«Πού βρίσκεται ο Αθανασάκης;»

ΑΓΓ. ΚΩΒΑΙΟΣ | Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2009

ΜΑΧΕΣ παρασκηνίων μεταξύ προσώπων, τα οποία τα τελευταία χρόνια σχημάτισαν αυτό που περιγράφηκε ως «περιβάλλον του Γ. Παπανδρέου », εκτυλίσσονται ήδη στο Μέγαρο Μαξίμου 40 ημέρες μετά τη νίκη του ΠαΣοΚ στις εκλογές του Οκτωβρίου. Οι διαγκωνισμοί και οι μεταβολές στην επιρροή, που τα διάφορα πρόσωπα ασκούν στον
πρωθυπουργικό κύκλο, επιφέρουν επιπτώσεις στο έργο της κυβέρνησης και στη δυνατότητά της να αντιμετωπίσει φλέγοντα ζητήματα και προβλήματα. Στην ουσία, από τη στιγμή που ο κ. Γ. Παπανδρέου εγκαταστάθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου, εφάρμοσε μια προσφιλή σε αυτόν τακτική:σταδιακά απομάκρυνε από το στενό του περιβάλλον τα πρόσωπα που τα προηγούμενα χρόνια βρίσκονταν μονίμως «στο κάδρο» μαζί του και ανέθεσε αυξημένες αρμοδιότητες σε μια άλλη ομάδα προσώπων. Εξ αυτών, άλλα έχουν μακρά και στενή σχέση με τον σημερινό Πρωθυπουργό και άλλα ουδέποτε διανοούνταν ότι θα ερχόταν η ημέρα που θα βρίσκονταν τόσο κοντά στο κέντρο λήψης πολιτικών αποφάσεων- και μάλιστα σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο. Ολα αυτά όμως έχουν ήδη επιδράσει στο κυβερνητικό έργο, όπου τα προβλήματα συντονισμού και συνεννόησης είναι ήδη αισθητά.

«Πού βρίσκεται ο Αθανασάκης;» είναι ένα από τα ερωτήματα που τις τελευταίες εβδομάδες συζητείται ολοένα και περισσότερο μεταξύ εκείνων που κινούνται μεταξύ Μαξίμου, Βουλής και Ιπποκράτους (όπου πάντως παρατηρείται ερημιά σε σχέση με την περίοδο που προηγήθηκε).

Ο ως την ημέρα των εκλογών διευθυντής του γραφείου του κ. Παπανδρέου ήταν ένα από τα πρόσωπα που μετακινήθηκαν στο Μαξίμου από την 5η Οκτωβρίου, με κυρίαρχη την αίσθηση σε εκείνον και στους περισσότερους ότι επρόκειτο να αναλάβει τη θέση του διευθυντή γραφείου του Πρωθυπουργού. Οσο προετοιμάζονταν τα περίφημα προεδρικά διατάγματα, με τα οποία θα δινόταν νομική υπόσταση στη νέα δομή της κυβέρνησης και του Μεγάρου Μαξίμου, απουσίαζε η περιγραφή της θέσης που θα κατελάμβανε ο κ. Αθανασάκης. Παρ΄ όλο που η παρουσία του στο Μαξίμου ήταν καθημερινή, ο πρώην διευθυντής του γραφείου του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν είχε (και εξακολουθεί να μην έχει) οργανική θέση κοντά ή λιγότερο κοντά στον Πρωθυπουργό.

▅ Πού πήγε ο κ. Αθανασάκης
Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι το θέμα είχε συζητηθεί στο Μαξίμου, αρχικώς ερήμην του κ. Αθανασάκη, γεγονός ενδεικτικό για το κλίμα που επικράτησε τις πρώτες ημέρες μετά τις εκλογές και τείνει να παγιωθεί στο Μέγαρο Μαξίμου. «Υπάρχει πρόβλημα με την ένταξη του Νίκου στο οργανόγραμμα» ελέχθη κάποια στιγμή μεταξύ δύο εκ των υπολοίπων συνεργατών του Πρωθυπουργού και το «πρόβλημα» δεν λύθηκε. Ο κ. Αθανασάκης το πληροφορήθηκε, παρενέβη, ρώτησε και έλαβε καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις, οι οποίες όμως παραμένουν στα λόγια.

Παρά την εντύπωση που προς στιγμήν καλλιεργήθηκε, ότι ο πάλαι ποτέ εκπρόσωπος Τύπου, Γραμματέας του κόμματος και στενός συνεργάτης του κ. Παπανδρέου μετακόμισε ήδη στην Ιπποκράτους, τα γεγονότα είναι διαφορετικά. Ο κ. Αθανασάκης διατηρεί την πρόσβασή του στο Μέγαρο Μαξίμου, όμως δεν διαθέτει την ισχύ που θα ανέμενε κάποιος. Παρά ταύτα, διαθέτει ένα δίκτυο συνεργατών «άνευ χαρτοφυλακίου» ή σαφούς κυβερνητικής ή κομματικής ιδιότητας, οι οποίοι διεκπεραιώνουν μια σειρά ειδικές αποστολές, ξεκινώντας από διαπραγματεύσεις για καυτά ζητήματα (βλ. Λιμάνι, επαφές με οικονομικούς παράγοντες και στενή παρακολούθηση παρασκηνιακών κινήσεων των υπουργών και λοιπών κυβερνητικών στελεχών). Το δίκτυο αυτό και οι πληροφορίες που συγκεντρώνονται ενδεχομένως να καθιστούν αδύνατη την απομάκρυνση του κ. Αθανασάκη από το Μαξίμου, έστω και αν κάποιοι θα επιθυμούσαν κάτι τέτοιο. ▅ Οι αρμοδιότητες του κ. Ραγκούση
Ενα άλλο πρόσωπο το οποίο έχει αλλάξει ρόλο μετά τις εκλογές είναι ο κ. Ι. Ραγκούσης · ένα από τα στελέχη που χαρακτήρισαν τη νέα εποχή στο ΠαΣοΚ και ενσάρκωσαν τις αλλαγές που ήθελε να επιβάλει ο κ. Παπανδρέου. Ο κ. Ραγκούσης είναι ίσως το πρόσωπο με την ταχύτερη ανέλιξη στην περίοδο της Μεταπολίτευσης. Από δήμαρχος Πάρου ως τον Αύγουστο του 2007, βρέθηκε σε διάστημα δύο ετών να είναι- τυπικά- το Νο2 του ΠαΣοΚ και εν συνεχεία υπουργός Εσωτερικών (πρώτος τη τάξει) στη νέα κυβέρνηση Παπανδρέου. Στις φραστικές περιγραφές αμέσως μετά τις εκλογές, ήταν ένας από εκείνους που υποτίθεται ότι θα είχαν στενή συνεργασία με όλους του υπουργούς και συνεπώς θα ευθυνόταν και για τον συντονισμό των αλληλένδετων πολιτικών κινήσεων μεταξύ διαφόρων τομέων. Εναν μήνα μετά, ο υπουργός Εσωτερικών είναι πλέον φανερό ότι οφείλει να αρκεστεί στον ρόλο του απλού υπουργού, όσο οξύμωρο και αν ακούγεται. Επ΄ ουδενί δεν μπορεί να χαρακτηριστεί «Παυλόπουλος του Παπανδρέου» σε ό,τι αφορά τη γενικότερη παρουσία του στην κυβέρνηση και η συμμετοχή του στις κεντρικές συσκέψεις ή στην ουσιαστική διαδικασία λήψης αποφάσεων είναι πλέον περιορισμένη. Προσφάτως δέχθηκε μάλιστα και τις έμμεσες αλλά σαφείς παρατηρήσεις του Πρωθυπουργού για τον τρόπο με τον οποίο προωθεί το έργο του και προτρέχει στη δημοσιοποίηση των «μεταρρυθμίσεων», αιφνιδιάζοντας πολλούς από τους συναρμόδιους υπουργούς. Κατά τον τρόπο αυτόν, ο κ. Ραγκούσης έχει μετατραπεί εσχάτως από ελέγχοντα σε ελεγχόμενο και υπόκειται πλέον στην αξιολόγηση του Μεγάρου Μαξίμου. ▅ Οι δυσκολίες του κ. Γερουλάνου
Λιγότερο δραματική ήταν η μετάπτωση της σχέσης του Πρωθυπουργού με τον κ. Π. Γερουλάνο, ένα πρόσωπο που επίσης χαρακτήρισε την μετά το 2004 εποχή στο ΠαΣοΚ. Προσωπικός φίλος του Πρωθυπουργού και υπεύθυνος για σειρά αποφάσεων της τελευταίας τριετίας, ο σημερινός υπουργός Πολιτισμού επωμίστηκε τον σχεδιασμό της πρόσφατης προεκλογικής εκστρατείας και δικαιώθηκε πανηγυρικά εκ του αποτελέσματος.

Παρά το γεγονός ότι το όνομά του ακούστηκε πολύ για τη θέση του εκπροσώπου του Πρωθυπουργού, του ανετέθη εν τέλει το υπουργείο Πολιτισμού. Ετσι, δεν συμμετέχει πλέον στον λεγόμενο πρωινό καφέ, ο οποίος παρεμπιπτόντως τείνει να μετατραπεί σε σύσκεψη αξιολόγησης υπουργών υπό τον κ. Παμπούκη και έχει να διαχειριστεί κάποιες από τις καυτές πατάτες της κυβέρνησης, όπως το οικονομικό και εργασιακό χάος που επικρατεί στην ΕΡΤ.

Το γεγονός ότι ο κ. Γερουλάνος δεν έχει ακόμη προβεί ούτε καν σε ορισμό ΔΣ (κάτι που θα μπορούσε να έχει γίνει, ασχέτως της διαδικασίας ορισμού προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου), από κάποια κυβερνητικά στελέχη δεν ερμηνεύεται ως ατολμία, αλλά ως αποτέλεσμα της έλλειψης πολιτικής κάλυψης και ουσιαστικής εξουσιοδότησης για την επιτάχυνση των απαιτούμενων ενεργειών. Πρόσωπα με εμπειρία κυβερνητική και διοικητική θεωρούν ότι ο κ. Γερουλάνος ως αρμόδιος υπουργός πολύ σύντομα θα «θερίζει θύελλες», καθώς οι «άνεμοι» που διαπνέουν τη μεταρρυθμιστική αγωνία της κυβέρνησης Παπανδρέου προκαλούν πολλαπλά προβλήματα στον νευραλγικό τομέα των δημόσιων ΜΜΕ. ▅ «Ο Λιβάνης του Γιώργου»
Κατόπιν όλων αυτών, το σκηνικό που έχει διαμορφωθεί στο Μέγαρο Μαξίμου διαφέρει δραματικά από εκείνο που επικρατούσε στην Ιπποκράτους. Τα πρόσωπα που απομακρύνθηκαν, αντικαταστάθηκαν από μια ομάδα «νέων» και κυρίαρχος μεταξύ αυτών είναι ο κ. Χ. Παμπούκης, ο οποίος έχει φέρει κοντά στον κ. Παπανδρέου και τη στενή του συνεργάτιδα κυρία Γλυκερία Σιούτη. Μεταξύ εκείνων που έχουν παρατηρήσει τις αλλαγές στο επιτελείο του σημερινού Πρωθυπουργού, ήδη εκφράζεται η εκτίμηση ότι ο κ. Πα μπούκης τείνει να μετατραπεί σε «Λιβάνη του Γιώργου», όχι μόνο ως προς τον ρόλο του κοντά στον Πρωθυπουργό αλλά και ως προς τις αντιδράσεις που προξενεί μεταξύ των μελών του Υπουργικού Συμβουλίου. Μετά τις πρώτες πανηγυρικές εξαγγελίες για τη νέα δομή της κυβέρνησης και το φιλόδοξο νέο οργανόγραμμα, ο υπουργός Επικρατείας έχει εξασφαλίσει status που ήδη προκαλεί παρασκηνιακές γκρίνιες μεταξύ των υπουργών. Προσφάτως δε, στην ίδια σύσκεψη όπου ο Πρωθυπουργός επέπληξε του υπουργούς για έλλειψη συντονισμού και συλλογικής δράσης, αναγόρευσε τον κ. Παμπούκη σε επόπτη του έργου τους και σε καθημερινό συντονιστή τους, ακόμη και εν απουσία του κ. Παπανδρέου. Μετέχει πλέον σχεδόν σε όλες τις συσκέψεις με αντικείμενα που άπτονται ευρείας γκάμας θεμάτων, αρχίζοντας από την Αμυνα και τα Εθνικά Θέματα και φτάνοντας ως την Οικονομία και την Επικοινωνία. « Βλέπω τον Χάρη συχνότερα από τη γυναίκα μου » έλεγε χαριτολογώντας ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Θ.Πάγκαλος τις προάλλες στη Βουλή και κάποιοι ερμήνευσαν το χιούμορ ως προάγγελο συγκρούσεων προσωπικού ή και πολιτικού περιεχομένου.

Γιατί έχασε τον ύπνο του ο κ. Παπακωνσταντίνου

 

Οι κκ. Ραγκούσης (όρθιος), Γερουλάνος (δεξιά) και Βενιζέλος στα ορεινά της Βουλής. Η συμμετοχή του κ. Ι. Ραγκούση – μέχρι πρότινος Νο2 του ΠαΣοΚ- στις κεντρικές συσκέψεις είναι πια περιορισμένη, ενώ ο υπουργός Πολιτισμού και εκ των στενότερων συνεργατών του Πρωθυπουργού κ. Γερουλάνος δεν συμμετέχει πλέον στον λεγόμενο «πρωινό καφέ»

Από το πάλαι ποτέ στενό περιβάλλον του κ. Παπανδρέου, εκείνος που έχει χάσει τον ύπνο του είναι ο κ. Γ. Παπακωνσταντίνου . Αφότου τερμάτισε «ευδοκίμως» τη θητεία του στη θέση του εκπροσώπου Τύπου, έχει βρεθεί στη δυσάρεστη θέση να ταξιδεύει συχνότερα απ΄ όλους στις Βρυξέλλες και στο Λουξεμβούργο και να είναι ο αποδέκτης όλων των επιπλήξεων της Επιτροπής και του Εco/Fin για τα χάλια της οικονομίας, την αξιοπιστία της χώρας αλλά και την έλλειψη ρεαλισμού στις οικονομικές προτάσεις της νέας κυβέρνησης.

Ο κ. Παπακωνσταντίνου επιχείρησε να καλλιεργήσει την εντύπωση ότι μετά τις 4 Οκτωβρίου όλα άλλαξαν ως διά μαγείας στη χώρα, τουλάχιστον σε επίπεδο αντιλήψεων, συνάντησε όμως έναν «τοίχο» από τους επιτρόπους και το Εurogroup. Σύντομα αντιλήφθηκε ότι οι κινήσεις του δεν είχαν καμία ουσιαστική πολιτική και επικοινωνιακή κάλυψη στην Αθήνα και πάντως δεν συνδυάζονταν με συντονισμένες ενέργειες και σχεδιασμό. Ετσι, ο υπουργός Οικονομικών αναγκάστηκε αρχικώς παρασκηνιακά και εν συνεχεία δημοσίως να αναλάβει ο ίδιος πολιτική πρωτοβουλία και να ανακοινώσει ότι οι πολιτικές ευθύνες για τη διεθνή εικόνα της χώρας και την καταρράκωση της πολιτικής και οικονομικής αξιοπιστίας της θα προσωποποιηθούν και θα αποδοθούν. Η πρωτοβουλία αυτή του κ. Παπακωνσταντίνου ήταν απόρροια της επικοινωνιακής δυστοκίας που κυριαρχεί κατά τον πρώτο μήνα της διακυβέρνησης από το ΠαΣοΚ: ενώ προεκλογικά οι βολές του οικονομικού επιτελείου του ΠαΣοΚ για τις κινήσεις της προηγούμενης κυβέρνησης και των προκατόχων του κ. Παπακωνσταντίνου ήταν καθημερινές, μετά τις 4 Οκτωβρίου, το ΠαΣοΚ εμφανίστηκε να τηρεί μια πρωτοφανή, αλλά πολιτικά επικίνδυνη τακτική fair play έναντι της ΝΔ. Προσφάτως και αφ΄ ότου έγινε κατανοητός ο πολιτικός κίνδυνος αυτής της τακτικής, αποφασίστηκε να ανοίξει η συζήτηση για το ενδεχόμενο σύστασης Εξεταστικής Επιτροπής, με θέμα τα (επιεικώς) ανακριβή στοιχεία που παρείχε η προηγούμενη κυβέρνηση στις Βρυξέλλες.

Το νέο σύστημα Παπανδρέου

===================

Σχόλιο: Απόψε αυτοσχεδιάζουμε