Βαγγέλης Βενιζέλος. Ένα κεφάλαιο της Σύγρονης Ελλάδας!

Αφού έστρεψε το ΠΑΣΟΚ Αριστερά μιλώντας για το Κράτος και περιγράφοντας ένα σύγχρονο πρότυπο Κράτος για όλους του Έλληνες, ένα κράτος κοινωνικό και δίκαιο, ασφαλές λιμάνι για όσους έχουν ανάγκη προστασίας και ενα κρατος-βάση εξόρμησης στις αγορές του κόσμου.

Αφού μίλησε πρώτος στην χώρα μας, για τον Κεινς και τον Κεϊνσιανισμό ως λύση στην διαρκή κρίση της οικονομίας, ενάντια στον νεο-φιλελευθερισμό που παράγει πάντα φτώχια…

Αφού κατάφερε να θέσει ξεκάθαρους στόχους στο ΠΑΣΟΚ (αυτοδυναμία) και να ακυρώσει διάφορα αστεία σενάρια -προερχόμενα από την Δεξιά προφανώς- που μιλούσαν «περί μεγάλου συνασπισμού ΝΔ-ΠΑΣΟΚ (έλεος δηλαδή…!!)

Αφού επέβαλε τόσο την ρητορική που χρησιμοποιεί πλέον ο Γιώργος Παπανδρέου, που συγκεκριμένα στο πρόσφατο συνέδριο του economist είπε: Η επιστροφή στον Κέινς είναι δεδομένη…

Ενώ πριν ένα χρόνο -με.. την παροιμιώδη διορατικότητα του- μιλούσε για: το σωστό μείγμα ισορροπίας μεταξύ αγοράς και ρυθμιστικής κρατικής παρέμβασης…

Αναγκασε τέλος, την Δεξιά -αγκωμαχώντας και μέσα από τα δοντια -να μιλήσει για το Κράτος!

Πράγματι, δια στόματος Καραμανλή προχθές ειπώθηκε επί λέξη η φράση: Θέλουμε ένα Κράτος ευθύνης, Κράτος εμπιστοσύνης, Κράτος που βρίσκεται δίπλα σε κάθε πολίτη, όπου και αν ζει.

Τα σχόλια μας περιτεύουν!

Ο Βαγγέλης Βενιζέλος είναι ο ίδιος μια ολόκληρη εποχή της Σύγρονης Ελληνικής Ιστορίας. Οραματιζεται, Ορίζει και προσανατολίζει τελικά όλη την χώρα! Όπως λίγοι ηγέτες στον κόσμο!

Το μόνο που λείπει απο τον δημόσιο γενικότερα λόγο του -όπως και από την σύγχρονη σοσιαλδημοκρατία- είναι ο εντοπισμός του ρόλου της Αριστεράς διαχρονικά. Ένας Ρόλος καθαρά αντιδεξιός!

Εκτιμώ ότι απουσιαζει συνολικά η συχρονη δεξία ως εικόνα, απο το προσκήνιο. Νομίζω οτι κρύβετε επιμελώς μέσα στο σύστημα και στον συγκρητισμό των ιδεών. Το αυτοκαταστροφικό όσο και ύποπτο αίσθημα αδιεξόδου της σοσιαλδημοκρατίας, σκεπάζει τα πάντα σαν ομίχλη και αφήνει τον νεοφιλελευθερισμό να μας τραβά όπως το φως τις … μύγες! Δείτε εδώ τι εννοώ: Σοσιαλδημοκρατία και φιλελευθερισμός: Ένας επιτυχημένος γάμος;

Πρέπει όμως να βρεθούμε κοντά στο εντοπισμό της εικόνας της σύχρονης δεξιάς. Είμαστε κοντά! Το έχουμε!

Όπως είμαστε κοντά και στην κήρυξη εχθροπραξίων εναντίων της. ‘Ετσι, θα αρχίσουμε παλι να μιλούμε ως αριστερά … “για εμάς”!

Θα βοηθήσω λέγοντας ότι:

Στα σύγχρονα κράτη με την γέννηση τους, έγινε εφικτή η παρατήρηση της επέλασης του καπιταλισμού. Επιπλέον αυτή η επέλαση έγινε και μετρήσιμη και ονομάστηκε “πρόοδος”. Ακόμα καλύτερα θα λέγαμε ότι η ιστορία των κρατών και των εθνών είναι: Η ιστορία της μετάβασης τους από την πρωτόγονη τροφοσυλεκτική-αγροτική οικονομία προς τον καπιταλισμό. Οι διαφορές μεταξύ των σύγχρονων κρατών βρίσκονται στο πόσο έχει προχωρήσει ο καπιταλισμός εντός τους!

Αν ο καπιταλισμός εννοηθεί ως “πρόοδος” δημιουργεί συνειρμικά, το πλαίσιο όπου η αριστερά φαντάζει συντηρητική, στο βαθμό που προσπαθεί να καταστρέψει τον καπιταλισμό, να τον “εξημερώσει”, ή έστω να τον ανακόψει, πρόσκαιρα.

Αυτές οι δυο θέσεις δηλαδή, του αναχώματος έναντι του καπιταλισμού και της «εξημέρωσης του θηρίου» είναι διαχρονικά τα όρια που κινείται η κοινοβουλευτική κεντρο-αριστερά!

Σε αυτό το αντιδεξιό κατα βάση πλαίσιο…

Το “όραμα” όσο και το “πρακτικό”, το “ρεαλιστικό”, και το “εφαρμόσιμο”, θα βρεθούν μόνο εάν εντοπιστεί η σύγχρονη δεξιά, και αρχίσει ο ανένδοτος πόλεμος εναντίων της!

Στο πλαίσιο πάντα του εφικτού και της Δημοκρατίας!

Νομίζω λοιπόν ότι:

Η σύγχρονη δεξιά βρίσκεται: στην άνιση κατανομή πόρων, στην άνιση κατανομή γνώσης, στις εισοδηματικές διαφορές που δημιουργουν ταξικες συμπεριφορές, στα οικολογικά εγκλήματα, στην βία σε κάθε της μορφή, στην αμορφωσιά, στην ανικανότητα και την αναξιοκρατία, στην αναποτελεσματικότητα και την υπερβολή, στο λαϊκισμό και στην στείρα άρνηση, στην αυθαιρεσία, στο καθε μικρό ή μεγάλο στατικό «σύστημα»….

Βρισκεται στην στενομυαλιά και την ανεπάρκεια, στην ελειψη ευθύνης, στην οικογενειοκρατία και την μιντιοκρατία, στην πλουτοκρατία, στο άθλιο κρατος, στην “μακρινή Ευρωπη…

Βρίσκεται στην πεποίθηση ότι η συμετοχή μας είναι ύποπτη και τελικά, στην άνιση κατανομή πλούτου, πολιτικής εξουσίας και ευκαριών!

Εκεί πίσω…

Στο βάθος, της εικόνας της σημερινής Ελλαδας, πάντα βρίσκεται “μια Δεξιά” ως ρίζα από το παρελθόν, να μας κρατάει πίσω! Ένα παρελθόν που όπως και να το δείς φαντάζει παντα δεξιό! Εκεί βρίσκεται η σύγχρονη δεξία…

στην φυσική της θέση!

-Έλα Βαγγέλη!

Υ.Γ.: Δείτε εδώ την συνέντευξη του στην Ημερησία όπου δηλώνει για μια ακόμα φορά το αυτονόητο: Σε ψήφο διαμαρτυρίας κατά της κυβέρνησης πρέπει να μετατραπούν οι προσεχείς ευρωεκλογές!

Υπενθυμίζοντας στους πολίτες την παραδοσιακή ευκαρία τους, να αποδοκιμάσουν στις ευρωεκλογές την κυβέρνηση ..ως είθισται!

δείτε εδώ..