοχής μας ότι η πτώση του δείκτη Καταλληλότητας για πρωθυπουργός του Γ. Παπανδρέου αντισταθμίζεται από τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ.

Γιατί όπως και να το κάνουμε έχουμε τα καλύτερα στελέχη, τα καλύτερα μυαλά της Ελληνικής κοινωνία ως εφεδρείες και γενικά μιλώντας έχουμε τα καλύτερα παιδιά. Αυτοδημιούργητα προϊόντα της ντόπιας αστικής τάξης και ως επί το πλείστον παιδείας.

Αυτά τα παιδιά λοιπόν υπομονετικά παίρνουν το δείκτη καταλληλότητας του ΓΑΠ από το χεράκι και τον ανεβάζουν στο 39%. Το δεδομένο αυτό διαφεύγει τόσο πολύ τη προσοχής μας που το περασμένο προεκλογικό και καυτό καλοκαίρι η στρατηγική μας ήταν : Μονομαχία αρχηγών θέλει το ΠΑΣΟΚ!

Από την άλλη έχουμε έναν Καραμανλή που παίζει διλημματικά με το πρόσωπο του. Καταφέρνει να φτάνει σε εκλογές με το δίλημμα «Εγώ ή αυτός» να πλανάτε στην ατμόσφαιρα!.

Έτσι θα τον δούμε με αμπέχονο στις φωτιές, θα τον δούμε να βγαίνει μπροστά για το ασφαλιστικό, να κρύβεται από τους πακιστανούς να μην λέει λέξη για της υποκλοπές να μιλά τελευταίος για το ομόλογα να διώχνει το να μην λέει λέξη για τα καρτέλ και γενικά να χρησιμοποιεί τον κόσμο γύρω του για να περάσει άβρεχτος. Αλθιότητες δηλαδή και επικοίνωνία.

Η εικόνα που φτάνει στην κοινωνία είναι ότι ο Καραμανλής φθείρεται από τα στελέχη του όπως: Τσιτουρίδης Πετράλια Μαριέτα Ζαχοπολους Τσιτουρίδης Μαγγίνας Βύρωνας Αγγελου κομιστής-παραλήπτης του DVD κλπ κλπ.

Έτσι έχουμε την πάνω από 50% καταλληλότητα να γίνεται 41% στις εθνικές εκλογές.

Έτσι εξηγείται το δημοσκοπικό δεδομένο ο Καραμανλής να είναι το δυνατό χαρτί της ΝΔ και ας μην μας διαφεύγει ακόμα ότι το δυνατό χαρτί κρίνεται πάντα σε σχέση με ένα «αδύναμο χαρτί»!

Αφήνουμε την ΝΔ και ξαναγυρίζουμε στο ΠΑΣΟΚ για να παρατηρήσουμε ότι μετά την 11/11 και στο βωμό της πολιτικής επιβίωσης ενός συγκεκριμένου ατόμου, λοιδορήθηκαν και κατασυκοφαντήθηκαν στελέχη του ΠΑΣΟΚ που βρέθηκαν στην αντίπερα -του προέδρου- όχθη.

Ενώ δεν υπάρχει ούτε μια φορά, ούτε μια δήλωση κάποιου στελέχους της πλευράς Βενιζέλου ή Σκανδαλίδη που να απαξιώνει στελέχη του ΠΑΣΟΚ μικρά μεσαία ή κορυφαία.

Οποίος έχει έστω και μια αντίστοιχη δήλωση να μου την δείξει.

Στο βωμό της πολιτικής επιβίωσης ενός συγκεκριμένου ατόμου, λοιδωρήθηκαν στελέχη της κυβέρνησης Σημίτη, ο ίδιος ο Πρώην πρωθυπουργός και Κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Κατασυκοφαντήθηκε η Ιστορία του κινήματος από το 1996 και μετά. Η αλήστου μνήμης φράση κλειδί στην όλη Ιστορία είναι: Ως κυβέρνηση φαινόταν να νοιαζόμαστε περισσότερο για το πάπλωμα και λιγότερο για το δημόσιο καλό. Φράση του ΓΑΠ. Ας μην θυμιθώ και άλλες

Έκτοτε ο όρος “λαμόγια” για παράδειγμα, αντικατέστησε σε πολλές περιπτώσεις τον όρο σύντροφοι. Το δεδομένο ότι πολλά στελέχη της κυβερνώσας αριστεράς (της αριστεράς δηλαδή που ξέρει να κυβερνά και να δίνει λύσεις) τάχθηκαν με το Βενιζέλο οδήγησε -με προεδρική γραμμή- στην εύκολη και ανεμπόδιστη απαξίωση αυτών των στελεχών.

Έτσι σήμερα προκύπτει η φράση ζητούμενο του Βαγγέλη Βενιζέλου από τον Συνέδριο : Το μεγάλο πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ είναι ηθικό. Ένα κόμμα είναι πολιτικά ηθικό, αξιόπιστο και έντιμο όταν εκφράζει αυθεντικά τις κοινωνικές δυνάμεις που ισχυρίζεται ότι εκφράζει. Άρα πρώτος στόχος και πρώτη προϋπόθεση είναι η ηθική ανασυγκρότηση του ΠΑΣΟΚ. Φράση ή οποία και ακούγεται εξαιρετικά επίκαιρη.

Λίγες ώρες μετά την ομιλία Βενιζέλου στο συνέδριο, ο Γιώργος Παπανδρέου πιστοποιεί την απαξίωση των στελεχών που είχαν θέσεις εξουσίας με τον ποιο επίσημο τρόπο.

Μη προτείνοντας τους για το πολιτικό συμβούλιο, μια κίνηση καθαρά συμβολική που: Διαγράφει το παρελθόν του ΠΑΣΟΚ. Απαξιώνει τον πρώην πρωθυπουργό τις επιλογές του την πορεία του. Βάφει μαύρες αυτές τις σελίδες της Ιστορίας του ΠΑΣΟΚ. Συνεχίζει για ίδιον όφελος να απαξιώνει τα στελέχη που αυτός ως αξιωματική αντιπολίτευση, (το πρόγραμμα είναι της Άννας Διαμαντόπουλου), ο πρώην πρωθυπουργός αλλά και ο Ανδρέας Παπανδρέου χρησιμοποίησαν και πορεύτηκαν.

Ωραίος!

Βέβαια μετά από όλα όσα προηγήθησαν δεν θα μπορούσε να κάνει κάτι διαφορετικό. Εγκλωβισμός καθώς είναι στην θεωρεία ότι το ΠΑΣΟΚ πληρώνει το κυβερνητικό παρελθόν και αδυνατώντας να δει ότι πια η ΝΔ έχει το πιο άθλιο και πιο πρόσφατο βεβαρημένο κυβερνητικό παρελθόν

Προχωρά λοιπόν πάλι ΓΑΠ, στο ίδιο στρατηγικό λάθος. Αφήνοντας μόνο τον εαυτό του στο κάδρο ετοιμάζεται να αναμετρηθεί με τον Καραμανλή, με στόχο πρωτίστως να πείσει την βάση του ΠΑΣΟΚ ότι μπορεί… Στοχεύει όμως λάθος.

Ρίχνοντας και αυτή την φορά τις κάρτες ταρώ (αστειεύομαι) βρίσκουμαι ότι:

Αν πάμε με το δίλημμα Παπανδρέου ή Καραμανλής σε εκλογές το έχουμε χαμένο. Αν πάμε όμως με το Δίλημμα ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ τότε μπορεί να ελπίζουμε στην Νίκη*.

(Αυτή η φράση τα λέει όλα νομίζω).

*Αφού βέβαια δουλέψουμε όλοι γέρα για να αποκατασταθεί η τραγική εικόνα τον Στελεχών του ΠΑΣΟΚ στην κοινωνία και “πέσει γραμμή” παντού να σταματήσει η απαξίωση.

Όποιος έχει στοιχεία να τα καταθέσει αλλιώς να σωπάσει για πάντα.

Επί αυτού, προτείνω ως λύση την εσωτερική ψηφοφορία για την ανάδειξη των υποψήφιων βουλευτών ΠΑΣΟΚ. Μια διαδικασία πιστεύω λυτρωτική και αθωωτική για τα στελέχη μας. Καθώς φαίνεται η κοινωνία γνωρίζει καλύτερα για εμάς από ότι εμείς οι ίδιοι. Διαδικασία που πρέπει να γίνει σύντομα.

Τέλος τρία και τέσσερα στελέχη του ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να βρίσκονται σε κάθε εκδήλωση ή πάνελ και θα πρέπει να μιλούν για το ΠΑΣΟΚ και μόνο για ΤΟ ΠΑΣΟΚ και τις θέσης ΜΑΣ.

Να σταματήσουμε την καταστροφική ταύτιση του ΠΑΣΟΚ μόνο με τον ΓΑΠ.

Πρέπει να πάμε στις εκλογές με το ερώτημα ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ …

και πρέπει στις ευρωεκλογές να αποδοκιμαστεί μόνο η Κυβέρνηση όπως γίνεται συνήθως.

Υ.Γ.: Όταν ο Καραμανλής θα προκαλέσει τον ΓΑΠ σε μονομαχία στην βουλή θα ξέρουμε ότι νικάμε και ότι η στρατηγική πετυχαίνει!

Παρέμβαση –απάντηση του συντρόφου Βασίλη Ραούλη!

Ο σύντροφος Βασίλης είναι Γραμματέας της ΝΟΕΣ Λάρισας και η παρουσία του εδώ με τιμά ιδιαίτερα.

Γράφει λοιπόν:

“Λάρισα 23 Μαρτίου 2008

Σύντροφέ μου, Γιάννη

Επέτρεψέ μου να γράψω μερικά πράγματα, με αφορμή το άρθρο σου αλλά και γενικότερα με, την κατά την ταπεινή μου γνώμη, υπερβατική λογική σου τελευταία.

Και λέω υπερβατική γιατί παρόλο που μονότονα αναλύεις τα γεγονότα σκοπεύοντας μόνο σε μια πλευρά, υπάρχει και η άλλη ανάγνωση των γεγονότων.

Ας πάμε καταρχήν σε γεγονότα :

Δημοσκοπήσεις :

Πρώτη δημοσκόπηση της χρονιάς

ΜΕΤΡΟΝ ΑΝΑΛΥΣΙΣ : 8/1 ΝΔ: 27,6 – ΠΑΣΟΚ: 26,3

Στη συνέχεια :

	ΝΔ	ΠΑΣΟΚ	ΣΥΡΙΖΑ	ΚΚΕ
Kappa (τέλη Φεβρ.)	29,1	23,2	18,4	7,5
MRB (17 Φεβρ.)	29,1	25,8	10,6	7,4
Public Issue (12 Φεβρ.)	38,5	35,0	11,5	7,5
GPO (4 Φεβρ.)	30,7	26,8	8,0	8,5

Πίνακας 2: Public Issue, Τάσεις (%)

	ΝΔ	ΠΑΣΟΚ
Δεκ. 2007	41,0	38,0
Ιανουάριος 2008	39,5	37,0
Φεβρουάριος 2008	38,5	35,0

Θα βγάλεις πιστεύω χρήσιμα συμπεράσματα και θα διαπιστώσεις ότι αλλιώς εξελίσσονται τα πράγματα τουλάχιστον δημοσκοπικά.

Ξεχνάς επίσης το κρίσιμο στοιχείο της πολιτικής συγκυρίας με την κορύφωση της ηθικής και πολιτικής αποδόμησης της ΝΔ εξαιτίας του σκανδάλου Ζαχόπουλου.

Την ίδια στιγμή που ο κόσμος περιμένει μια συντονισμένη αντεπίθεση από το ΠΑΣΟΚ οι στρατηγοί περί άλλων τυρβάζουν.

Όταν για παράδειγμα αναδεικνύεται σε μείζον θέμα για κάποιους , μίζερους, ο ορισμός των ΝΟΕΣ και της ΚΟΕΣ.

Το απίστευτο ότι ακόμη και σήμερα διαβάζω για αποκλεισμούς!!

Σοβαρά μιλάμε. Το ζητούμενο για την κοινωνία είναι ο ορισμός ή μη κάποιων «στελεχών» ή το γεγονός ότι αντίθετα με αυτό που η κοινωνία απαιτεί ξαναδημιουργείται κλίμα εσωστρέφειας και εξαγωγή απύθμενης βλακείας προς τα έξω;

Να θυμίσω απλά ότι με την πρώτη συνεδρίαση της ΚΟΕΣ υπάρχει συγκεκριμένος ρόλος για τον Β Βενιζέλο στο πλαίσιο της ομάδας που θα ασχοληθεί με την θεσμική κρίση, την κρίση του πολιτικού συστήματος και την διατύπωση προτάσεων να υπερβούμε αυτήν την κρίση.

«Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ φεύγουν και προσχωρούν στο ρεύμα που ακόμα δεν υπάρχει» γράφεις και προφανώς αναφέρεσαι στον Μάκη Κοψίδη.(10/1)

Ο ίδιος πάντως λέει σε συνέντευξή του λίγες μέρες αργότερα:

«Ο ρόλος του ΚΚΕ ήταν και είναι αναντικατάστατος» 17/01/08

Και η απάντηση του ΣΥΝ :

«“Ευχαριστούμε το Μ. Κοψίδη για την προσφορά του στο κόμμα μας, στο σύντομο χρονικό διάστημα που στάθμευσε στον ΣΥΝ στο συνεχές ταξίδι του από κόμμα σε κόμμα, ως αποσπασμένου από την υπηρεσία του και του ευχόμαστε καλή και μακρόχρονη διαμονή στο «ρεύμα Βενιζέλου»

Την ίδια λοιπόν ώρα που η κοινωνία , οι ψηφοφόροι μας , ο κόσμος παρακολουθεί την εξέλιξη της υπόθεσης Ζαχόπουλου και το ΠΑΣΟΚ ξεκινά τον προσυνεδριακό του διάλογο, ξεκινά η συζήτηση για το αν θα συγκροτηθεί ή όχι το «ρεύμα»

Λάθος χρόνος ; Μπορεί.

Για ποιο λόγο ; Αγνωστο.

Νέος κύκλος εσωστρέφειας που σηματοδοτεί την αρνητική καταγραφή του ΠΑΣΟΚ , όχι για το γιατί έγινε ή γιατί δεν έγινε αλλά γιατί καταγράφεται η εικόνα ενός ΠΑΣΟΚ που δεν είναι ικανό να αντιμετωπίσει την πολιτική προτεραιότητα στη χώρα αλλά αυτομαστιγώνεται για μια ιστορία χωρίς ουσία…

Είναι η εποχή, σύντροφέ μου, που τα στελέχη μας ένθεν και ένθεν ξαναθυμούνται τα προ της 11^ης Νοεμβρίου γεγονότα και ταυτόχρονα όλως τυχαίως όπως και σε εκείνη την περίοδο, ξαναθυμούνται κάποιοι τις διαγραφές. Όλως τυχαίως…

Η κοινωνία πραγματικά παγώνει όχι γιατί ο Β. Βενιζέλος κάνει τη δήλωση που κάνει μετά τη συνάντηση του με τον Γ. Παπανδρέου αλλά γιατί νοιώθει προδομένη από τη συνεχιζόμενη διαμάχη στο εσωτερικό μας, γιατί το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται ως υποψήφιο κόμμα προς διάσπαση και κάτω από αυτές τις συνθήκες δεν μπορεί να είναι αξιόλογη απάντηση στην Κυβερνητική πολιτική, δεν μπορεί να απλώσει δίχτυ προστασίας στον κόσμο του, δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την πολιτική επίθεση του κατεστημένου στη χώρα με τη λογική του «όλοι ίδιοι είμαστε»

Να σου θυμίσω κάποια από τα ρεπορτάζ των εφημερίδων την περίοδο αυτή, όπου κυριαρχούν δείπνα , δηλώσεις, και διαψεύσεις βουλευτών για την αποχώρησή τους από το ΠΑΣΟΚ :

«Ο μεγαλύτερος αριθμός βουλευτών -σύμφωνα με πληροφορίες 22- έδωσε το παρών στο δείπνο της Τετάρτης. Την επομένη συμμετείχαν 18 βουλευτές καθώς κάποιοι είχαν ήδη αποχωρήσει για τους νομούς όπου εκλέγονται. Και στις δύο συναντήσεις, όμως, το κλίμα δεν ήταν καθόλου καλό για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Οι καλεσμένοι δεν μασούσαν τα λόγια τους. Η εκτίμηση που κυριάρχησε ήταν πως «ο Παπανδρέου διαχειρίζεται τη φθορά και την ήττα». «Για να αποφύγει την αμφισβήτηση διολισθαίνει στον αυταρχισμό», διαπίστωσε βουλευτής από νομό της Πελοποννήσου. «Μιλάει για την ενότητα. Ενότητα για τι; Για να διαφυλάξουμε την… επόμενη νίκη του Καραμανλή;» αναρωτήθηκε συνάδελφός του από τη Βόρεια Ελλάδα. «Είναι ψυχρός εκτελεστής της ενότητας του ΠΑΣΟΚ!» προσέθεσε στέλεχος που βρίσκεται στο σκληρό πυρήνα των υποστηρικτών του κ. Ευ. Βενιζέλου.Σε ό,τι αφορά στις επόμενες κινήσεις αυτές βγήκαν μέσα από ατάκες με… χιούμορ! «Βαγγέλη, αν ξέρεις κανέναν από τους πανεπιστημιακούς», είπε με περιπαικτική διάθεση βουλευτής, «να του προτείνεις να καλέσει τον… Γιώργο»! Σε ό,τι αφορά στην ίδρυση του ομίλου, πάντως, οι πληροφορίες αναφέρουν ότι «η ιδέα είναι να γίνει μετά τη γιορτή των… ερωτευμένων, στις 14 Φεβρουαρίου», ώστε να έχει προηγηθεί η ομιλία του κ. Κ. Σημίτη σε εκδήλωση του ΟΠΕΚ, που είναι προγραμματισμένη για εκείνη τη μέρα. Στο στόχαστρο βρέθηκε και ο κ. Ν. Κοτζιάς. «Αναλαμβάνει το “ΙΣΤΑΜΕ- Ανδρέας Παπανδρέου” ο μεγαλύτερος υβριστής του Ανδρέα», σημείωσε βουλευτής που ήταν πολύ κοντά στον ιδρυτή του Κινήματος. Επί της ουσίας όλοι ανανέωσαν το ραντεβού τους για την ομιλία που θα κάνει ο κ. Ευ. Βενιζέλος στην Παλιά Βουλή στις 7 Φεβρουαρίου για την παρουσίαση του βιβλίου του με τίτλο «Προς μια μετά αντιπροσωπευτική Δημοκρατία».

Υπάρχει και μια ενδιαφέρουσα ανάλυση στα «ΝΕΑ» εκείνη την περίοδο :

Τα στοιχεία

http://www.tanea.gr//Article.aspx?d=20080209&nid=7421988&sn=&spid=876
http://www.tanea.gr//Article.aspx?d=20080209&nid=7421946&sn=&spid=876

Και από εδώ μπορείς να βγάλεις συμπεράσματα.

Η προσυνεδριακή διαδικασία δεν έχει μόνο αυτά τα χαρακτηριστικά που καταγράφεις.

Υπάρχει και συμμετοχή και μάλιστα πολύ καλή σε πολλές περιπτώσεις αλλά και ανοιχτός διάλογος για θέματα που καίνε.

Το μήνυμα της βάσης είναι «ενότητα» και προσπάθεια για υπέρβαση της κρίσης. Να βγούμε στην κοινωνία.

Η οργάνωση όμως είναι αδύναμη, οι σύντροφοι φοβισμένοι, χωρίς πολιτική ενημέρωση , χωρίς πολιτικά εφόδια . Είναι το τίμημα της απαράδεκτης συμπεριφοράς απέναντί τους όσων διαχειρίστηκαν την «κομματική εξουσία» το προηγούμενο διάστημα.

Υπάρχουν στρατηγοί χωρίς στρατό, κάστρα που χτίζονται για να καλοπερνούν οι «κομματικοί άρχοντες» και μια απίστευτη πολιτική μετριότητα στον αέρα..

Ιδιοκτήτες , διαχειριστές μηχανισμών που αποκρούουν την πολιτική διαδικασία για να τους διατηρήσουν. Οικογένειες και φαντάσματα από το παρελθόν που η ίδια η κοινωνία τους απέβαλλε. Είναι όλοι εδώ ξανά , άσχετα με το τι ψήφισαν το Νοέμβριο, για να διατηρήσουν την σχέση με την κομματική εξουσία γιατί μόνο αυτό μπορούν να έχουν.

Στόχος να διασωθούν και πάλι πολιτικές μετριότητες, υπάλληλοι πολιτικών γραφείων, εκφραστές της πολιτικής μιζέριας, υπηρέτες των πελατειακών σχέσεων.

Απλά δεν κατανοήσανε ότι ανήκουν οριστικά στο παρελθόν. Ότι η διαχείριση αυτού του τύπου των εσωκομματικών συσχετισμών αποτελεί ανάχωμα για το αύριο , το τέλος της εσωστρέφειας, την αλλαγή των κοινωνικών συσχετισμών.

Στο δια ταύτα :

Η εκλογική ήττα του ΠΑΣΟΚ δεν ήταν ευκαιριακή και τακτική, αλλά τακτική και στρατηγική. Μοιραίοι και άβουλοι, διαποτισμένοι από την ηδονή της εξουσίας παρακολουθούσαμε μια σειρά από αρνητικά φαινόμενα, όπως ήταν:

• Η μετατόπιση του ιδεολογικού και πολιτικού άξονα δεξιότερα.

• Η αποκοπή του ΠΑΣΟΚ από τα κοινωνικά στρώματα που το έφεραν στην εξουσία.

• Η απουσία συγκροτημένης στρατηγικής.

• Η ενσωμάτωσή του στο σύστημα.

• Η αδυναμία παραγωγής ιδεολογίας και πολιτικής.

• Η μετατόπιση του κέντρου βάρους της πολιτικής από τις ιδέες στα πρόσωπα.

• Η ιδιοτελής διαχείριση της εξουσίας και τα φαινόμενα πολιτικής διαφθοράς.

• Η κρατικίστικη πολιτική αντίληψη.

• Η οργανωτική αποδιάρθρωση.

Το ΠΑΣΟΚ δεν θα έχει πολιτικό υπόβαθρο, αξιακό σύστημα, οργανωτική άρθρωση, εσωτερική λειτουργία, ορίζοντα και προοπτική, αν δεν απαντήσει πειστικά σε όλα τα παραπάνω.

Η πορεία αυτή δεν ήταν τυχαία. Σχεδιάστηκε στα πολιτικά παρασκήνια με στόχο τη χειραγώγηση του ΠΑΣΟΚ.

Όσοι διαφωνούσαν και εναντιώθηκαν σ’ αυτά τα σχέδια σπιλώθηκαν, λοιδωρήθηκαν, υπονομεύτηκαν, εξοντώθηκαν πολιτικά ή περιθωριοποιήθηκαν αυτόβουλα για να περισώσουν την αξιοπρέπειά τους. Έτσι φτάσαμε στην επονείδιστη ήττα, οι συνέπειες της οποίας μπορεί να είναι δραματικές. Όσο όμως η ήττα εγκυμονεί θανάσιμους κινδύνους, άλλο τόσο μπορεί να αποτελέσει αφετηρία ιδεολογικής και πολιτικής ανασυγκρότησης, κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις.

Το γεγονός ότι είμαστε σήμερα στην αντιπολίτευση δεν πρέπει να το δούμε σαν κατάρα, αλλά ως ευκαιρία. Ευκαιρία για ανασυγκρότηση, ευκαιρία να θέσουμε τα κατάλληλα ερωτήματα στην κοινωνία, ευκαιρία να οργανώσουμε την ανθρωπογεωγραφία του Κινήματος.

Ταυτόχρονα, πρέπει να επισημανθεί ότι επιτέλους πρέπει να ωριμάσουμε πολιτικά. Οι αντιπαραθέσεις σ’ ένα πολυσυλλεκτικό κόμμα είναι και θεμιτές και αναγκαίες, όταν συντελούνται σε επίπεδο ιδεών και πολιτικών προτάσεων. Όταν στηρίζονται σε προσωπικές συσπειρώσεις και αντισυσπειρώσεις, απειλούν τη συνοχή και την ενότητα του κόμματος. Η ενότητα αποτελεί όρο επιβίωσης. Δεν μπορεί όμως να στηρίζεται σε συμφωνίες κορυφής, αλλά να απορρέει από τη δημιουργική σύνθεση των ιδεολογικών και πολιτικών αντιλήψεων και προτάσεων από τη βάση του Κινήματος.

Το παλιό ΠΑΣΟΚ τέλειωσε, το παλιό ΠΑΣΟΚ το απέρριψε ο κόσμος και η κοινωνία. Όμως, με υλικά κατεδάφισης δεν χτίζεται το καινούριο, δεν ανανεώνεται η πολιτική.

Η νίκη στις εκλογές θα έρθει , όταν όσοι συμμετέχουμε σ’ αυτή την προσπάθεια πείσουμε τον κόσμο με την ίδια τη στάση ζωής μας πρώτα απέναντι στα καθημερινά προβλήματα της κοινωνίας ότι είμαστε μέλη μιας αξιόπιστης , φιλολαϊκής και προοδευτικής παράταξης και πιστεύουμε αυτά που προσπαθούμε να πετύχουμε ακόμα και με τα λάθη τους με τις ασάφειές τους , πολλές φορές με την ουτοπία στη σύλληψή τους. Οι βαρύγδουπες διακηρύξεις και οι ξεκάθαρες θέσεις από μόνες τους δεν αρκούν. Ο κόσμος περιμένει από τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ , αλλά και από αυτούς που δηλώνουν μέλη του, νέα δείγματα γραφής απέναντι στην κοινωνία , όπως αυτά εκδηλώνονται στη δουλειά τους, στη γειτονιά τους , στους φίλους τους, σε κάθε κοινωνική τους παρουσία και είναι έτοιμος να ξαναδώσει την εμπιστοσύνη του.
Γι’ αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία η περίοδος αμέσως μετά το συνέδριο μας για την πορεία του κινήματος. Δεν θα παίξουν το ρόλο τους μόνο οι ξεκάθαρες πολιτικές θέσεις στα θέματα Παιδείας , υγείας, απασχόλησης, Δημόσιας διοίκησης, ανεργίας και ανάπτυξης της υπαίθρου, που πρέπει να γίνουν κτήμα των πολιτών, καθώς και οι καταστατικές αλλαγές, που αφορούν τη δομή και τη λειτουργία του κινήματός μας.

Όσοι πραγματικά ενδιαφέρονται για την κυβερνώσα αριστερή παράταξη στη χώρα μας οφείλουν να αποβάλουν οι ίδιοι την πελατειακή νοοτροπία και να αναδείξουν στις ενδοκομματικές εκλογές που θα ακολουθήσουν τους ανθρώπους εκείνους που πιστεύουν ότι θα εκφράσουν αυθεντικά τις αγωνίες , τους πόθους και τα οράματά τους.

Πρέπει όλοι σήμερα να καταλάβουμε ότι η αναθεώρηση των λαθεμένων επιλογών, αποτελεί αντρίκεια πολιτική στάση και αναγνωρίζεται από την κοινωνία θετικά. Να πούμε τέλος σε πολλά φθαρμένα πολιτικά πρόσωπα που θολώνουν τη νέα προσπάθεια του ΠΑΣΟΚ, να πούμε όχι στην επιλογή απολίτικων συμβούλων της ηγεσίας, να σταματήσουμε τις λαθεμένες επιλογές προσώπων στα ψηφοδέλτια, να δώσουμε την ώθηση συμμετοχής σε σημαντικά τμήματα της κοινωνίας όπως οι πνευματικοί άνθρωποι και η νεολαία. Να πούμε Ναι σε ανθρώπους που στη ζωή τους έμαθαν να κολλούν ένσημα και όχι γραμματόσημα (σε προεκλογικούς φακέλους βουλευτών).

Πρέπει όλοι να στρατευτούμε ξανά στην υπόθεση της αναγέννησης του ΠΑΣΟΚ ως σοσιαλιστικού κόμματος που ονειρεύεται μια μεγάλη αριστερά. Με πλαισίωση των οργανώσεων από ανιδιοτελή στελέχη, με ιδεολογική και κομματική ανασυγκρότηση, μπορεί να φέρουμε ξανά το χαμόγελο στα χείλη μας και την ελπιδοφόρα προοπτική στην παράταξη και στον τόπο. Για να μπορέσει να διεκδικήσει ξανά τον ηγεμονικό, ιδεολογικό και πολιτικό του ρόλο, για να καταστεί ξανά η παράταξη των ανοιχτών και ελπιδοφόρων οριζόντων.

Σε ευχαριστώ για την υπομονή σου να διαβάσεις τα παραπάνω.”

Βασίλης Ραούλης.

 

 

Τι φταίει για την πορεία μετά την 11/11;

Άλλη μια δημοσκόπηση στο φως. Ίδια γεύση. Πικρά και απογοήτευση τόσος προσυνεδριακός διάλογος τόσες ώρες χαμένες! Τρεις μέρες στην Αθηνά συνέδριο έξοδα κούραση! Το τελευταίο συνέδριο πλέον μοιάζει ολοένα περισσότερο με νεκροψία. Ήταν καλός ο Μακαρίτης τον έφαγαν οι μηχανισμοί. Τι φταίει;

Ας αναδείξουμε ένα κρίσιμο σημείο των δημοσκοπήσεων. Παρατηρώντας τις καμπύλες που διαγράφουν οι διαχρονικές δημοσκοπήσεις βλέπουμε ότι στο διάστημα του Ιανουαρίου αρχίζει εν κύμα φυγής από το ΠΑΣΟΚ προς το ΣΥΡΙΖΑ που κορυφώνεται αρχές Φεβρουαρίου την εποχή που ο Αλέξη Τσιπρας αναλαμβάνει την ηγεσία του εν λόγω κόμματος.

Έκτοτε το ποσοστό του ΠΑΣΟΚ μένει σχεδόν στάσιμο κάτω από το 25%.

Ας θυμηθούμε λοιπόν τι έγινε τότε. Είχαμε τον Νοέμβριο εκλογές. Είχαμε νικητή και ηττημένο. Η πτώση όμως παρατηρείται τον Ιανουάριο. Δυο μήνες μετά. Τι έγινε τον Ιανουάριο;
Τον Ιανουάριο συγκροτήθηκαν οι ΚΟΕΣ και η ΝΟΕΣ σύμφωνα με τις επιταγές του προέδρου και του Χρήστου Πολυζογώπουλου. Τον Ιανουάριο ο ΓΑΠ δημοκρατικά απαγόρευσε στο ρεύμα να υπάρξει θεσμικά κατοχυρωμένο μέσα στο ΠΑΣΟΚ.

Ας κάνουμε τώρα μερικούς συλλογισμούς. Είναι αλήθεια ότι μετά την Νίκη του ΓΑΠ στην εσωκομματική διαδικασία ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ που δεν τον υποστήριξε αισθάνθηκε μουδιασμένος. Είναι αλήθεια ότι ταλαντεύτηκε με το ερώτημα τι γίνεται τώρα. Την κρίσιμη στιγμή εμφανίσθηκε ο ΒΒ και ευφυώς μιλώντας, κράτησε τον κόσμο αυτό στο ΠΑΣΟΚ. «Συγκροτήθηκε ένα μεγάλο ριζοσπαστικό ρεύμα είπε…»

Όλος ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ ήταν εκεί παρέμεινε στην θέση του και σε αναμονή. Περιμένοντας τον ΓΑΠ να κάνει τις κινήσεις του. Ο ΓΑΠ είχε το momentum, μια μοναδική ευκαιρία να ενώσει. Ακόμα και ο ΒΒ υπεβλήθη στο μαρτύριο της Σιωπής. Οσοι τον παρακολουθούν ξέρουν ότι αυτές οι στιγμές της σιωπής -για ένα τέτοιο πολιτικό- είναι μαρτύριο. Βέβαια οι φήμες περί διαγραφής του αν μιλήσει οργίαζαν…

Ύστερα ήρθαν οι ΝΟΕΣ και η ΚΟΕΣ, αποδεικνύοντας ότι η άνοιξη βρίσκεται ακόμα μακριά. Τα χελιδόνια αργούν ακόμα. Τα χελιδόνια ειναι παγιδευμένα! Ένας ολάκερος κόσμος ΠΑΣΟΚ, με αγώνες και ξενύχτια για το ΠΑΣΟΚ, έμεινε απέξω. Με γνώμονα την ελεύθερη επιλογή του σε μια διαδικασία εσωκομματική που θέλει να λέγεται και Δημοκρατική. Ένας κόσμος που αισθάνθηκε ξένος και τον αποκάλεσαν προδότη!

Αυτό το σημείο είναι κρίσιμο.

Οι φωνές που ζητούν το ρεύμα να πάψει να υφίσταται μόνο «κατά δήλωση» και να λάβει οργανωτικά χαρακτηριστικά πυκνώνουν. Παρατηρείται στην κοινωνία μια “δημιουργική αναμονή”! Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ φεύγουν και προσχωρούν στο ρεύμα που ακόμα δεν υπάρχει.

Ο ΒΒ το αποφασίζει. Το εγχείρημα του, θα έδινε στο ΠΑΣΟΚ προοπτική και σε ένα κόσμο ελπίδα εντός του ΠΑΣΟΚ. Η δημιουργία του ρεύματος θα συσπείρωνε τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ. Σε δυο συνιστώσες μεν αλλά και οι δυο θα ήταν ένα μεγάλο ριζοσπαστικό πλειοψηφικό ΠΑΣΟΚ.
Μια θεσμική κατοχύρωση όλων των τάσεων στο συνέδριο και όλα θα ήταν στο φως. Διάφανα και υπό την κρίση της βάσης. Τέρμα οι υπονομευτές. Τέρμα τα μυστικά και η καμαρίλα. Θεσμικά κατοχυρωμένοι οι πάντες. Οποίος θα πλήγωνε την παράταξη και την ενότητα της θα πλήρωνε και το κόστος.

Λίγο πριν την ανακοίνωση του φήμες μιλούν για διαγραφή του ΒΒ και άλλων, εάν υπάρξει το ρεύμα. Ο Βαγγέλης Βενιζέλος πηγαίνει να δει τον ΓΑΠ και οι φήμες επιβεβαιώνονται. Οι ελπίδες προδίδονται η κοινωνία παγώνει. Ο Βαγγέλης Βενιζέλος κάνει μια δήλωση –έκκληση- προς τους πανεπιστημιακούς και τα λοιπά στελέχη να μην συγκροτήσουν το ρεύμα για χάρη της ενότητας.

Ύστερα αποσύρεται εκ νέου στην σιωπή δηλώνοντας ότι “δεν ενδιαφέρεται για τους συσχετισμούς του συνεδρίου”.

Αυτό όμως ήταν και η αρχή του τέλους. Η απογοήτευση του κόσμου φαίνεται στις Δημοσκοπήσεις. Αρχίζει η ραγδαία αποδόμηση του ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι πια αυτό που ξέραμε.

Γίνεται αμιγώς Παπανδρεϊκό και έκτοτε παρακολουθεί το ποσοστό αποδοχής του ΓΑΠ στην κοινωνία. Όσο οι δημοσκοπήσεις τρέχουν τόσο η αυτό τροφοδοτούμενη από δόμηση του ΠΑΣΟΚ λαμβάνει διαστάσεις προσωπικής τραγωδίας. Τα θεατρινίστικα με τις επισκέψεις Παπανδρέου στην Παλιά Βουλή στην παρουσίαση του Βιβλίου του Βενιζέλου δεν παίρνουν στην βάση. Δεν υπάρχει ψυχική ενότητα.

Μεσαία και μικρά στελέχη αναλαμβάνουν την κατάσταση και φέρνουν κόσμο στο προσυνεδριακό διάλογο. Κάθε εβδομάδα όμως η εικόνα είναι χειρότερη. Κάθε εβδομάδα μια ακόμα δημοσκόπηση που κόβει τα φτερά και των ποιο αισιόδοξων Παπανδρεικών. 30%..27… 25… 23,2% Ο διάλογος επιβάλει αυτολογοκρισία στους Βενιζελικους και άμετρη αισιοδοξία για του Παπανδρεικούς.

Η βάση παραμένει διχασμένη. Σε αυτό το πλαίσιο και χωρίς άνωθεν γραμμή από τον Βενιζέλο… αλώστε έχει πει ότι οι συσχετισμοί δεν τον ενδιαφέρουν … Το μικρό και το μεσαίο στέλεχος της πλευράς Βενιζέλου επιστρατεύει γνωστούς και φίλους και την προσωπική του αξία και επιβιώνει του σφαγείου των μηχανισμών ..

Αλλά οι κοινωνία απέχει καταθλιπτικά. Μόνο 200.000 κόσμος συμμετέχει ενώ είναι σαφές ότι αν ο Βενιζέλος ήθελε να κάνει μάχη συσχετισμών θα φτάναμε το μισό εκατομμύριο κόσμο για πλάκα. Δεν το κάνει για χάρη της ενότητας. Δεν το κάνει και η άλλη πλευρά -εγκλωβισμένη διανοητικά στην προ τις 11/11 εποχή- το εκλαμβάνει ως οπισθοχώρηση. Δυστυχώς!

Το μικρό καθαρό ΠΑΣΟΚ τείνει να γίνει γεγονός. Έκτοτε χρειάζεται από όλους τεραστία προσπάθεια για να παραμείνουμε στο ΠΑΣΟΚ. Οι επιθέσεις σε αυτό το blog είναι καθημερινές και προβοκατόρικες. Να φύγω από το ΠΑΣΟΚ.

Η θέση μου είναι ότι αυτό το κόμμα είναι δικό τους και δικό μου. Έχω ρίξει δουλειά εδώ και θα την αφήσω να χαθεί επειδή κάποιοι έχουν αποφασίσει να χαθούν με τους εχθρούς τους.

Ο Βενιζέλος παραμένει έκτοτε σιωπηλός και υπό απειλή, με εξαίρεση το συνέδριο αλλά ο κόσμος φεύγει. Η ανάληψη του ΣΥΡΙΖΑ από τον Τσίπρα είναι η δικαιολογία! Αυτός ο κόσμος περιμένει ακόμα και τώρα μια αλλαγή στο ΠΑΣΟΚ. Όσο αυτό δεν γίνεται τόσο βρίσκει νέους φίλους εκεί έξω. Όσο μένει εκεί έξω τόσο μειώνεται η πιθανότητα να επανακάμψει.

Σαφώς λοιπόν, σαφέστατα ρίχνω όλη την ευθύνη για την πορεία του ΠΑΣΟΚ στις δημοσκοπήσεις στο Γιώργο Παπανδρέου και στις επιλογές του. Θεωρώ ότι αυτή η πορεία ξεκινά από τον Μάρτιο του 2004 και αυτό αποδεικνύεται από την ήττα την 16-9-2007. Την χειρότερη ήττα που είχαμε ποτέ ως αξιωματική αντιπολίτευση.

Εκτιμώ ότι το ΠΑΣΟΚ δεν αντέχει ακόμα μια ήττα και ακόμα ότι η επόμενη ήττα είναι σίγουρη. Με πιάνει δέος μπροστά στην χαλαρή ψήφο των Ευρωεκλογών. Ενώ ένα ρίγος θα πρέπει να μας διαπερνά όλους εάν ο Καραμανλής αποφασίσει να κάνει και εθνικές μαζί με αυτές. Η ήττα είναι σίγουρη. Το μόνο που δεν είναι σαφές είναι το ποσοστό μας και φευ…η θέση μας.

Πιστεύω ότι πρέπει να αποτραπεί πάση θυσία και προς αυτό το σκοπό θα εργαστώ από εδώ και πέρα!

Πρέπει να δείξουμε σε αυτό το κόσμο ότι η παρούσα κατάσταση στο ΠΑΣΟΚ είναι προσωρινή. Να κρατήσουμε το αυτί του κόσμου προσηλωμένο σε εμάς. Θα άξιζε να γίνει μια δημοσκόπηση για το ΠΑΣΟΚ με αρχηγό κάποιον άλλο στην θέση του ΓΑΠ.

Με γνώμονα πάντα το συμφέρον του ΠΑΣΟΚ…

Ζήτω την άμεση οργάνωση του ρεύματος σε θεσμικό πόλο στο ΠΑΣΟΚ με μέλη και φίλους ως ανάχωμα στην φυγή του κόσμου του. Παράλληλα την θεσμική κατοχυρώση όλων των τάσεων και ρευμάτων. Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι μόνο Παπανδρεικό αλλά συλλογικό και στο κάδρο δεν πρέπει να φαίνεται μόνο ο ένας γιατί χάνουμε όλοι!

Με δεδομένο ότι η αυτοδυναμία απέχει 20 ποσοστιαίες μονάδες και με στόχο την επανασυσπείρωση του κόσμου του ΠΑΣΟΚ, το ρεύμα πρέπει να υπάρξει για να κριθεί η δυναμική του εδώ και τώρα!

Είναι καλύτερα να υπάρχει ένα θεσμικά κατοχυρωμένο ελεγχόμενο ρεύμα εντός του ΠΑΣΟΚ , παρά ένας κόσμος οργισμένος που έχει στόχο να τιμωρήσει το ΠΑΣΟΚ του ΓΑΠ με την πρώτη ευκαιρία!

Είναι καλύτερα να κυβερνήσεις με συντρόφους από το ίδιο κόμμα παρά να παρακαλάς γονυπετής όλη την ώρα «συντρόφους» από άλλο κόμμα να συνεργαστούν μαζί σου.

Και να τρως χυλοπίτα! Ξανά και ξανά!

Επιτέλους πρέπει να προχωρήσουμε μαζί! Θα προχωρήσουμε μαζί!

Ας το κάνουμε με καθαρούς όρους.

Ποιος είναι ο Τσίπρας του ΠΑΣΟΚ;

Το να έχεις ως στόχο να φύγει η Δεξιά ή η άθλια κυβέρνηση που κατεβάζει αυτό το νομοσχέδιο και το περνά από μια μισοάδεια βουλή όλο έπαρση είναι άλλο… και άλλο να λες ότι θες να φύγει η Δεξιά για να κυβερνήσεις!

Ας είμαστε σοβαροί και ειλικρινείς. Αυτή εδω η φράση: “Εμείς, ως κυβέρνηση αύριο, θα διασφαλίσουμε τη δίκαιη αντιμετώπιση για την γυναίκα, για τον ασφαλισμένο, για ένα δίκαιο, βιώσιμο ασφαλιστικό σύστημα, που θα δίνει σιγουριά σε όλους. Είναι υποχρέωση μας, είναι δέσμευσή μας”.

Αυτή εδώ η φράση σημαίνει πολλά: Είναι η φυγή προς τα εμπρός, είναι η προσπάθεια άμβλυνσης των διάφορων μας υπέρ του «σκοπού», είναι η προσπάθεια ομογενοποιήσης της διχασμένης βάσης μπροστά στο «σκοπό»!

Αυτά όσον αφορά το εσωκομματικό ακροατήριο που δεν θα δέχονταν -προφανώς- τιποτα λιγότερο!

Στην κοινωνία όμως…

Είναι η πεμπτουσία του κυβερνητισμού. Είναι η πεμπτουσία της άγνοιας και η απουσία του χρήσιμου μέτρου! Είναι το Λάθος! Είναι πλεονασμός!

Είναι αποτέλεσμα της πίεσης που αισθάνεται ο Γιώργος καθώς αντιμάχεται τον εαυτό του και έχει στις πλάτες του το όνομα Παπανδρέου! Άλλα θέλει η Βάση και άλλα η κοινωνία και αυτό φάνηκε καιτην 11/11. Μετά από όλα αυτά ή φράση αυτή γίνεται απωθητική καθώς δείχνει ότι ο στόχος μας είναι η κατάληψη της εξουσίας!

Η πρόταση συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ συμπληρώνει την προηγούμενη φράση με τις λέξεις”με κάθε τρόπο”!

Ο στόχος μας είναι η κατάληψη της εξουσίας! +”με κάθε τρόπο”!

Κάνει την συμμετοχή στην διαδήλωση ύποπτη και «μαυρογιαλούρικη», ευκαιριακή και τυχοδιωκτική- ψηφοθηρική. Δεν μας νοιάζει τόσο καημός του κόσμου όσο ο δικός μας, ο προσωπικός μας καημός!
Η αποκοπή του ΠΑΣΟΚ από την κοινωνία και το τι ακριβώς παίζεται γύρω μας κρύβεται σε αυτή εδώ την φράση.

Μεγάλο κομάτι απο το στελεχιακό δυναμικό έχει εμφανέστατα αποκοπεί από την κοινωνία. Η ίδια η κοινωνία μας απόκοψε όταν μας είδε να μην συμμετέχουμε στο τρόπο ζωής της. Να μην ζούμε της αγωνίες της αλλά της αγωνίες μας. Να μην τρέμουμε για το αύριο της αλλά για τοδικό μας αύριο. Μα έκοψε όταν αντιλήφθηκε ότι όλα γίνονται για να υπάρχουμε και όχι για να υπάρχει!

και συνεχίζουμε λοιπόν στο ίδιο τέμπο. Μεταβάλοντας σαν ανεμοδούρα την συμπεριφορά μας για να υπάρξουμε!

Το ΠΑΣΟΚ εδώ και καιρό έχει γίνει συντηρητικό κόμμα. Αναγκάζομαι και αναγκαζόμαστε να υπερασπίσουμε μαζί με το ΚΚΕ (και να πληρώνουμε) κεκτημένα της γενιάς του 81.Η εκλογική εσωκομματική διαδικασία είχε και αυτό το πλαίσιο! ‘Ολοι οι εργατοπατέρες ήταν με τον ΓΑΠ.

Ποιος είναι ο στόχος για το 2015! Ποιο είναι το όραμα του ΠΑΣΟΚ; Που θέλουμε να πάμε την χώρα! Ποιο είναι το Μέλλον μας;

Βαρέθηκα! Είμαι νέος!

Η λύση βρίσκεται στην γενιά της Γένοβα και στα αιτήματα της. Δεν εννοώ όσους πήγαν στην Γένοβα αλλά όσους βρίσκονται σε αυτή την ηλικία και στα αιτήματα τους !

Χωρίς θέσεις ο Τσιπρας παίρνει το 17%. Ποιος είναι ο Τσίπρας του ΠΑΣΟΚ; Έχουμε εκατοντάδες λεει ο Μίμης. Δείξτε μου έναν!

Αν ήταν στο ΠΑΣΟΚ θα “τον είχαμε κόψει” και θα δούλευε σε κάποιο γραφείο βουλευτή για να μπει στο Δημόσιο! Το πολύ να ήταν σύνεδρος και να ήταν αναγκασμένος να στέκεται πίσω απο την εξέδρα και να φωνάζει: “Γκορ..τσός… Γκορ..τσός…

Η γενιά του Πολυτεχνείου μας έφτασε ως εδώ ( Σε αυτό το χάλι για κάποιους φίλους) Μπράβο της ! Ευχαριστούμε! Ώρα να παραμερήσει. Να βάλει τα πασούμια της και να κάτσει σπίτι!

Το ΠΑΣΟΚ και ο ΓΑΠ μοιάζει φοβάται τους νέους και ποιο έντονα μετα το 16. Νεολαία δεν υπάρχει! Ο ΓΑΠ τους καλεί να αυτό οργανωθούν στα πλαίσια του ΠΑΣΟΚ! Συνεκτικός δεσμός τους το διαδικτυο! Απο μακρία και αγαπημένοι.

Φτάνει;

Δεν νομίζω!

Αλλά το ΠΑΣΟΚ δεν είναι γοητευτικό για τους νέους. Ο Γιάννης Ραγκούσης δεν είναι η λύση σε αυτό! Ούτε η Μαριλίζα Ξενογιανακοπούλου, ούτε το Ιντερνετ ούτε ο Γιώργος Παπανδρέου!

Οι λύση είναι οι ίδιοι οι νέοι!

Και το “ερώτημα της προόδου” το ερώτημα δηλαδή που πάντα υπάρχει,

και μέσα από την απάντηση του συντελείται πρόοδος είναι το: “Τι κάνουμε εμείς;”

Υ/Γ: Συγχαρητήρια στο νέο ΠΣ του ΠΑΣΟΚ! Δεν θελω να δουλέψετε για το κομμα αλλά για την χώρα που θα ζω άυριο. Για την χώρα που θα παραδώσεται

Λευκή επιταγή!

Λευκή επιταγή ζήτησε και πήρε ο Γιώργος Παπανδρέου και οι πρωτοκλασάτοι πολύ το χάρηκαν. Κάποιος… το αντιλήφθηκε και την έκανε.

Αν μη τι άλλο αυτή η νέα ενότητα μοιάζει πολύ «Δημιουργική» και ενδιαφέρουσα. (Δημοσιογραφικά μιλώντας)

H κίνηση αυτή οδηγεί όλους του άλλους σε παράδοση άνευ όρων! Αλλά επιπλέον δημιουργεί ένα και μοναδικό πατέρα για μια ενδεχόμενη ήττα.

Εκτίμηση: Λίγος ο χρόνος! Από εδώ και πέρα απελευθερώνονται δυνάμεις -πέρα από το Σιωπηλό εδώ και καιρό ρεύμα- για να «κάνουν παιχνίδι». Τα ΜΜΕ θα βρουν στόχο! Εύκολο και μοναχικό. Μια δυο δημοσκοπήσεις στο ίδιο τέμπο αρκούν! Η λευκή επιταγή που δόθηκε έχει πια ως δικαιούχους πολλούς. Πάρα πολλές φιλοδοξίες θα δουν το φως της μέρας. Το τίμημα βαρύ και θα το πληρώσει ένας.

Πάντως είναι απορίας άξιο το γιατί ο ΓΑΠ δεν έβαλε «όλο τον καλό τον κόσμο» στην ηγετική ομάδα και έτσι να μοιραστούν μια ενδεχόμενη ήττα. Μια ήττα συμμετοχική! Είναι σίγουρο ότι δεν αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως μέρος του προβλήματος αλλά ως μέρος της λύσης. Ίσως να μην μπορεί να εντοπίσει το πρόβλημα! Θα δείξει

Ο Πανδαμάτωρ χρόνος όμως δεν είναι πια μαζί μας. Δεν δουλεύει για εμάς

Ο ΓΑΠ με τον «σταυρό του μαρτυρίου» που πήρε ο το 2004 έφτασε στους πρόποδες του Γολγοθά! Εκεί θα ανέβει μόνος!

Αλλά αυτά είναι μια εκτίμηση.

 

 

8ο Συνέδριο ΠΑΣΟΚ

Για άλλη μία φορά το ΠΑΣΟΚ ψάχνει τρόπους για να ¨κολλήσει” με την κοινωνία. Για να το πούμε ορθότερα αναζητά τρόπους να την πείσει ότι κάνει λάθος.Ότι τέλος πάντων μας κρίνει αυστηρά..

Λάθος τόσο στις κρίσεις της για το ΠΑΣΟΚ όσο και στις κρίσεις της προς τον Γ.Παπανδρέου!

και γεννιέται το ερώτημα : κάνει λάθος η κοινωνία ή εμείς; Θα δείξει…

Βρήκα τον Μίμη Ανδρουλάκη και του είπα ότι: “ακόμα και το κόμμα μας να ήταν “Ferari”, ακόμα και αν όλα λειτουργούσαν άψογα στο ΠΑΣΟΚ, πάλι θα είχαμε πρόβλημα με τον “οδηγό” και μια αντίσταση της κοινωνίας στο ενδεχόμενο να γίνει Πρωθυπουργός ο Γ. Παπανδρέου”.

Μου απάντησε ότι: “δεν είναι μόνο αυτός το πρόβλημα.”

“και κάτι αλλο του λέω για τις Θέσεις..”

¨Δεν θέλω το ΠΑΣΟΚ να προσπαθεί να με κάνει καλύτερο καπιταλιστή..σύντροφε”

Προβληματίστηκε και μου απάντησε “ότι πρέπει να εξανθρωπίσουμε τον καπιταλισμό”…

“Δεν είναι όμως αυτό το ζητούμενο για τον Έλληνα το μέλος και τον φίλο του ΠΑΣΟΚ ανταπάντησα..” και μετά τον άρπαξαν κάποιοι άλλοι σύντροφοι!

Για να έρθει μετά από λίγη ώρα ο Βαγγέλης Βενιζέλος και να με καλύψει απόλυτα μιλώντας για ένα Δίκαιο Κράτος. Για ένα κράτος Λιμάνι για τους Έλληνες και βάση για το όνειρα τους. Για ένα κράτος σύμμαχο και βοηθό για  κάθε νέο!

Παρά το ενωτικό κλίμα που κυριαρχεί θα “την πω” στον Σύντροφο Παπανδρέου. Για ένα θέμα ουσίας!

Σε όλη την ομιλία του την οποία μπορείτε να την δείτε εδώ αναφερε μόνο μια φορά την λέξη Αριστερά…

…και αυτή μιλώντας για την Κύπρο!!

Ελπίζω να το κρατά για το Τέλος!