Ως παρατηρητής από εδώ κάτω μπορώ να δω ότι ένα από τα βασικά
προβλήματα της Ελλάδας είναι η γενική ασυνέχεια του κράτους σε όλους του τομείς.
Πιο συγκεκριμένα παρατηρούμε ότι όταν αλλάζει υπουργός ή και υφυπουργός σε κάποιο τομέα διοίκησης της χώρας αλλάζει άρδην η πολιτική που εφαρμόζεται.
Αυτό μπορεί κάνεις εύκολα να το δει ας πούμε στην παιδεία όπου αρκεί να παρατηρήσει τις μεταρρυθμίσεις που έχουν γίνει την τελευταία 20ετία. Ο κάθε ένας ψιλό άσχετος που κάθετε στην θέση του υπουργού κάνει και από μια μεταρρύθμιση συμφώνα με το “όραμα του”.
Άλλο παράδειγμα:
Σήμερα στο αγροτικό τομέα βλέπουμε την Κ. Μπατζελη να έχει τις καλύτερες προθέσεις και τέλος πάντων κάποιο σχέδιο. Καλό κακό κάποιο σχέδιο υπάρχει. Φοβάμαι όμως ότι εάν κάτι πάει λάθος και η συγκεκριμένη υπουργός μετακομίσει σε άλλο υπουργείο, ο επόμενος θα ξεκινήσει από την αρχή να εφαρμόσει “το όραμα” του.
Αν μιλήσουμε για για το τουριστικό προϊών της χώρας και ας συγκριθούμε με την Κόκα κόλα, μια μεγάλη εταιρεία που διαφημίζει τον προϊών της άδω και 80 χρόνια.
Θα δούμε ότι η κόκα κόλα με μια σταθερή πορεία και ένα διαφημιστικό μήνυμα εδώ και καιρό, έχει μπει σε κάθε σπίτι ως απαραίτητο καταναλωτικό προϊών.
Στο αντίποδα η το διαφημιστικό μήνυμα Ελλάδα δεν είναι σαφές και κατανοητό σε όλους, καθώς κάθε υπουργός εφαρμόζει “το όραμα” του, την άποψη του, την στρατηγική του, που τελικά λειτούργει σε βάρος του συνολικού μηνύματος.
Να μιλήσουμε για την εξωτερική πολιτική; Να θυμηθούμε το ενιαίο αμυντικό δόγμα ή τις τρεις γραμμές στο σχέδιο Αναν; (Υπέρ κατά και σιωπή). Να θυμηθούμε του αγωγούς; Το δυνατή Ελλάδα στην Ευρώπη; Το Ελσινκι; Την Ατζέντα 2014. Τις κουμπαριές; Όλα αυτά άλλαξαν σειρά προτεραιότητας με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, και θα αλλάξουν ξανά εαν αύριο ξαναρθεί η ΝΔ. Αντίστοιχα συνέβη και το 2004 και το 1996.
Ευτυχώς δηλαδή που υπάρχει μια σταθερή πολιτική στην τουρκία και κρατά τους εκάστοστε υπουργούς κάπως… συγκρατημένους.
Να μιλήσουμε για την δημόσια διοίκηση; Για τον Καλλικράτη τον Καποδίστρια τις εκατοντάδες επιτροπές που κάθε κόμμα φτιάχνει σε βάρος τελικά της Ελλάδας. Την γενική ασυνέχεια; Την αγροφυλακή; Την νισιωτική πολιτική; Την ενεργειακή πολιτική;
Να μην μιλήσουμε για το φορολογικό που αν αλλάξει ο υπουργός θα ζήσουμε μια φορολογική μεταρρύθμιση του στυλ “φτου από την αρχή” και γιούργια;
Μόνο στο ασφαλιστικό υπάρχει μια συνέχεια στην πίεση που δεχόμαστε γιατι εκεί απλά υπάρχει η Ευρώπη και μας επιβάλει συνεχώς την πορεία μας.
Κάθε ένας λοιπόν που κάθισε κάποτε σε μια θέση ευθύνης-έχοντας προφανώς τις καλύτερες προθέσεις-έκανε μια μεταρρύθμιση (“φτου και από την αρχή”) όπου πρόλαβε και έβαλε ένα λιθαράκι στο ξεχαρβάλωμα του οικοδομήματος της χώρας.
Και ο καθένας μπορεί να φανταστεί τι γίνεται εάν αλλάζει το κόμμα που κυβερνά. Πρόσφατα μάθαμε ότι οι προηγούμενοι πήραν ακόμη και τους σκληρούς δίσκους από τα γραφεία τους.
…
Πρόταση.
Σύσταση επίτροπων σοφών υπό τον πρόεδρο της Δημοκρατίας. Επιτροπές στελεχωμένες με πρόσωπα υπερκομματικά της απολύτου εμπιστοσύνης του. Πρόσωπα ακαδημαϊκούς με διεθνής σπουδές και εγνωσμένη αξία.
Οι επιτροπές θα είναι υπεύθυνες ανά τομέα ώστε να χαράσσουν τις μακροπρόθεσμες στρατηγικές της χώρας σε όλους του κρίσιμους τομείς.
Εξαντλητική κουβέντα ανάμεσα στα κόμματα ώστε να διαμορφωθεί μια εθνική στρατηγική όπου είναι εφικτό. Στα σημαντικά όλοι συμφωνούν.
Επιφόρτιση του Προέδρου της Δημοκρατίας με το καθήκον της συνέχειας του κράτους και της εφαρμογή των μακροπροθέσμων στρατηγικών που συμφωνήθηκαν.
Αξιολόγηση και τυχών αναθεώρηση ανά 7ετία.
Η πρόταση προφανώς δεν είναι ολοκληρωμένη και επιδέχεται βελτιώσεις. Απλά ρίχνω την ίδεα για να προβληματίσω..