Σκοτώστε την ελπίδα να μην χάνουμε άλλο χρόνο!

Αρκούσε ένα αυτονόητο-iμιτασιόν ΒΕΤΟ στο ΝΑΤΟ και μια εξίσου αυτονόητη θέση του ΠΑΣΟΚ -για τέτοιες κρίσιμες στιγμές- για να αναστηθεί ο δικομματισμός;
Η ΝΔ μαζί με το ΠΑΣΟΚ συναντήθηκαν μίλια μακριά από την Εθνική θέση του 1992 και μάλιστα το παρουσιάζουν και οι δύο ως Νίκη. Θυμίζω ότι μια τέτοια θέση μια το 1992 ισοδυναμούσε με έσχατη προδοσία. Είδαμε όμως να τσιμπά ο δικομματισμός 2-3 μονάδες!

Το σκηνικό όμως και σήμερα συνεχίζει να είναι καταθλιπτικό.
Στη ΝΔ πανηγυρίζουν και θεωρούν ότι παίζουν χωρίς αντίπαλο που να τους απειλεί από τα κάτω.
Στο ΠΑΣΟΚ πανηγυρίζουν και θεωρούν ότι παίζουν χωρίς αντίπαλο που να τους απειλεί από τα κάτω.
Στο ΣΥΡΙΖΑ πανηγυρίζουν και θεωρούν ότι παίζουν χωρίς αντίπαλο που να τους απειλεί από τα κάτω.
Στο ΚΚΕ πανηγυρίζουν και θεωρούν ότι παίζουν χωρίς αντίπαλο που να τους απειλεί από τα κάτω και συνεχίζουν την ίδια παλιά Ιστορία με τα «θολωμένα πρόβατα» που ζητάνε περισσότερο Σανό, χωρίς όμως να επιθυμούν να γίνουν ο τσοπάνης. Όλο ΜΠΕ – ΜΠΕ ή μάλλον ΠΑΜΕ- ΠΑΜΕ είναι!
Το ΛΑΟΣ πανηγυρίζουν και θεωρούν ότι παίζουν χωρίς αντίπαλο που να τους απειλεί από τα κάτω και άρχισαν να παίζουν τον ρόλο της βοηθητικής δεξαμενής της ΝΔ!
Το πετρέλαιο στα 115 $, Η ανικανότητα του Αλογοσκούφη ή -όπως την αποκαλεί ο ίδιος-εισαγόμενος πληθωρισμός γύρω στο 4%, η εισοδηματική πολιτική είναι αυτό ακριβώς όπου λέει ο όρος: «πολιτική»!

Όλοι όμως είναι χαρούμενοι και ευτυχισμένοι, βυθισμένοι σε μια μακαριότητα όλο ελπίδες!
Ελπίδες της ΝΔ να μην ανέβει το ΠΑΣΟΚ, ελπίδες του ΠΑΣΟΚ να πέσει η ΝΔ (γιατί αυτό δεν ανεβαίνει…)
Ελπίδες του ΣΥΡΙΖΑ να πέσει και άλλο το ΠΑΣΟΚ για να ανέβει, ελπίδες του ΚΚΕ να γίνει επιτέλους η επανάσταση των πρόβατων ενάντια στο λύκο και να μην ανέβει άλλο το ΣΥΡΙΖΑ. Ελπίδες του ΛΑΟΣ να μην ανέβει το ΠΑΣΟΚ και ξαναμαζέψει ο Καραμανλής τα κουκιά του.

Ελπίδα ότι θα βγει ο προϋπολογισμός, ελπίδα ότι θα πάρουμε αυξήσεις, ελπίδα ότι θα πέσουν τα επιτόκια, Ελπίδα οτι δεν θα βρέχει το πάσχα, ελπίδα οτι θα βρέξει γενικά, ελπίδα ότι θα σώσουμε το σπίτι από την κάρτα, Ελπίδα ότι θα κινηθεί η αγορά, Ελπίδα για την ανάσταση νεκρών… μέρες που έρχονται.

Και καλά εκεί ψηλά, έχουν λόγους να μην ανησυχούν από όλα αυτά. Καλές δουλειές καλά μισθά, προνόμία…

Μια-δυο δημοσκοπήσεις που ξέφυγαν από το scenario της πτώσης του δικομματισμού. Κόπηκαν τα σενάρια πολιτικής επιβίωσης περί μεγάλου συνασπισμού! Η τάξη αποκαταστάθηκε. Που να τρέχεις να βρεις νέο κόμμα σήμερα να χωρέσεις και εσύ ο άμοιρος ο βουλευτής.

Έχω την αίσθηση όμως ότι εδώ κάτω τσάμπα ελπίζουμε.

Το σύστημα μας παρόλο που κάποιες φορές -εν την ρύμη του λόγου- κατηγορεί τις δημοσκοπήσεις εντούτοις ζει και αναπνέει για αυτές. Κοιμάται με αυτές και ξυπνά για αυτές.

Και εξηγούμαι: Ο Καραμανλής ξεκουνήθηκε για να αλλάξει το ασφαλιστικό αφού είδε ότι η ΝΔ έπεσε κάτω από το 30%. Το ΠΑΣΟΚ ξεκουνήθηκε και οργώνει την επαρχία -όταν ο ΓΑΠ δεν κάνει επίκαιρες ερωτήσεις- όταν είδε ότι έπεσε κάτω από το 25 %. Το ΠΑΣΟΚ έκανε πρόταση στο ΣΥΡΙΖΑ όταν είδε ότι μεγάλο μέρος του πήγαινε προς τα εκεί. Το ΣΥΡΙΖΑ σταμάτησε να μιλά για συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ όταν είδε ότι από εκεί παίρνει ψήφους. Ο Αλέξης έκανε πρόταση στην Αλέκα για να ρίξει γέφυρες και στον κόσμο του ΚΚΕ και να το σπρώξει ως κόμμα στην απομόνωση της ανεδαφικότητας.
Το ΚΚΕ είδε ότι δεν χάνει ψήφους από τον ΣΥΡΙΖΑ και αρνήθηκε την πρόταση. Το ΛΑΟΣ εχθές έδινε συμβουλές στον Καραμανλή για να μην πέσει, και καθώς είδε ότι την οροφή του, θα ζει από εδώ και πέρα με την ελπίδα να τους καλέσει αν τα βρουν!

Οι δημοσκοπήσεις…
Οι πολιτικοί μας γενικά είναι τόσο έτοιμοι να πουν «κερδίζουμε» μπροστά σε μια καλή δημοσκόπηση όσο έτοιμοι είναι να πουν ότι η κυβέρνηση ψηφίστηκε από τον λαό για τέσσερα χρόνια μπροστά σε μια «κακή».

Όλο το παιγνίδι γίνεται με αυτές για αυτές και από αυτές, ενώ στο πίσω μέρος του μυαλού τους υπάρχει πάντα κάτι ευδιάκριτο και απολύτως κατανοητό. Είναι η κομματική ή η κρατική μαρμίτα. Η βουλευτική μαρμίτα!

Ας γίνουμε λίγο σκληροί ρεαλιστές! Ακουστέ λίγο..
Θα αρκούσε ίσως να εξεταστεί-εάν σκεφτόμαστε την δημοκρατία σε αυτή την βάση- το ενεδεχόμενο να κατοχυρώσουμε έναν φορέα που να διενεργεί δημοσκοπήσεις σε εθνικό επίπεδο και με ένα ευρύ σώμα πολιτών για να υπάρχει άμεση δημοκρατία.
Ανάλογα τα αποτελέσματα θα γίνονταν η εναλλαγή των κυβερνήσεων χωρίς προεκλογικό αγώνα, έξοδα και ραδιοτηλεοπτική ή χάρτινη, προεκλογική σαβούρα και έξοδα. Υποσχέσεις και εμπόριο ελπίδας!
Η αρχή της δεδηλωμένης διάθεση του Λαού μέσω των δημοσκοπήσεων και των νεων τεχνολογιών. Το ξαναζωντάνεμα της πολιτικής της συμμετοχής και του ενδιαφέροντος.

Θα μπορούσαν οι δημοσκοπήσεις να γίνουν το σύγχρονο δημοψήφισμα αφού μοιάζουν να είναι η μόνη δυνατότητα επιρροής του κοινού στην παράσταση. Θα μπορούσε έτσι να ξανανιώσει η παλιόγρια η ελπίδα!

Ειδάλλως!

Όλοι θα είναι παντα σίγουροι ότι τελικά τα πρόβατα θα επιλέξουν τσοπάνη από τους υπάρχοντες, και αφού υπάρχουν πρόβατα που ελπίζουν, οι τσοπάνηδες θα βρεθούν!

Η ελπίδα η παλιόγρια όπως πάντα θα πεθάνει τελευταία! Έχει βαλθεί να μας θάψει όλους. Έθαψε γενιές και γενιές! Ακόμη και στο θάνατο εκεί παρούσα για να μας κατευοδώσει!

Την Βαρέθηκα την παλιόγρια την συντηρητικιά!

Που όλα τα κρατεί ως έχουν

αιώνια, στατικά,

την τάξη μου, την γενιά μου μοιρολογάει ήδη!

Σκοτώστε την ελπίδα να μην χάνουμε άλλο χρόνο

και ας μείνουμε μόνοι να δούμε τι θα κάνουμε…!