Πάρκο στην Κύπρου, απάτη στην Κλαυθμώνος
Δύο ειδήσεις με ξεχωριστό ενδιαφέρον για την τύχη των ακάλυπτων χώρων του κέντρου και τη συστηματική απάτη δήμου και εργολάβων, που βέβαια δεν πρόκειται να βρουν το δρόμο προς τα κεντρικά δελτία ειδήσεων.
Η σημερινή “Ε” ξαναφέρνει στο προσκήνιο το σκάνδαλο του υπόγειου γκαράζ της πλ. Κλαυθμώνος, το οποίο αποτελεί ένα από τα “πρώιμα” έργα ΣΔΙΤ, έχοντας απαλλοτριωθεί (1972) και χτιστεί επί χούντας και συνεχίζοντας ακόμη και σήμερα, παρανόμως, να συνεισφέρει μόνο στην τσέπη του ιδιώτη που το κατασκεύασε. Σύμφωνα με το άρθρο του Άρη Χατζηγεωργίου:




και εκτίθενται στα μάτια του λαού αποκαλώντας την κουβέντα για αναδιάρθρωση “καταστροφική”
“Σπάνε” τα κοντέρ spread και CDS!


να αναλύεις το «τι πρέπει να γίνει». Το νιώσαμε λίγο μετά τις εκλογές του 2007 όταν ήταν έντονη η προσδοκία ότι ο Κώστας Καραμανλής θα απελευθερωνόταν από το άγχος της επανεκλογής του και πως κάτι θεαματικό θα άλλαζε στη διακυβέρνηση της χώρας. Το ζήσαμε τους μήνες πριν από τις εκλογές του 2009 όταν το καράβι βούλιαζε σιγά σιγά και κανείς δεν έκανε τίποτα. Το ξανανιώσαμε όταν ο κ. Παπανδρέου ανέλαβε την εξουσία και, παρά το γεγονός ότι όλοι φώναζαν «βράχια μπροστά», εκείνος δεν άκουγε ή έκανε ότι δεν άκουγε τίποτα. Και βεβαίως το βιώνουμε τώρα καθώς είναι προφανές ότι η πραγματική οικονομία κινδυνεύει με πραγματικό κραχ, η αξιοπιστία μας διεθνώς έχει μειωθεί δραστικά και μπροστά μας διακρίνονται πεντακάθαρα όχι ξέρες, αλλά μεγάλα, κοφτερά «βράχια». 
και διαλύει την Ευρωπαϊκή ένωση. Βρήκε μάλιστα εκ δεξιών συμπαραστάτη τους Φιλανδούς. Η διάλυση αυτής της ευρωζώνης μέρα την μέρα θα γίνεται μέσο προάσπισης του ευρωπαϊσμου και αυτό υπό την αίρεση ότι θα καταφέρουμε να περάσουμε μέσα απο την ντε Φακτο διαίρεση που Βορά νότου που βιώνουμε ήδη.
Η γενιά των πολιτικών βαμπίρ, η οποία πέρα από την μηδαμινή αντίσταση την Χούντα και την απώλεια της μισής Κύπρου μας φόρτωσε με έναν μεταφυσικό φόβο για την Τουρκία. Φόβος τον οποίο ιδεολογικά τον αποδεχτήκατε μέσα από την έννοια τουρκικός αναθεωρητισμός.
Μια κοινή έκφραση στα αγγλικά είναι το self fulfilling prophecy. Στα ελληνικά μεταφράζεται «αυτοεκπληρούμενη προφητεία». Θα δώσω ένα παράδειγμα. Ας πούμε ότι κάποιος προφητεύει ότι στις επόμενες 24 ώρες θα μείνει ορφανός και μετά σκοτώνει τους γονείς του. Προφανώς η προφητεία του βγήκε. Προφανέστερα, δεν είναι προφήτης. Κάτι ανάλογο συμβαίνει στην Ελλάδα. Οι Ελληνες λένε ότι η Ελλάδα θα καταστραφεί, ενώ σε μεγάλο βαθμό την καταστρέφουν οι ίδιοι.






οποίο αναδημοσιεύται σε διάφορα έντυπα, ή κουβέντα κατά του ευρώ δεν ξεκινά από ρατσιστικά κίνητρα όπως θα περίμενε κανείς. Δεν δηλώνει κάποιος την ανωτερότητα του έναντι των υπολοίπων ευρωπαίων. Στο ρεπορτάζ για την Φιλανδία δεν διαβάζουμε εθνικιστικές κορώνες.
επικουρήσει την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας στα ζητήματα αξιοποίησης και διαχείρισης της ακίνητης περιουσίας του υπουργείου και των στρατοπέδων που πλέον δεν χρησιμοποιούνται από τις Ένοπλες Δυνάμεις.
Μέρες σαν κι αυτές, είναι προφανές ότι το μυαλό και η καρδιά αρχίζουν να αναρωτιούνται. Για πολλά. Ενδεχομένως για τα πάντα. Είναι μια ευκαιρία να κοιτάξουμε προς τα πίσω αλλά και μέσα μας. Αναζητώντας όσα θα βρούμε μπροστά και δίπλα μας. Με το «αν» και το «πως» να δίνουν προοπτική σε μια καινούρια αφήγηση της ζωής μας, στο δρόμο προς το μέλλον. 



Δημοκρατική Συμμαχία στο 1,7%.
έκδοση ομολόγων της διασποράς, όπως αναφέρει ο υφυπουργός Οικονομικών Φίλιππος Σαχινίδης, σε συνέντευξη του στην εφημερίδα “Ημερησία”. Ειδικότερα, ο κ.Σαχινιδης απαντώντας σε σχετική ερώτηση ανέφερε: “Έχουμε ήδη καταθέσει αίτηση για την έκδοση ομολόγων στην Αμερικανική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς από όπου και θα ξεκινήσουμε. Η αίτηση έγινε για συνολικό ποσό έως και 3 δισ. δολάρια, αλλά δεν έχει προσδιοριστεί ακόμη ποιο θα είναι το ποσό της πρώτης έκδοσης. Όλα αυτά θα εξαρτηθούν από τις συνθήκες που θα επικρατούν στις αγορές. Εκτιμώ, ότι το αργότερο μέσα στο τρίτο τρίμηνο θα έχουμε προχωρήσει στην πρώτη έκδοση”. 

Pίχνουνε αλάτι οι γριές μανάδες στη φωτιά, ρίχνουνε χώμα στα μαλλιά τους ξερρίζωσαν τ' αμπέλια της Mονοβασιάς μη και γλυκάνει μαύρη ρώγα των εχτρών το στόμα, βάλαν σ' ένα σακκούλι των παππούδων τους τα κόκκαλα μαζί με τα μαχαιροπήρουνα και τριγυρνάνε έξω απ' τα τείχη της πατρίδας τους ψάχνοντας τόπο να ριζώσουνε στη νύχτα Ρίτσος Γιάννης - 



