ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ IV part

Ενώ η άποψη ότι η οικονομία και η οικονομική πολιτική είναι η αχίλλειο πτέρνα της Κυβέρνησης κυριαρχεί και οριοθετεί, (η στριμώχνει) την αντιπολιτευτική πολιτική όλων των κομμάτων σε ένα ελάχιστο πεδίο δράσης. Ίσως τελικά να οδηγήσει σε έξοδο του Γ Αλογοσκούφη από την Κυβέρνηση ως αποτυχημένου αν η δράση αυτη στοχοποιηθεί όπως παλιότερα με τον Β. Μαγγίνα.

Η άποψη αυτή -περί οικονομίας- είναι σωστή και την ζούμε καθημερινά. Είναι δε η «καυτή πατάτα» του πολιτικού χάρτη. Παρόλα αυτά η ηγεμονία της δεξιάς είναι προφανής για λόγους προσωπικότητας και καταλληλότητας.

Στο ενδιάμεσο τα ήξεις αφίξεις του Γ. Παπανδρέου που μίλησε εχθές: για την θέσπιση κανόνων για τη λειτουργία μη κρατικών, μη κερδοσκοπικών Ιδρυμάτων. Δηλαδή Άρθρο 16.

Θέλω εδώ να πώ για να τελειώνουμε…

“Κύριε Παπανδρέου Κατανοήστε επιτέλους ότι η ύπαρξη Μη Κρατικών Πανεπιστήμιων θα υποβαθμίσει τα πτυχία των Κρατικών, καθώς θα βγάλει περισσότερα πτυχία με βαρύγδουπους τίτλους στην Αγορά. Σε δεύτερο χρόνο θα απαξιώσει το ίδιο το σύστημα της ανωτάτης εκπαίδευσης.

Κατανοήστε επιτέλους ότι η λύση δεν είναι πια στην ευκολία πρόσβασης στην ανωτάτη παιδεία, αλλά στην δυσκολία τόσο της εισαγωγής όσο και στην έξοδο από αυτή με την απόκτηση πτυχίου.

Η εμμονή σας να χτίσετε η να οριοθετήσετε μια ακόμα αγορά παραπαιδείας είναι ύποπτη και για αυτό δεξιά. Έρχεται ήδη ένα βήμα πίσω από την αμιγή δεξιά θέση της ίδρυσης και λειτουργίας ιδιωτικής ανωτάτης εκπαίδευσης με σκοπό το κέρδος.”

Η αριστερή θέση του ΠΑΣΟΚ πρέπει να είναι: Κάντε δύσκολη και αξιοκρατική την απόκτηση πτυχίου. Αναβαθμίστε την αξία των Ελληνικών πτυχίων και ΑΕΙ και σε μια δεκαετία ίσως να χρειαστεί και η αναθεώρηση του άρθρου 16. Αλλά εάν πετύχετε τα προηγούμενα η όπια αναθεώρηση θα είναι κενή περιεχομένου.

Ακόμα είπε: Ορισμένοι αναρωτιούνται, μήπως είμαστε εμείς κρατιστές; Η απάντηση είναι ξεκάθαρη. Όχι, δεν είμαστε κρατιστές, αλλά θέλουμε να είμαστε όσο κρατιστές είναι οι Γερμανοί, που μας εξαγοράζουν.

Αυτά τα δυό αποσπάσματα με πείθουν…

Με πείθουν ολοένα και περισσότερο ότι ο ΓΑΠ στρογγυλεύει.

Το στραβού το δίκιο όμως επιβάλει να παραδεχτούμε ότι υπάρχει και ένα δεξιό κομμάτι στο ΠΑΣΟΚ. Το οποίο στήριξε την παρούσα ηγεσία.

Απόδειξη για αυτό είναι πολλά σημεία.

Τα οποία παραθέτω:

Το αριστερό κομμάτι έφυγε προς το Συριζα και επεστρεψε στο κόμμα, ελπίζοντας να επικρατήσουν οι θεωρίες του Κευνς και του κράτους -εργαλείου στην οικονομία.

Ο ενταφιασμός του αγώνα για την ασφαλιστική μεταρρύθμιση αμέσως μετά την ψήφιση του σχετικού νομοσχεδίου. Πέρυσι οι φοιτητές ακύρωσαν στην πράξη την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Η υιοθέτηση πολλών μέτρων του Μ Ανδρουλάκη από την ΝΔ πχ Ταμείο αλληλεγγύης των γενεών και μέτρα για τους δανειολήπτες.

Η Μη διαμαρτυρία των συνδικαλιστών (που στήριξαν ΓΑΠ) στις αυξήσεις πείνας που έδωσε η κυβέρνηση. Η μη αντίδραση στην οικονομική πολιτική που αποδεικνύεται από την άκρα του τάφου σιωπή που βασιλεύει στο κάμπο.

Η εμμονή σε περιβαλλοντολογικές ατάκες που δείχνουν το θεωρητικό κενό της σοσιαλδημοκρατίας. Η αδυναμία έκφρασης στοιχειωδών θέσεων ανακατανομής του πλούτου και των πηγών του. Η αδυναμία κατανόησης της ευρύτητας των προβλημάτων της παγκοσμιοποίησης καθώς και τον συγχονο ρολο της Αριστεράς. Ένας ρόλος κρυστάλλινα αναδιανεμητικός με εργαλείο το κράτος και με στόχο την κοινωνική συνοχή.

Όλα αυτά δείχνουν ότι το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται πάντα ένα βήμα πίσω -σε νεοφιλελευθερισμό- από την ΝΔ. Τον κάνει να μοιάζει φιλικός προς τους πολίτες και αποτελεί το όχημα για την εφαρμογή του στην πράξη. Πίσω από τον έντονο πολλές φορές αντιπολιτευτικό λόγο υπάρχει (και διακρίνεται) μια ευρύτερη συναίνεση στον οικονομικό φιλελευθερισμό και στο μεσαίο χώρο.

Οι σοβαροί Πασοκοι σιωπούν καθώς αντιλαμβάνονται πλέον ότι οι διάφορες δεν είναι σαφείς στο σημερινό γίγνεσθαι. Η ηγεσία είναι εγκλωβισμένη στην θεωρεία της κομματικής εναλλαγής στην βάση του δικομματισμού και ελπίζει ότι θα κυβερνήσει εκπληρώνοντας την προφητεία του ονόματος της.

Σε αυτό το θόλο σκηνικό όλα κρίνονται με βάση το πρόσωπο του Ηγέτη.

Και ο ΓΑΠ είναι καμένο χαρτί σε ενα μεγάλο εκλογικό κοινό οπως δείχνει και η πρόσφατη δημοσκόπηση της MARC όπου το 55,8 των ερωτηθέντων εχει αρνητική γνώμη.

Όσο ποιο γρήγορα γίνει αντιληπτό αυτό τόσο το καλύτερο για την παράταξη και την χώρα.