Θα μας πάρουν με τις πέτρες γενικώς
EΘΝΟΣ”: Ο φόβος του “παρών”
Σε ότι αφορά την κοινοβουλευτική ομάδα, στο Μαξίμου γνωρίζουν καλά ότι οι 
πράσινοι βουλευτές αποφεύγουν κάθε τοποθέτηση για εργασιακό και ασφαλιστικό με ένα «σκληρό πυρήνα» να τα αφορίζει.
«Θα μας πάρουν με τις πέτρες αν δεν προωθήσουμε τις μεταρρυθμίσεις» είπε επανειλημμένα από το βήμα της Βουλής ο Γιώργος ζητώντας από το σύνολο των βουλευτών του να τον στηρίξουν τις επιλογές του.
«Θα μας πάρουν με τις πέτρες αν τα ψηφίσουμε» διαμηνύουν πολλοί κυβερνητικοί βουλευτές σημειώνοντας ότι «δεν μπορούμε να πατήσουμε το πόδι μας στις εκλογικές μας περιφέρειες με όλα αυτά που έφερε και σκοπεύει να φέρει η κυβέρνηση».
===============
Πετραδάκι πετραδάκι για τα σένα το χτισα
Pίχνουνε αλάτι οι γριές μανάδες στη φωτιά, ρίχνουνε χώμα στα μαλλιά τους ξερρίζωσαν τ' αμπέλια της Mονοβασιάς μη και γλυκάνει μαύρη ρώγα των εχτρών το στόμα, βάλαν σ' ένα σακκούλι των παππούδων τους τα κόκκαλα μαζί με τα μαχαιροπήρουνα και τριγυρνάνε έξω απ' τα τείχη της πατρίδας τους ψάχνοντας τόπο να ριζώσουνε στη νύχτα Ρίτσος Γιάννης - 
Πετραδάκι-πετραδάκι γιά τα σε το γκρέμισα! Στη περίπτωση των λαϊκών κοινωνικών και εργατικών δικαιωμάτων και σε σχέση με το Γιωργάκι, μπορεί άνετα να ισχύσει και αυτή η εναλλακτική του γνωστού λαϊκού στίχου!
Με λίγα λόγια ο ΓΑΠ θέλει θυσίες όχι μόνο από το ΛΑΟ αλλά και από τους βουλευτές…
Την θυσία της πολιτικής τους καριέρας…
Μπορεί άνετα να γραφεί ένα σχετικό post…
Οι βουλευτές; χμ! Ας πρόσεχαν την ώρα που τον στήριζαν, την ώρα που τον χειροκροτούσαν καταπίνοντας αυτοί περισσότερο από κάθε άλλον τις μπαρούφες του. Δεν είναι λιγότερο υπέύθυνοι γιά το γιωργοπαπανδρεϊκό φαινόμενο απόσο ο ίδιος ο ΓΑΠ,που τέλος παντων το ορφανό μπορεί και να μην έχει απόλυτη επίγνωση του προβλήματος που ο ίδιος είναι ακόμα και γιά τον εαυτό του. Κανείς πιά στο απυρόβλητο-ΚΑΝΕΙΣ-και γιά κανένα δεν υπάρχει ασυλία γιατί άφησαν αυτό το τερατώδες φαινόμενο να κυριαρχήσει στο πολιτικό σκηνικό.
Δηλ. εσύ υποστηρίζεις ότι δεν πρέπει να κάνουν θυσίες; Ή ότι αν έβγαινε κάποιος άλλος δεν θα φτάναμε ως εδώ; Πολύ αισιόδοξο σε βρίσκω. Όπου να ‘ναι θα πάει το ΔΝΤ και στην Ισπανία και εσύ λες άλλα λόγια να αγαπιόμαστε.
Η ανάρτηση υπονοεί άλλες θυσίες,πολιτικής φύσης.
Τώρα αν με ρωτάς εμένα-και επειδή θέτεις το θέμα Ισπανία-πάντα είχα την άποψη ότι η κρίση αυτή είναι μούφα και ότι στη πραγματικότητα είναι ένα στρατηγικό παιχνίδι του κεφαλαίου γιά άρση κοινωνικών και οικονομικών δικαιωμάτων έτσι ώστε η ευρωαμερικανική οικονομία να γίνει πιό ανταγωνιστική προς τις ανερχόμενες οικονομίες των αναδυόμενων αγορών με τα εξευτελιστικά μεροκάματα. Κοντολογής θέλουν να δημιουργήσουν ένα εργατικό στατους ανάλογο και εδώ. Το όχημα Ελλάς με οδηγό τον δουλόφρονα και ξενόφερτο Παπανδρέου στάθηκε η ιδανική περίπτωση γιά να ξεκινήσει η περιπέτεια της “ανάκτησης των δικαιωμάτων του Κεφαλαίου σε βάρος της εργασίας”. Το πείραμα λοιπόν πετυχαίνει-μπράβο Γιώργο!-κι αναζητείται νέος πρόθυμος. Φαίνεται πώς οι γιαλαντζί σοσιαλιστές είναι ακαταμάχητα ελκυστικοί γιά τέτοια πειράματα. Εκτός κι αν θέλετε να πιστέψω ότι και στην Ισπανία κυβέρνησε-δηλαδή κακοκυβέρνησε-ο Καραμανλής!Οσο “επεκτείνεται η κρίση”, τόσο βλέπω το σχέδιο να ξετυλίγεται.Είναι χαρακτηριστικό ότι η Μεγάλη Βρεττανία είναι κι αυτή στη σειρά κι όμως η Μεγάλη Βρεττανία ήταν η χώρα που κυβερνήθηκε με σκληρό και ανελέητο νεοφιλελευθερισμό από τη Θάτσερ επί 11 ολόκληρα χρόνια παρακαλώ και στη συνέχεια από το νεοφιλελευθερο σοσιαλιστή Μπλαίρ-και μεγάλο επίσης θαυμαστή της Θάτσερ!-τί διάολο λοιπόν, έχωσε κι εκεί ο Καραμανλής την ουρίτσα του;Το επιμύθιο? μη μασάτε γιά τα όσα μας λένε περί κρίσης…
Ότι θέλεις λες. Ξέρεις τι σημαίνει η διαγραφή 13τρις, γιατί τόσα χρειάστηκαν για την διάσωση των τραπεζών; Η κρίση είναι μια πραγματικότητα και δεν υπάρχει κανένα σχέδιο. Τις τράπεζες τις έσωσαν τα κράτη. Για τα κράτη δεν υπάρχει κάποιος να τα σώσει και αυτό έχει κλονίσει την εμπιστοσύνη. Οι τράπεζες δεν δανείζουν η μία την άλλη. Την ανωμαλία αυτή την βλέπουμε και στο euribor Που είναι κάτω από το βασικό επιτόκιο του ευρώ.
Σε ένα τέτοιο υψηλό επίπεδο όπως είναι αυτό των τραπεζών μιά κρίση δεν είναι κατ’ανάγκη σύμπτωμα. Μπορεί πολύ άνετα να είναι και σχεδιασμός. Θέλω να πώ ότι πιό πολύ μού φέρνει προς σχεδιασμό παρά σαν κάτι ανεξέλγκτο που είναι καθεαυτό μιά κρίση. Το ξέρω ,δεν έχω στοιχεία. Αλλά και αυτά που εσείς παραθέτετε πώς είστε τόσο σίγουρος ότι είναι αξιόπιστα; Ολη αυτή η κρίση δεν βασίστηκε σε προηγούμενα αξιόπιστα στοιχεία που τώρα κάποιοι διαπιστώνουν το αναξιόπιστο τους και μιλάνε γιά κρίση; Σ’αυτά το πολύ υψηλά κλιμάκια αποφάσεων που εμείς οι κοινοί θνητοί δεν έχουμε όχι απλά πρόσβαση αλλά ούτε καν υποψία του τρόπου συλλογισμού τους, ένα μόνο μαςμένει να σκεφτούμε:ότι αυτοί έχουν και το μαχαίρι και το πεπόνι κι εμείς -αδρανείς πιά-τους στέλνουμε μόνο ένα βλέμμα ικεσίας και ελέους.
Οι κρίσεις είναι τα στρατηγικά εργαλεία του κεφαλαίου γιά να συσσωρεύεται και να αναδιανέμεται ο πλούτος στον εμπνευστή και διαχειριστή της κρίσης, δηλαδή το κεφάλαιο.