“Αφήστε τους να εκτονωθούν όσο δεν μας ενοχλούν”
Απουσιάζει η νέα ηγεσία. Ενας σοβαρός άνθρωπος...
Το πολιτικό σύστημα αποφάσισε να αγνοήσει την μεγάλη χθεσινή διαδήλωση
-ακολουθούντας την Ισπανική στρατηγική της κυβέρνησης Θαπατέρο-
και να συνεχίσει αμέριμνο να σώζει την χώρα.
Το “Αφήστε τους να εκτονωθούν όσο δεν μας ενοχλούν” είναι η γραμμή…
και απο εκεί και πέρα κομματική επίσημη αδιαφορία. Καμία κουβέντα για το φαινόμενο…
Από σήμερα θα δούμε μονό φιλικά χτυπήματα στην πλάτη και μια έντονη προβολή έως υπερπροβολή του χυλού των αιτημάτων,
του απροσδιορίστου των ιδεών και της πληθώρας των αμέτρητων μικρών ηγετών του..
Στο μεσοδιάστημα θα ψηφιστούν μεσοπρόθεσμο, νέο μνημόνιο και θα οι νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων μέσω της φορολογίας,
καθώς ο κόσμος θα έχει στραμμένο το μυαλό του στην μικρή ατομική του αγανάκτηση.
Η ποιοτική διαφορά είναι ότι πλέον ο συλλογικός κοινωνικός αυτοματισμός δεν λειτουργεί και έχουμε περάσει σε ατομικό ανακλαστικό αυτοματισμό.
Μια κυρίαρχη συμεριφορά του στυλ: Δεν κοιτώ το διπλανό μου, αρνούμαι την επικοινωνία και την ταύτιση, κοιτώ μπροστά και βρίζω…
και με κουράζουν αυτοί που μιλούν πολύ στα μεγάφωνα…
μοιάζουν πολιτικοί…
Καταλήγουμε στην συλλογική μούντζα για να φύγει όλα αυτό από πάνω μας και να μην κάψουμε φλάντζες.
Όσο και εάν φαίνεται κουλό στο σύνταγμα μαζεύονται σκόρπια τα μόρια μιας κοινωνίας που διαλύθηκε και όλων των συλλογικοτήτων που εκφυλίστηκαν
και στα όποια απουσιάζει δραματικά ο “εγκέφαλος”. Η ιδέα… Το στοιχείο που θα τα βάλει σε τάξη και θα δώσει ειρμό και ζωή στο όλο εγχείρημα.
Το εκλογές και αντιμνημόνιο ως αίτημα δεν είναι κάτι νέο ή φρέσκο καθώς μπορεί να το πει και ο Σαμαράς όποτε θέλει.
Το εκλογές και αντιμνημόνιο δεν είναι ρήξη με το παρελθόν αλλά με το παρόν και ίσως κάποια πρόσωπα. Το εκλογές και αντιμνημόνιο οδηγεί τον Παπανδρέου στο ελικόπτερο με τους δικούς του…
και την ΝΔ στην εξουσία για μια δόση απο τα ίδια.
Απουσιάζει το νέο αίτημα. Η νέα αφήγηση για την πορεία της χώρας. Το νέο Όραμα.
Κάτι που αν δεν μπορούν να δώσουν τότε, μάλλον απουσιάζει και η νέα ηγεσία.
Το μόνο που μπορεί να συμβεί χωρίς τα παραπάνω είναι:
- Να εκφυλιστούν και διαλυθούν
- Να χωριστούν σε δύο-σε τρία ρεύματα εφόσον υπάρξουν νέες ιδέες η επανακαθοριστούν και τονιστούν οι παλιές. Όμως μάλλον τις αποφεύγουν.
-
Ή τρίτον να τυφλωθούν από μίσος μεταβαλλόμενοι σε όχλο.
Όλα είναι μεταβολή = κίνηση και ειναι γοητευτικό να τα περιγράφεις. Είναι Ιστορία.
Pίχνουνε αλάτι οι γριές μανάδες στη φωτιά, ρίχνουνε χώμα στα μαλλιά τους ξερρίζωσαν τ' αμπέλια της Mονοβασιάς μη και γλυκάνει μαύρη ρώγα των εχτρών το στόμα, βάλαν σ' ένα σακκούλι των παππούδων τους τα κόκκαλα μαζί με τα μαχαιροπήρουνα και τριγυρνάνε έξω απ' τα τείχη της πατρίδας τους ψάχνοντας τόπο να ριζώσουνε στη νύχτα Ρίτσος Γιάννης - 
Δεν χαϊδεύεις αφτιά. Αντίθετα σε χαϊδεύει η λογική-ίσως και με τη μορφή του κυνισμού, λίγο.
Αυτό που μας εφαρμόζουν, μπορούν να μας το επιβάλλουν και αναίμακτα, αν όμως απαιτήσουμε ΠΕΙΣΤΙΚΑ(καταλαβαίνουν αυτοί ποτέ ζητάμε πειστικά κάτι) να σταματήσει αυτό και να αρθούν οι βλαπτικές του συνέπειες, τότε αυτό που είναι χυλός, θα γίνει στερεό συμπαγές και πυκνό. Η Ιστορία δείχνει πάντα το δρόμο και στο δρόμο. Και ο δρόμος δεν έχει χαρούμενες ή και μελαγχολικές έστω μπαλάντες, έχει και ζόρια-κυρίως αυτά για όσους με εννοούν. Όποιος τ’αντέξει, βραχυπρόθεσμα θα χάσει, γιατί θα ζοριστεί πολύ και θα πονέσει, θα ματώσει αλλά όχι με τον χαζό μεταφορικό τρόπο που τον εννοεί ο Γιωργάκης αλλάκυριολεκτικά, μακροπρόθεσμα όμως θάναι σίγουρα ο τελικός νικητής. Όποιος νομίζει ότι απέναντι του έχει τρυφερά κολλεγιόπαιδα, δεν έχει καταλάβει τι είδους κτηνωδία κρύβουν οι γιάπηδες που έφερε ο Παπανδρέου με τη συμμορία του και για τη δόξα και το χρήμα-προπάντων!-του πειραματισμού τους, θα σκότωναν και τη μάνα τους αν την έβλεπαν στο δρόμο. Άρα αυτή η σύναξη στο Σύνταγμα πρέπει κάπως, κάποια στιγμή, επιτέλους να συνταχθεί και να μορφοποιηθεί, διαφορετικά είναι ένα είδος αστικού πικνίκ, ακλινδυνου και εκτονωτικού. Είναι και αυτή η παράξενη θαλπωρή που δείχνει για το “κίνημα” ο ΣΚΑΪ του μονοπύθμενου Αλαφούζου, που με κάνει και ανησυχώ. Καλό δεν το λες να σε εκθειάζει ο απολογητής του θύτη σου. Για να σφίξουν λοιπόν οι αγωνιστικοί κώλοι, γιατί σαν να παρατράβηξε το “Συνταγματικό” αραλίκι. Το μνημόνιο νο 2 θα ψηφιστεί κι αυτοί εκεί θα σκαρφίζονται χαριτωμένα συνθήματα; Εμείς εδώ θα αγορεύουμε πατώντας πλήκτρα και ο Πάγκαλος θα σαρκάζει για την αδράνεια μας, περιμένοντας τον κορεσμό, την εκτόνωση και το μεθυστικό καλοκαιράκι, που θα στείλει όλο αυτό το σμάρι δυνητικών αγωνιστών στις παραλίες.
Θέλω να πω ότι όσο δεν γίνεται πιο ιδεολογικά συγκεκριμμένο και οργανωτικά συμπαγές το σχήμα, έχει την μελαγχολική θνησιγένεια για σίγουρη κατάληξη και αυτό που θα γίνει η συνεκτική ύλη για τη μορφοποίηση αυτού του απροσδιόριστου ακόμη κινήματος είναι ένας ενεργητικότερος και πιο δραστικός ακτιβισμός(ω, ναι, το ξέρω, τρομάζετε! εδώ σας θέλω όμως.Θυμηθείτε τον Λάκη Σάντα και τον Μανώλη Γλέζο και θα καταλάβετε τι εννοώ. Ωραίος, πιπεράτος, βιτριολικός ακτιβισμός. Δεν μιλώ για αίμα, αυτό είναι δουλειά των κτηνών που βρίσκονται απέναντι μας,μιλώ για δράσεις νέας κοπής, έξυπνες,στρατηγικά ταπεινωτικές για τα ανδρείκελα που μας κυβερνούν και τα τσιράκια τους. Π.χ. δεν έχω δει ούτε ένα χάπενιγκ εναντίον κανενός δημοσιογράφου: οι τοξικές ομορφούλες στυλ Κατια Μακρή ας πούμε ή τα φλώρια στυλ Χατζηνικολάου κατά τι είναι λιγότεροι αχρείοι από τον Δρούτσα, τη Χριστοφιλοπούλου ή το Γιωργάκη, ώστε να εξασφαλίζουν την ασυλία μας;)
Επειδή ακριβώς απουσιάζει η νέα ηγεσία και μέχρι να εμφανισθεί αυτή, μήπως θα ήταν σκόπιμο να κοιτάξουμε, προσωρινά τουλάχιστον, στην παλιά φρουρά και να κάνουμε κι εμείς το δικό μας “προσκλητήριο προθύμων” για μια συμφωνία στα παρακάτω βασικά:
1. Άρνηση του μνημονίου.
2. Επεξεργασία και πρόταση συγκεκριμένου δίκαιου και άμεσα εφαρμόσιμου φορολογικού πλαισίου
3. Σαφές αναπτυξιακό πρόγραμμα με έμφαση στην πλήρη αναδιάρθρωση του κράτους (γκρέμισμα και ξαναχτίσιμο) και τον καθοριστικό του ρόλο στην ανάπτυξη. Αυτό προϋποθέτει τη δυνατότητα ελέγχου του τραπεζικού συστήματος, την διατήρηση υπό τον πλήρη έλεγχό του ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ/ΟΥΘ, ΟΤΕ, υποδομών (αεροδρόμια, λιμάνια, δρόμοι) και αξιοποίηση (εννοούμε αξιοποίηση…) ακίνητης περιουσίας.
4. Έμφαση στην δημόσια δωρεάν παιδεία και έρευνα, ξεκινώντας από τον πλήρη ανασχεδιασμό της. Αντίστοιχα για το χώρο της υγείας.
5. Επανεξέταση όλων των διεθνών σχέσεων της χωρας
Τα παραπάνω ίσως είναι πολύ πίσω από ότι εγώ θα θεωρούσα ιδανική λύση. Μέχρι πάντως να πείσω και τους υπόλοιπους για τα δικά μου θέλω, πιστεύω ότι μπορούν και να συσπειρώσουν την μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας (που είναι βασικό προαπαιτούμενο για την έξοδο της χώρας από την κρίση) και να αποτελέσουν ένα ικανό σημείο επανεκκίνησης της χώρας.
Επίσης θα πρέπει να γίνουν ξεκάθαρες στο λαό οι πιθανές συνέπειες μιας τέτοιας πολιτικής. Δεν έχω πειστεί ακόμη ότι η έξοδος από το ευρώ είναι η ενδεδειγμένη λύση αλλά δεν την απορρίπτω μετά βδελυγμίας. Εκτιμώ ότι δεν πρέπει να γίνει με δική μας πρωτοβουλία αλλά δεν την απορρίπτω αν δεν γίνεται αλλιώς.
Η ανάγκη μιας ηγεσίας για να προχωρήσουν όλα αυτά είναι μεγάλη και γι’αυτό αναφέρομαι σ’ένα προσκλητήριο προθύμων του παρόντος, που μπορεί να βαρύνονται με διάφορα πολιτικά “αμαρτήματα” (πόσοι από εμάς δηλαδή δεν έχουμε τα δικά μας;), αλλά θα δεσμευτούν για τα παραπάνω. Η κατάσταση απαιτεί εμπειρία και οι όποιοι νέοι ηγέτες προκύψουν πιθανώς δεν θα την έχουν. Θα σκεφτεί κάποιος, τόσα χρόνια χορτάσαμε από εμπειρία. Έτσι είναι, το ρίσκο μια τέτοια λύση να οδηγήσει στα ίδια είναι μεγάλο, αλλά δεν βλέπω κάτι άλλο.
Νομίζω ότι βιάζεστε όλοι πολύ…….
Πόσο πολύ όλο αυτόπου γίνεται μου θυμίζει την εποχή της ουτοπίας των παιδιών των λουλουδιών.
Pingback: “Αφήστε τους να εκτονωθούν όσο δεν μας ενοχλούν” | αἰέν ἀριστεύειν
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΗΓΕΣΙΑΣ ΚΑΙ ΗΓΕΤΗ , ΑΠΛΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ.
Πρωταρχικά πρέπει να δεχτούμε ότι η κοινωνία μας είναι ΤΑΞΙΚΑ διαστρωματωμένη.
Απλά στην σημερινή κοινωνία υπάρχουν ΔΥΟ ΚΥΡΙΑΡΧΕΣ ΤΑΞΕΙΣ ¨
Η αστική τάξη ((κεφαλαιοκράτες, πλουτοκράτες, κυρίαρχη τάξη) και η
ΕΡΓΑΤΙΚΗ τάξη, αυτή που παράγει την υπεραξία (τον πλούτο) , τον οποίο καρπώνεται η αστική τάξη.
ΕΚΕΙ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΚΑΙ Η ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ σημερινού κοινωνικοπολιτικοοικονωνιμικού συστήματος .
Εκει είναι που ο πρωθυπουργος μας Γ.Α.Π. (άξιολογότατος υπάλληλος του διεθνούς κεφαλαίου και της παγκόσμιας πλουτοκρατίας), όπου επιτελεί τον ρόλλο του με τον καλύτερο τρόπο, (Κατατάσεται ως ο καλύτερος πρωθυπουργός της νεότερης ΕΛΛΑΔΑΣ, στην υπηρεσία του μεγάλου κεφαλαίου).
ΕΙΝΑΙ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΛΑΘΟΣ ναλ έμε οτι ο Γιωργάκης απέτυχε……
Ο Γιεώργιος ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ πετυχε απόλυτα τον στόχο και την αποστολή του…
ΕΙΝΑΙ Ο ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΕΡΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,
ΞΕΠΕΡΑΣΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΟΦΑΓΟ ΠΑΠΠΟΥ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΛΑΟΠΛΑΝΟ (ΠΑΡΑΠΛΑΝΟ) ΜΠΑΜΠΑ ΤΟΥ, ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ, ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΑΦΕΛΕΙΣ ΛΕΜΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΧΑΖΟΣ,,,, ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΛΑΘΟΣ,,, είναι πανέξυπνος και υπηρετεί με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο το αφεντικό του, (εξ’ άλλου του ετοιμάζουν άλλη αποστολή τα αφεντικά του (αναβαθμισμένη) ), και εμείς στον ύπνο τον βαθύ ψάχνουμε για νέους “ηγέτες” , για νέα τσιράκια του καπιταλιστικού συστήματος, για νέους “ΓΙΩΓΡΑΚΗΔΕΣ” και πάει λέγοντας…..
ΤΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΑΛΛΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΜΕ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ… ΑΥΤΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΤΗΝ ΒΡΟΥΜΕ ΣΙΓΟΥΡΑ ΣΕ ΠΕΙΣΜΑ ΤΩΝ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΟΠΡΟΤΟΛΑΛΤΟΜΕΓΑΣΚΑΙ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΛΗΤΟΦΑΣΙΣΤΩΝΚΑΡΑΤΣΑΦΕΡΟ… ΚΑΙ ΤΟ ΛΟΙΠΟ ΣΥΜΦΕΡΤΟ ΤΗΣ ΠΑΡΗΚΜΑΣΜΕΝΗΣ ΚΑΙ ΞΕΠΕΡΑΣΜΕΝΗΣ ΑΡΧΟΥΣΑΣ ΤΑΞΗΣ.
ΤΑ ΖΟΜΠΙ ΤΑ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΕΞΑΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΠΡΟΒΑΛΛΕΙ ΩΣ Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΚΑΙ ΛΥΣΗ…
Πρέπει να δούμε το κριτήριο με βάση το οποίο ο Γιωργάκης κατατάσσεται στους χαζούς.
Το κριτήριο με το οποίο κατατάσσουμε τον Γιωργάκη στους χαζούς δεν έχει καμιά σχέση με την ταξική διαίρεση της κοινωνίας. Έχει να κάνει με το αν υπηρέτησε το συμφέρον της χώρας. Σε αυτότο ερώτημα η απάντηση είναι αρνητική και μένει να βρεθεί η αιτία. Μια αιτία που προφανέστατα βρίσκεται ανάμεσα στο ύποπτος για προδοσία ή βλάκας.
Συνεχίζοντας τον συλλογισμό μου θα πρέπει να ειπωθεί ότι το ύποπτος ενέχει και την συνέργεια άλλων που το στήριξαν και ενδεχόμενος την συνένοχη του 43% του εκλογικού σώματος δημοσιογράφων εκδοτών και πάρα πολύ κόσμου.
Όπως αντιλαμβάνεσαι μια τέτοια μεγάλη συνωμοσία αυτό δεν μπορεί να σταθεί λογικά και δεν συμφέρει κανέναν. Οπότε καταλήγουμε στο βλάκας
Τώρα ένα βλάκα που τον πήραν μυρουδιά οι αγορές και τον παραμύθησαν οι ειδικοί με εξωραϊσμένες λέξεις: Εμπροστοβαρη προγράμματα όπως παρουσίασαν τις περικοπές μισθών και συντάξεων
Ή με εσωτερική υποτίμηση όπως είπαν πέρυσι το μνημόνιο με τεχνική βοήθεια από το ΔΝΤ με διάσωση από την ΕΚΤ και άλλες τέτοιες μπούρδες
Αυτό που βλέπεις εσύ λοιπόν ως εξυπνάδα αναφερόμενος στην άνευ σάλιου επίθεση στην δεύτερη τάξη των εργαζόμενων είναι εξυπνάδα του διεθνούς κεφαλαίου που βρήκε ένα βλάκα με τα φοβισμένα τσιράκια του για να κάνει το παιχνίδι τους.