Ανοικτό κόμμα!

Ο Μιμής Ανδρουλάκης μας ξαφνιάζει ευχάριστα καθώς στήνει έναν διάλογο με του πολίτες στον οποίο διαπραγματεύεται και συζητά την επόμενη ερώτηση που θα καταθέσει στην βουλή προς τον υπουργό οικονομίας Γ Αλοσκούφη.

(άκου τώρα όνομα: Αλογοσκούφης.. “SPEETHA” μην γελάς είναι στα αλήθεια το όνομα του…! “SPEETHA” σοβαρέψου…! μας βλέπουν)

Εχμ! anayway!!!
Μια πάρα πολύ καλή ιδέα λοιπόν απο τον Μίμη που μπορείτε να βρέιτε και να σχολιάσεται εδώ:
Εγώ το έκανα και παρακάτω δημοσιεύω και εδώ τις προτάσεις μου.

Επί της πρώτης πρότασης λοιπόν του Μίμη που λέει:
“Η πρώτη αφορά τον θεσμό της «Πίστωσης Φόρου» (αρνητικού φόρου εισοδήματος), ο οποίος κάνει πιο ελκυστική την ένταξη στην εργασία. Το πλεονέκτημα της μεθόδου αυτής είναι ότι συμπληρώνει αυτόματα με επιστροφή φόρου το εισόδημα των εργαζομένων ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών πάνω από ένα κλιμακούμενο ελάχιστο εγγυημένο επίπεδο, δίχως να δημιουργεί αντικίνητρα στην εργασία.
Στην πράξη συμπληρώνουμε σε κάθε ένα ευρώ που προέρχεται από την αμοιβή του εργαζομένου ένα ποσοστό, για παράδειγμα 20 με 30 λεπτά, μέχρι να φτάσουμε στο ελάχιστο εγγυημένο επίπεδο. Συνεπώς ενισχύουμε τα κίνητρα για εργασία, ιδιαίτερα των νέων.”
Σχολιάζω και αντιπροτέινω:

Η πρώτη πρόταση επί της ουσίας δεν άφορα καμία επιχείρηση αλλά το κράτος. Κατ’ επέκταση δεν προκαλεί κίνητρο σε κανέναν για να προσλάβει νέους στην ηλικία εργαζόμενους ή γενικότερα, δεν δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας. Πρόκειται ουσιαστικά για ενίσχυση του εισοδήματος των εργαζόμενων από το Κράτος, που σαν είναι ιδέα είναι καλή γενικότερα σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς που ζούμε!

Δεν αντιλαμβάνομαι όμως το πώς θα αποτελέσει κίνητρο του νέου για να μπει στην αγορά εργασίας αφού είναι ευνόητο ότι κάποιος που έχει πραγματική ανάγκη για δουλειά θα πάει και χωρίς αυτό το «κίνητρο». Επίσης είμαι σχεδόν σίγουρος ότι εφόσον αφορά μόνο τους νέους θα είναι αντισυνταγματικό.

Αντιπροτείνω την γενναία μείωση φόρου για της επιχειρήσεις που προσέλαβαν (ν) (Αριθμός εργαζόμενων) αναλογικά % με το μέγεθος τους, για ένα έτος ή οποία θα βαίνει μειούμενη κατά τα επόμενα έτη.

Για την δεύτερη πρόταση του Μίμη..

“Η δεύτερη ιδέα αφορά την δημόσια και κοινωνική χρηματοδότηση της ασφαλιστικής εισφοράς για τους νέους έως την ηλικία των 24 ετών και τους απόφοιτους ΑΕΙ και ΤΕΙ έως την ηλικία των 28 ετών κατά την είσοδό τους στην αγορά εργασίας με τον ακόλουθο τρόπο:<!–

Ειδικό τετραετές πρόγραμμα ένταξής τους, για πλήρη και 12µηνη απασχόληση, σε όλες τις ιδιωτικές επιχειρήσεις. Για αυτές τις θέσεις εργασίας, οι ασφαλιστικές εισφορές, σε ποσοστό 100% το πρώτο έτος, 75% το δεύτερο έτος, 50% το τρίτο και 25% το τέταρτο έτος, καταβάλλονται από το κράτος και από άλλους πόρους που μπορεί να εξευρεθούν μετά από συμφωνία της ΓΣΕΕ µε τις εργοδοτικές οργανώσεις.
Ειδικό τετραετές πρόγραμμα ένταξής τους, για πλήρη και 12µηνη απασχόληση, σ’ όλες τις ιδιωτικές επιχειρήσεις. Γι’ αυτές τις θέσεις εργασίας, οι ασφαλιστικές εισφορές, σε ποσοστό 100% το πρώτο έτος, 75% το δεύτερο έτος, 50% το τρίτο και 25% το τέταρτο έτος, καταβάλλονται από το κράτος και από άλλους πόρους που μπορεί να εξευρεθούν μετά από συμφωνία της ΓΣΕΕ µε τις εργοδοτικές οργανώσεις.”

Σχολιάζω και αντιπροτέινω:

Με αυτό τον τρόπο εκτιμώ ότι Θα κάνουμε την τρίμερης χρηματοδότηση της ασφάλισης:

Α) μονομερής κατά 100% (από το κράτος και την ΓΣΕΕ) για ένα έτος

Β) διμερής κατά 25% από το εργαζόμενο και κατά 75% από το κράτος και την ΓΣΕΕ

το δεύτερο έτος

Γ) διμερής κατά 50% από τον εργαζόμενο κατά το τρίτο έτος και κατά 50% από το κράτος

Δ) διμερής κατά 75% από τον εργαζόμενο και κατά 25% από το Κράτος και την ΓΣΕΕ για το τέταρτο έτος!

Την στιγμή που ξέρουμε ότι το κράτος χρωστά πολλά δισεκατομμύρια ευρώ στα ταμεία η όλη ιδέα σου φαντάζει εξαιρετικά «μετέωρη»

Αντιπροτείνω την καταβολή του μερτικού του κράτους και του εργοδότη απευθείας στον εργαζόμενο και την εξ αυτού πραγματική τόνωση του εισοδήματος του,

Χρήματα χωρίς περιορισμούς για τον εργαζόμενο πέρα από την κατοχή επικυρωμένης κάρτας ασφάλισης από οποιοδήποτε ταμείο!

Επιπλέον προτείνω: Την απαγκίστρωση του ασφαλιστικού μας συστήματος από ηλικιακά κριτήρια και την υιοθέτηση κριτηρίων ανάλογα με τις εισφορές του κάθε εργαζόμενου.

Συγκεκριμένα, να μπορεί ο εργαζόμενος να πάρει ανταποδοτική σύνταξη όποτε θέλει, και η σύνταξη του να είναι ανάλογη των εισφορών του.

Αυτό να ισχύει μόνο στους νέους εργαζόμενους, οι οποίοι θα συνάπτουν εμπορικό συμβόλαιο με ένα ταμείο ή εταιρεία που μετέχει στο πρόγραμμα, στο οποίο θα αναφέρονται το πόσα χρόνια θα είναι ασφαλισμένος και πόση σύνταξη θα πάρει και για πόσα χρόνια θα λαμβάνει αυτή. Με την υπογραφή του συμβολαίου θα χορηγείται κάρτα ασφάλισης που θα ανανεώνεται με την καταβολή των ασφάλιστρων ή αυτόματα για τους συνταξιούχους. Το Συμβόλαιο το οποίο θα μπορεί αναπροσαρμόζεται προς τα κάτω ή προς τα πάνω με βάση την επιθυμία του εργαζόμενου. Συμβόλαιο μεταβιβάσιμο εξ ολοκλήρου στους κληρονόμους του ασφαλισμένου. Συμβόλαιο πού μπορεί να μεταφερθεί από ταμείο σε ταμείο ή εταιρεία μέτοχο .

Αυτό θα οδηγήσει τα ταμεία στο να δουλεύουν ανταγωνιστικά μεταξύ τους με πολλαπλά οφέλη για το σύστημα της «κοινωνικής ασφάλισης». Ο κάθε εργαζόμενος θα μπορεί να πάει σε όποιο ταμείο θέλει και να πληρώσει για την εξασφάλιση της σύνταξης του και άλλες καλύψεις. Δυνατότητα χορήγησης Κρατικής κάρτας ασφαλισμένου να δοθέι και σε ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρίες εφόσον ο εργαζόμενος επιθυμεί να μετάφερε την ασφάλεια του (συμβόλαιο) στον ιδιωτικό τομέα

Ο τομέας υγείας των ταμείων θα καλύπτεται όπως σήμερα από το ΕΣΥ το Κράτος και τις ιδιωτικές εταιρίες που μετέχουν στο πρόγραμμα.

Το κράτος και οι μέτοχοι στο πρόγραμμα, θα αναλάβουν την υποχρέωση για την δημιουργία και την στήριξη ενός επικουρικού ταμείου που θα βοήθα τα ταμεία και τις εταιρίες μέτοχους όταν και εάν αντιμετωπίσουν πρόβλημα ρευστότητας. Επιπλέον η κατοχή έγκυρης κάρτας ασφαλισμένου θα σημαίνει άμεση είσοδο και δωρεάν παροχής υγείας στο ΕΣΥ!

Τυχών χρήματα που θα εξοικονομηθούν θα πάνε στο ΕΣΥ, καθώς ένα 10% από τα κέρδη των ταμείων και εταιρειών που μετέχουν στο πρόγραμμα (όπου και όταν αυτά υπάρχουν)! Τυχών ζημιές των ταμείων και αδυναμία εκπλήρωσης των όρων των συμβολαίων θα επιβαρύνουν το κράτος και το επικουρικό.

Το σύστημα θα χρειαστεί ένα μεταβατικό στάδιο μέχρι να φύγουν από την εργασία οι παλαιοί ασφαλισμένοι με το ισχίων σύστημα ή μέχρι να υπογράψουν συμβόλαιο με ένα ταμείο και να μπουν στο νέο σύστημα. Κάλυψη τυχών ζημιών αυτό το διάστημα από το κράτος.

Η ευκολία και οι ευκαιρίες για την “πρόωρη” (ΑΝΤΑΠΟΔΟΤΙΚΗ) συνταξιοδότηση των εργαζομένων από τα ταμεία θα οδηγήσουν πολλές εταιρείες στην ανάγκη πρόσληψης νέων εργαζόμενων και στην μείωση της ανεργίας

Θεωρώντας ότι ο νέος εργαζόμενος για να πάρει καλή σύνταξη θα μείνει κατά βάση στην εργασία του 25-με 30 χρόνια προτείνω:

Δημιουργία ενός διαρκούς (τουλάχιστον 10 ετούς) πλάνου δημοσίων επενδύσεων με στόχο τον εξ ορθολογισμό και την βελτιστοποίηση των υπηρεσιών . Την «καλυτέρευση» γενικότερα του ΕΣΥ. Καθώς τα ταμεία και οι μέτοχοι στο αρχικό διάστημα θα έχουν κατά βάση μόνο κέρδη θα μπορούν να βοηθήσουν στην εξεύρεση πόρων.

Οι εργαζόμενοι θα μπορούν να στήνουν επιπλέον επικουρικά ταμεία αυτοδιοίκητα και ανεξάρτητα από το κράτος για να πετύχουν μέσω αυτών την βελτίωση της σύνταξης τους και για αλλά οφέλη ή προνόμια.

Βέβαια αυτά που λέει ειναι θέσεις του προγράμματος ΠΑΣΟΚ. Οι αντιπροτάσεις μου δεν εχουν στόχο να πλήξουν το πρόγραμμα αλλά να το εμπλουτίσουν, και αλωστε ο Μίμης της ζητάει.

Υ.Γ./ στην φωτογραφία ειναι η “SPEETHA”