Στρος-Καν, Παπακωνσταντίνου και… Μαρξ

Tου Μπαμπη Παπαδημητριου

Χρειάστηκαν ήδη πολλές ερωτήσεις, απαντήσεις, απορίες και αποσαφηνίσεις κι όμως, το θέμα δεν ξεκαθάρισε. Τι εννοούσε ο Ντομινίκ Στρος-Καν (DSK), διευθύνων σύμβουλος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, όταν έλεγε, στο Euronews, πως «το κόστος εργασίας στην Ελλάδα είναι 20% με 25% πάνω από το γερμανικό κόστος και η διαφορά αυτή πρέπει να ρυθμιστεί»;

Τι άλλο παρά αυτό που επίσης είπε: H Ελλάδα έχει πρόβλημα ανταγωνιστικότητας (και επομένως), πρέπει να κόψουν μισθούς, εξαιρετικά οδυνηρό αλλά απολύτως απαραίτητο, αφού είναι ο μόνος τρόπος να πωλήσουν αυτά που παράγουν, όταν οι άλλες χώρες έχουν μικρότερο κόστος». Και σε τι ακριβώς διαφώνησε ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, υπουργός Οικονομικών, όταν, απαντώντας, διευκρίνιζε: «Είναι προφανές ότι οι εξαγωγές μιας χώρας βελτιώνονται όταν η μισθολογική εξέλιξη είναι πιο αργή από τη μισθολογική εξέλιξη σε χώρες που (μας) ανταγωνίζονται».

Φταίνε οι δημοσιογράφοι. Με τη δημοσιο-υπαλληλίστικη βιασύνη που «μας» χαρακτηρίζει, εμφανίσαμε τον επικεφαλής του ΔΝΤ να περικόπτει τους περίφημους μισθούς 13 & 14! Χρειάστηκε να το διευκρινίσει, δύο μέρες αργότερα, η Καρολάιν Ατκινσον, εκπρόσωπος του Ταμείου, απαντώντας σε ευθεία επί του θέματος ερώτηση: «Οχι, δεν αποτελεί μέρος του προγράμματος της ελληνικής κυβέρνησης και συμφωνήσαμε ότι δεν υπάρχει ανάγκη να υπάρξουν κατ’ εντολήν περικοπές στις αμοιβές και τους μισθούς του ιδιωτικού τομέα». Εσπευσε, πάντως, να προσθέσει ότι «υπάρχει θέμα ανταγωνιστικότητας, το οποίο η κυβέρνηση αντιμετωπίζει με σειρά μέτρων που υπάρχουν στο πρόγραμμα».

Το ζητούμενο, βεβαίως, είναι τι θα γίνει τελικά. Η εύλογη απάντηση είναι ότι οι μισθοί θα μειωθούν και στον ιδιωτικό τομέα. Μόνον που θα γίνει «οικειοθελώς»! Θα προηγηθούν συζητήσεις. Μάλιστα, στο σχετικό χρονοδιάγραμμα (Παράρτημα 3 στο Παράρτημα IV, Διαρθρωτικές Μεταρρυθμίσεις: Προϋποθέσεις), προβλέπεται, κατά μήνα Ιούνιο 2010, η «Εναρξη συνομιλιών με τους κοινωνικούς εταίρους» με σκοπό την «Προετοιμασία Αναθεώρησης των διαπραγματεύσεων των μισθών στον ιδιωτικό τομέα και των συμβατικών ρυθμίσεων».

Συζητήσεις που, προφανώς με τη σημερινή κατάσταση στην ηγεσία των σωματείων, εργαζομένων και εργοδοτών, θα καταλήξουν άκαρπες. Προβλέποντας αυτό ακριβώς το αποτέλεσμα, στην επόμενη Δράση, το πρόγραμμα ζητεί από την κυβέρνηση να προχωρήσει, μέχρι τον Δεκέμβριο 2010, είτε με όσα οι κοινωνικοί εταίροι έχουν επιτύχει είτε μόνη της πλέον, σε τρεις Αναθεωρήσεις.

Να αλλάξει σημεία που αφορούν στην Προστασία της Απασχόλησης. Να κάνει by-pass στο κατώτατο μισθολόγιο, δίνοντας τη νομική δυνατότητα αμοιβής sub-minima. Να διασφαλίσει ότι οι «κατώτατοι μισθοί της τρέχουσας περιόδου θα παραμείνουν αμετάβλητοι σε ονομαστική αξία για 3 χρόνια». Να αναθεωρήσει το σύστημα «διαπραγματεύσεων μισθών για τη συγκράτηση των τιμών». Να εισαγάγει «ευελιξία στο ωράριο εργασίας» και φθηνότερες υπερωρίες.

Και το «καλύτερο». Η κυβέρνηση, πάντοτε μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους, θα εισαγάγει τη νομική πρόβλεψη που θα επιτρέψει στις επιχειρήσεις να εφαρμόσουν σύστημα «μεταβλητών απολαβών έτσι ώστε οι μισθοί να αντικατοπτρίζουν την παραγωγικότητα σε επίπεδο επιχείρησης». Μένει να εξηγήσουμε πώς είναι δυνατόν να συμβεί αυτό (όπως και τα προηγούμενα) δίχως η ελληνική οικονομία να οδηγηθεί σε μικρότερη δαπάνη για μισθούς! Δεν είναι. Οπως δεν είναι δυνατόν να έχεις το ίδιο νόμισμα για θεό και να σου λέει ο παπάς πως άλλο πράγμα θέλει στη Γαλλία, άλλο στην Αγγλία κι άλλο στην Ελλάδα, για να παραφράσω τον Κάρολο Μαρξ στην απάντησή του προς τον πολίτη Γουέστον!

====================

Σχολιο: Η λύση στην κρίση δεν είναι ο μαρξισμός αλλά ο οικονομικός Πατριωτισμός -Προστατευτισμός. Ήδη η Γερμανία έκλεισε την αγορά της τον Παγκόσμιο “Αέρα” που είχε γίνει θύελλα. Πήρε μέτρα γερμανικής αυτοπροστασίας και αυτή είναι η μόνη λύση.

Single Post Navigation

← Older Entry

Newer Entry →