Το ΔΝΤ έχει μία μόνο συνταγή… την ισοπέδωση
… Ας μιλήσουμε επιτέλους
Οι Έλληνες δεν έχουν ακόμη αντιληφθεί το τι έρχεται και το τι μας περιμένει.
Το ΔΝΤ δεν κάνει παιχνίδια…
Από το 2002 εως το 2004 αρθρογραφούσα σε 2 τεχνικά περιοδικά που έχουν σχέση με τη δουλειά που κάνω. Ωστόσο το έτος 2002 είχε πτωχεύσει η Αργεντινή και βρισκόταν υπό την… αιγίδα του ΔΝΤ. Είχα διαβάσει αρκετά επάνω σε αυτό το θέμα γιατί με είχε συγκλονίσει.
Και αυτό γιατί η Αργεντινή λίγα χρόνια πριν τη κατάρρευση της παρουσιαζότανε τότε από τους δήθεν ειδικούς σαν χώρα… υπόδειγμα όσον αφορά την οικονομία.
Το μεγάλο λάθος που είχε κάνει και πήρε τότε τη κατρακύλα ήταν ότι το νόμισμα της το είχε εξισώσει με το δολάριο.
Με λίγα λόγια, απόκτησε ισχυρό νόμισμα την ώρα που ήταν ανίσχυρη ή καλύτερα είχε χωρίς βάσεις οικονομία.
Το ΔΝΤ λοιπόν εκεί, μετά το πρώτο χρόνο έκλεινε τα δημόσια νοσοκομεία που μπαίνανε μέσα με συνέπεια να πρέπει ο ασθενής να κάνει ταξίδι στη κυριολεξία ώστε να τον δει γιατρός. Το ένα νοσοκομείο με το άλλο είχαν απόσταση άνω των 100 χιλιομέτρων.
Την ίδια ώρα η ανεργία βάραγε κόκκινο, η πορνεία ανθούσε, η εγκληματικότητα στα ύψη και μη έχοντας πόρους οι πολίτες αρχίζανε να “καταργούν” το χρήμα ανταλλάσοντας προϊόντα.
Έχω εγω κρέας. Εσύ τυρί. Το ανταλλάσουμε μεταξύ μας.
Είχανε φτάσει και κόβανε τα μαλλιά τους και τα πηγαίνανε στα κομμωτήρια ώστε αυτά να τα κάνουν περούκες και το κέρδος τους ήταν μια φρατζόλα ψωμί ή ένα μπουκάλι λάδι.
Και ξέρεις τι με τρομάζει;
Η Αργεντινή δεν συνόρευε και δεν συνορεύει με φίδια γείτονες που τη περιμένουν στη γωνία.
Η Αργεντινή έχει παραγωγή. Γενικά έχει μια υποτυπώδη βιομηχανία και παράγει και κάτι.
Εμείς τι παράγουμε πέρα από συνδικαλιστές και κονομημένους αριστερο-κουλτουριάρηδες;
Τίποτα…
Να είσαι καλά…






Pίχνουνε αλάτι οι γριές μανάδες στη φωτιά, ρίχνουνε χώμα στα μαλλιά τους ξερρίζωσαν τ' αμπέλια της Mονοβασιάς μη και γλυκάνει μαύρη ρώγα των εχτρών το στόμα, βάλαν σ' ένα σακκούλι των παππούδων τους τα κόκκαλα μαζί με τα μαχαιροπήρουνα και τριγυρνάνε έξω απ' τα τείχη της πατρίδας τους ψάχνοντας τόπο να ριζώσουνε στη νύχτα Ρίτσος Γιάννης - 



